Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 18 Ὀκτωβρίου 2026, Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ (Λουκ. ι΄ 16-21)
16 Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με. 17 Ὑπέστρεψαν δὲ οἱ ἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς λέγοντες· Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου. 18 Εἶπε δὲ αὐτοῖς· ἐθεώρουν τὸν σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα. 19 ἰδοὺ δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ. 20 πλὴν ἐν τούτῳ μὴ χαίρετε, ὅτι τὰ πνεύματα ὑμῖν ὑποτάσσεται· χαίρετε δὲ ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 21 Ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἠγαλλιάσατο τῷ πνεύματι ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· ἐξομολογοῦμαί σοι, πάτερ, κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις· ναί, ὁ πατήρ, ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἔμπροσθέν σου.
Ἑρμηνεία Π.Ν. Τρεμπέλα
16 Διότι ὅποιος ἀκούει ἐσᾶς καί ὑπακούει σέ σᾶς, ἀκούει ἐμένα καί ὑπακούει σέ μένα. Κι ὅποιος παρακούει ἐσᾶς, παρακούει ἐμένα. Κι ἐκεῖνος πού παρακούει ἐμένα, παρακούει τόν Θεό, πού μέ ἔστειλε στόν κόσμο. Κάθε λοιπόν παρακοή καί περιφρόνηση πού θά δείξουν οἱ ἄνθρωποι σέ σᾶς εἶναι σάν νά τήν δείχνουν στόν ἴδιο τόν ἐπουράνιο Θεό.
17 Ἐπέστρεψαν ἀπό τήν περιοδεία τους οἱ ἑβδομήντα μαθητές μέ χαρά κι ἔλεγαν: Κύριε, ἀκόμη καί τά δαιμόνια ὑποτάσσονται σέ μᾶς μέ τήν ἐπίκληση τοῦ ὀνόματός σου.
18 Τούς εἶπε τότε: Ἀπό τότε πού ἄρχισα τό ἔργο μου, ἀλλά κι ὅταν σᾶς ἔστειλα σέ περιοδεία, καί τώρα πού ἤλθατε καί μοῦ ἀναγγέλλετε τίς ἐκδιώξεις αὐτές τῶν δαιμόνων, ἔβλεπα τόν σατανά νά χάνει τήν ἐξουσία του καί τή δύναμή του· τόν ἔβλεπα νά πέφτει συντριμμένος κάτω ἀπό τό ὕψος τῆς ἐξουσίας του καί ἀπό τίς ἀνώτερες σφαῖρες τοῦ ἐναέριου κόσμου, ἀπ’ ὅπου ἀσκοῦσε τήν κυριαρχία του. Καί νά πέφτει τόσο ἀπότομα καί φανερά καί μέ τόσο πάταγο, ὅπως πέφτει ἡ ἀστραπή.
19 Ἰδού, ἐγώ σᾶς δίνω τώρα ἐξουσία ἐναντίον τοῦ σατανᾶ πολύ μεγαλύτερη ἀπ’ ὅση σᾶς ἔδωσα ὅταν σᾶς ἔστειλα νά κηρύξετε. Σᾶς δίνω ἐξουσία νά νικᾶτε καί νά ποδοπατᾶτε ὅλα τά ὄργανα τοῦ σατανᾶ, πού σάν φίδια καί σκορπιοί ἐπιβουλεύονται καί χύνουν τό δηλητήριό τους ὕπουλα στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων, γιά νά τίς νεκρώσουν. Σᾶς δίνω ἐξουσία νά κατανικᾶτε ὅλη τή δύναμη πού διαθέτει ὁ ἐχθρός τοῦ ἀνθρώπου, ὁ σατανάς. Κι ἔτσι κανένα μέσο νά μήν τελεσφορεῖ ἀπ’ ὅσα θά χρησιμοποιεῖ γιά νά παρεμποδίσει τό ἔργο σας. Κι ἀπ’ ὅσα μηχανεύεται ἐναντίον σας, τίποτε δέν θά σᾶς βλάψει.
20 Ἀλλ’ ὅμως ὅλη σας ἡ χαρά ἄς μήν περιορίζεται σ’ αὐτό καί μή χαίρεστε τόσο γιά τό ὅτι τά πονηρά πνεύματα ὑποτάσσονται σέ σᾶς. Δέν εἶναι αὐτό δικό σας κατόρθωμα· εἶναι χάρισμα πού ἐγώ σᾶς ἔδωσα, καί προσέξτε νά μήν κυριευθεῖτε ἀπό οἴηση καί ἀλαζονεία γιά τό χάρισμα αὐτό. Νά χαίρεστε ὅμως περισσότερο διότι τά ὀνόματά σας λόγῳ τῆς πίστεώς σας γράφτηκαν στούς οὐρανούς. Ἐκεῖ εἶστε πολιτογραφημένοι ἔχοντας ὅλα τά δικαιώματα τῆς ἀπολαύσεως τῶν ἀγαθῶν τῆς ἐπουράνιας κοινωνίας καί βασιλείας.
21 Τήν ὥρα αὐτή ὁ Ἰησοῦς ἔνιωσε πολύ μεγάλη χαρά στά βάθη τῆς ψυχῆς του καί εἶπε: Σ’ εὐχαριστῶ, Πάτερ, Κύριε καί ἐξουσιαστή καί κυβερνήτη πάνσοφε καί δίκαιε τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς. Σ’ εὐχαριστῶ, διότι ἐνεργώντας μέ πανσοφία καί μέ δικαιοσύνη ἀπέκρυψες τίς μυστηριώδεις καί οὐράνιες αὐτές ἀλήθειες ἀπό τούς ἀνθρώπους πού νομίζουν ὅτι εἶναι σοφοί καί συνετοί, καί φανέρωσες τά σωτηριώδη αὐτά μυστήρια σέ ἀνθρώπους ἁπλούς, ἄδολους καί ταπεινούς. Ναί, σ’ εὐχαριστῶ, Πάτερ, διότι αὐτό σοῦ ἄρεσε καί τέτοια ὑπῆρξε ἡ ἀγαθή καί δίκαιη θέλησή σου.
Αποστολικό Ανάγνωσμα: Κολ. δ΄ 5-11, 14-18
5 Ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω, τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι. 6 ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι. 7 Τὰ κατ’ ἐμὲ πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλος ἐν Κυρίῳ, 8 ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο, ἵνα γνῷ τὰ περὶ ἡμῶν καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν, 9 σὺν Ὀνησίμῳ τῷ πιστῷ καὶ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ, ὅς ἐστιν ἐξ ὑμῶν· πάντα ὑμῖν γνωριοῦσι τὰ ὧδε. 10 Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός μου, καὶ Μᾶρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρνάβα, – περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς· ἐὰν ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς δέξασθε αὐτόν, – 11 καὶ Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Ἰοῦστος, οἱ ὄντες ἐκ περιτομῆς, οὗτοι μόνοι συνεργοὶ εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, οἵτινες ἐγενήθησάν μοι παρηγορία.
14 ἀσπάζεται ὑμᾶς Λουκᾶς ὁ ἰατρὸς ὁ ἀγαπητὸς καὶ Δημᾶς. 15 ἀσπάσασθε τοὺς ἐν Λαοδικείᾳ ἀδελφοὺς καὶ Νυμφᾶν καὶ τὴν κατ’ οἶκον αὐτοῦ ἐκκλησίαν· 16 καὶ ὅταν ἀναγνωσθῇ παρ’ ὑμῖν ἡ ἐπιστολή, ποιήσατε ἵνα καὶ ἐν τῇ Λαοδικέων ἐκκλησίᾳ ἀναγνωσθῇ, καὶ τὴν ἐκ Λαοδικείας ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀναγνῶτε. 17 καὶ εἴπατε Ἀρχίππῳ· βλέπε τὴν διακονίαν ἣν παρέλαβες ἐν Κυρίῳ, ἵνα αὐτὴν πληροῖς. 18 Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου. μνημονεύετέ μου τῶν δεσμῶν. Ἡ χάρις μεθ’ ὑμῶν· ἀμήν.
Νεοελληνική Απόδοση
5 Να συμπεριφέρεσθε με σύνεσιν και φρόνησιν προς τους ανθρώπους που ευρίσκονται έξω από την Εκκλησίαν του Χριστού, εκμεταλλευόμενοι κάθε ευκαιρίαν, δια να πράττετε το αγαθόν, κερδίζοντες έτσι τον καιρόν σας. 6 Τα λόγια σας ας είναι πάντοτε γεμάτα χάριν, αρτυμένα με το άλατι της καλωσύνης και της διακρίσεως, ώστε να είναι κατά Θεόν ευχάριστα στους ανθρώπους. Να ξέρετε δε πως πρέπει σεις να αποκρίνεσθε στον καθένα. 7 Τα κατ’ εμέ θα σας τα ανακοινώση και θα σας τα κάμη γνωστά ο Τυχικός, αγαπητός αδελφός και πιστός διάκονος και σύνδουλος στο έργον του Κυρίου. 8 Αυτόν άλλωστε έστειλα εις σας, προς αυτόν τον σκοπόν, δια να μάθη τα καθ’ υμάς, την πνευματικήν σας δηλαδή κατάστασιν και παρηγορήση τας καρδίας σας. 9 Τον έστειλα δε μαζή με τον Ονήσιμον, τον πιστόν και αγαπητόν αδελφόν, ο οποίος είναι συμπολίτης σας, από τας Κολοσσάς. Αυτοί θα κάμουν εις σας γνωστά όλα τα εδώ. 10 Σας χαιρετά ο Αρίσταρχος, που συμπαρίσταται εις την φυλακήν μου και έγινε έτσι συναιχμάλωτός μου, και Μάρκος ο ανεψιός του Βαρνάβα δια τον οποίον έχετε λάβει οδηγίας, εάν έλθη προς σας να τον δεχθήτε και να τον φιλοξενήσετε-. 11 Σας ασπάζεται ο Ιησούς, ο οποίος λέγεται και Ιούστος· και οι τρεις αυτοί είναι από τους περιτμημένους Χριστιανούς, και αυτοί μονοί από τους Ιουδαίους Χριστιανούς, είναι συνεργάται μου εδώ εις την Ρωμην, δια το κήρυγμα της Βασιλείας του Θεού. Αυτοί μου έγιναν παρηγορία εις την θλίψιν της φυλακίσεώς μου.
14 Σας ασπάζεται ο Λουκάς ο ιατρός ο αγαπητός, και ο Δημάς. 15 Χαιρετήσατε εκ μέρους μου τους αδελφούς Χριστιανούς, που είναι εις την Λαοδικείαν και τον Νυμφάν και τους πιστούς, που συγκεντρώνονται στο σπίτι του και που αποτελούν την κατ’ οίκον εκκλησίαν. 16 Και όταν αναγνωσθή μεταξύ σας αυτή η επιστολή μου, ενδιαφερθήτε να αναγνωσθή και εις την εκκλησίαν των Λαοδικέων. Και την επιστολήν, που θα λάβετε από την Λαοδικείαν, φροντίσατε να την αναγνώσετε και σεις. 17 Και πέστε στον Αρχιππον· Πρόσεχε την ιεράν υπηρεσίαν, την οποίαν παρέλαβες με το θέλημα του Κυρίου, να την εκπληρώνης πιστώς και ευσυνειδήτως. 18 Ο χαιρετισμός εγράφη με το δικό μου το χέρι, του Παύλου. Να ενθυμήσθε τα δεσμά μου, δια να παραδειγματίζεσθε από αυτά εις την Χριστιανικήν σας ζωήν και εργασίαν· η χάρις του Κυρίου μας να είναι μαζή σας· αμήν.
***************************************************
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
Ἡσημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ εἶναι τὸ τελευταῖο τμῆμα τῆς πρὸς Κολασσαεῖς Ἐπιστολῆς τοῦ ἀποστόλου Παύλου καὶ ἀναγινώσκεται πρὸς τιμὴν τοῦ ἁγίου ἀποστόλου καὶ εὐαγγελιστῆ Λουκᾶ, τὴ μνήμη τοῦ ὁποίου ἑορτάζουμε.
1. Συνετὴ συμπεριφορὰ
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος συμβουλεύει ἀρχικὰ τοὺς πιστοὺς νὰ προσέχουν τὴ συμπεριφορά τους πρὸς τοὺς ἐκτὸς Ἐκκλησίας ἀνθρώπους. «Ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω», τοὺς γράφει. Νὰ συμπεριφέρεσθε δηλαδὴ μὲ σύνεση σὲ ὅσους εἶναι ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας, μὲ φρόνηση, μὲ περίσκεψη. Νὰ προσέχετε νὰ μὴ δώσετε καμία ἀφορμὴ σκανδάλου.
Ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀκούσει κηρύγματα, δὲν ἔχουν μελετήσει τὴν Ἁγία Γραφή, οὔτε ἄλλα βιβλία πνευματικά. Ἀγνοοῦν τὴ ζωὴ καὶ τὴ διδασκαλία τοῦ Κυρίου. Διαμορφώνουν ὅμως ἄποψη σχετικὰ μὲ τὸν Θεὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία, βλέποντας τὴ ζωή, τὴ διαγωγὴ τῶν Χριστιανῶν. Ἂν, γιὰ παράδειγμα, γνωρίσουν ἕναν ἄνθρωπο ἀγάπης καὶ θυσίας, διδάσκονται, ἀκόμη κι ὅταν ἐκεῖνος σιωπᾶ. Ἀντίθετα, ἂν διακρίνουν κάτι ἀνάρμοστο στὴ συμπεριφορὰ ἑνὸς Χριστιανοῦ, εὔκολα σκανδαλίζονται καὶ ἀμφιβάλλουν γιὰ τὴν Ἐκκλησία.
Γι᾿ αὐτὸ ὁ Κύριος προέτρεψε κάποτε τοὺς μαθητές του: «Γίνεσθε φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί» (Ματθ. ι΄ 16). Φροντίστε νὰ εἶστε φρόνιμοι σὰν τὰ φίδια· νὰ μὴν ἐκθέτετε τὸν ἑαυτό σας σὲ ἀνωφελεῖς κινδύνους. Νὰ εἶσθε καὶ ἄκακοι καὶ ἁπλοὶ σὰν τὰ περιστέρια. Ἦταν ἀπαραίτητη ἡ σύνεση στό μεγάλο ἔργο ποὺ εἶχαν νὰ ἐπιτελέσουν οἱ Ἀπόστολοι.
Μὲ σύνεση ἂς φερόμαστε οἱ πιστοί. Οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου παρατηροῦν τὴν καθημερινὴ συμπεριφορά μας, τὴν ἀναστροφή μας. Ἴσως ἡ ζωή μας νὰ ἀποτελέσει τὸ μοναδικὸ κήρυγμα ποὺ θὰ ἀκούσει κάποιος, τὸ μοναδικὸ Εὐαγγέλιο ποὺ θὰ διαβάσει.
2. Ἁλατισμένα λόγια
Στὴ συνέχεια τῆς περικοπῆς ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος κάνει πιὸ συγκεκριμένη τὴ διδασκαλία του καὶ ἑστιάζει στὰ λόγια. «Ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος», γράφει. Δηλαδή, ὁ λόγος σας νὰ εἶναι πάντοτε χαριτωμένος, ἀρτυμένος μὲ τὸ ἁλάτι τῆς συνέσεως, ὥστε νὰ εἶναι πάντοτε εὐχάριστος καὶ ποτὲ βρώμικος καὶ ἀποκρουστικός.
Εἶναι πολὺ εὔστοχο τὸ παράδειγμα τοῦ ἁλατιοῦ, ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ Ἀπόστολος. Τὸ ἁλάτι ἔχει δύο σημαντικὲς ἰδιότητες: Συντηρεῖ τὸ φαγητὸ καὶ τὸ προφυλάσσει ἀπὸ τὴ σήψη καὶ τὴν ἀποσύνθεση. Ἐπιπλέον τὸ κάνει εὔγευστο, εὐχάριστο, νόστιμο. Αὐτὰ τὰ χαρακτηριστικὰ πρέπει νὰ ἔχουν καὶ τὰ λόγια μας. Νὰ μὴν εἶναι σαπρά, βρώμικα, χυδαῖα, ἀλλὰ εὐχάριστα, χαριτωμένα, ὠφέλιμα.
Ἡ προτροπὴ αὐτὴ τοῦ Ἀποστόλου εἶναι πολὺ ἐπίκαιρη. Διότι στὴν ἐποχή μας παρατηρεῖται μεγάλη ὑποβάθμιση στὴν ποιότητα τῶν λόγων μας μέσα στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία.
Ἂν περάσει κανεὶς ἔξω ἀπὸ ἕνα γήπεδο, ἀπὸ ἕνα σχολεῖο, ἀπὸ μιὰ ἀγορά, ἀπὸ μιὰ μεγάλη διασταύρωση αὐτοκινήτων, ἢ ἂν ἀνατρέξει στὴν τηλεόραση, στὸ ραδιόφωνο ἢ στὸ διαδίκτυο, ἀκούει λόγια ποὺ ρυπαίνουν τὸν ἀέρα καὶ μολύνουν τὴν ψυχή. Φαίνεται δὲ ἀπὸ αὐτὰ τὸ περιεχόμενο τῆς ψυχῆς. «Ἐκ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ» (Ματθ. ιβ΄ 34), εἶχε πεῖ ὁ Κύριος. Τὸ στόμα λέει ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ξεχειλίζουν ἀπὸ τὴν ψυχή.
Ἂς προσέχουμε λοιπὸν τὰ λόγια μας. Νὰ εἶναι πάντοτε εὐχάριστα καὶ ὠφέλιμα μαζί. Ἀρτυμένα μὲ τὸ ἁλάτι τῆς Χάριτος. Λόγια ποὺ θὰ ἐκφράζουν τὸν πνευματικὸ θησαυρὸ τῆς καρδιᾶς μας. Καὶ θὰ εἶναι τέτοια, ἂν εἴμαστε ἑνωμένοι μὲ τὸν χαριτοδότη Χριστό.
3. «Λουκᾶς ὁ ἰατρὸς ὁ ἀγαπητὸς»
Στὸ τέλος τοῦ ἀναγνώσματος ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρει τοὺς συνεργάτες του, οἱ ὁποῖοι βρίσκονταν μαζί του στὴ Ρώμη, ὅπου ἦταν φυλακισμένος. Μεταξύ τους ξεχωριστὴ θέση ἔχει ὁ σήμερα ἑορταζόμενος εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς. «Ἀσπάζεται ὑμᾶς Λουκᾶς ὁ ἰατρὸς ὁ ἀγαπητός», γράφει. Σᾶς ἀσπάζεται ὁ ἀγαπητός μου ἰατρὸς Λουκᾶς. Ὁ Λουκᾶς λοιπὸν ἦταν συνεργάτης καὶ συνοδοιπόρος τοῦ ἀποστόλου Παύλου. Ὑπῆρξε καὶ προσωπικὸς ἰατρός του. Τὸν ἀκολούθησε στὶς ἀποστολικὲς περιοδεῖες. Ὑπέμεινε καὶ αὐτὸς μαζί του τοὺς κόπους καὶ τὶς δυσκολίες τοῦ ἀποστολικοῦ ἔργου. Ἀντιμετώπισε διωγμούς. Μάλιστα ὁ ἀπόστολος Παῦλος τὸν ὀνομάζει ἀγαπητό. «Ἐγκώμιον καὶ τοῦτο οὐ μικρόν, ἀλλὰ καὶ σφόδρα μέγα, τὸ Παύλου εἶναι ἀγαπητόν» (ΕΠΕ 22, 324), σχολιάζει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος. Τὸ νὰ εἶναι κανεὶς ἀγαπητὸς στὸν ἀπόστολο Παῦλο ἀποτελεῖ τιμὴ ὄχι μικρή, ἀλλὰ πολὺ μεγάλη.
Ἡ σημαντικότερη προσφορά, ὅμως, τοῦ ἁγίου Λουκᾶ ἦταν τὰ θεόπνευστα συγγράμματά του· τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο καὶ οἱ Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται στὴν Καινὴ Διαθήκη. Μᾶς διασώζει πολλὲς ἀπὸ τὶς παραβολὲς τοῦ Κυρίου. Ἐξιστορεῖ τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος κατὰ τὴν Πεντηκοστὴ καὶ τὴ θαυμαστὴ πορεία τῆς πρώτης Ἐκκλησίας.
Ἂς εὐγνωμονοῦμε τὸν εὐαγγελιστὴ Λουκᾶ γιὰ ὅσα ἔχει προσφέρει στὴν Ἐκκλησία καὶ ἂς μᾶς ἐμπνεύσει τὸ παράδειγμά του, τὸ ἀποστολικὸ φρόνημά του, ἡ αὐταπάρνησή του· ὥστε νὰ προσφέρουμε κι ἐμεῖς ὅ,τι πολυτιμότερο μποροῦμε στὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ ἀξιωθοῦμε νὰ τὸν συναντήσουμε στὴν ἀτέρμονη χαρὰ τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.
***************************************************
