...

                                   




      Αγαπητοί μου,

 Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως σήμερα,και η Εκκλησία μας υψώνει τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό του Χριστού μας ,στο μέσο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής για να πάρει ο Χριστιανός δύναμη και κουράγιο προσκυνώντας τον.

  Στην ανάμνηση μας έρχεται το πάθος του Χριστού και αντλούμε δύναμη να συνεχίσουμε την νηστεία και τον πνευματικό μας αγώνα.

 Κατά την διάρκεια της πρωινής Θείας Λειτουργίας  ο Τίμιος Σταυρός μεταφέρεται υπό του Ιερέως στο κέντρο του Ιερού Ναού όπου τελείται όπως ορίζει το το τυπικό της Εκκλησίας η ακολουθία της Σταυροπροσκυνήσεως,στην συνέχεια οι πιστοί ασπάζονται τον Τίμιο Σταυρό και λαμβάνουν από το χέρι του Ιερέως ως ευλογία δεντρολίβανο και άνθη τα οποία φυλάσσονται στο Εικονοστάσι του σπιτιού μας.

 Ο Σταύρος του Κυρίου παραμένει το μέτρο της αγάπης και της συγχώρεσης του Σωτήρος Χριστού,αλλά και μέτρο της δικής μας υπομονής,αγάπης και συγχώρησης προς τον κάθε συνάνθρωπό μας, ιδιαιτέρως φέτος  που λόγω της πανδημίας του κορωνόιού ο άνθρωπος ενώ ουσιαστικά πριν λίγο ήταν παντοδύναμος λυγίζει σε αυτόν το ιό,αλλάζει ολόκληρη η ζωή.

 Ταπεινά φρονώ πως ήλθε το πλήρωμα του Χρόνου και ενώ στερούμεθα πολλά πράγματα όπως σήμερα οι Εκκλησιές μας για πρώτη φορά έμειναν κλειστές, ο καθένας μας να κάνει την αυτοκριτική του και να δούμε στο προσωπικό ταμείον μας που φταίξαμε, να αναλογιστούμε πραγματικά αν αγαπήσαμε τους γύρω  μας, ο καθένας είτε στην οικογένειά του ,είτε στον επαγγελματικό τομέα είτε στην συνεργασία που είχαμε ,είτε στην κοινωνία μας και τότε πραγματικά μέσα μας, ίσως είναι η μοναδική ευκαιρία σήμερα να ξαναδούμε τα ουσιώδη της ζωής και με την βοήθεια του Ζωοπάροχου Σταυρού,να αντλήσουμε δύναμη,παρηγοριά και πίστη ότι θα νικήσουμε τον πραγματικό θάνατο της επιδημίας αυτής.

 Και τότε να είμαστε όλοι μας σίγουροι πως ο Σταυρός του Κυρίου μας το οποίο όλοι σηκώνουμε καθημερινά που είναι η Ζωή και η Ανάστασις από την  χάρη την οποία αντλούμε,ο καθένας μας οφείλει να αναλογιστεί τα όσα για χάρη μας υπόμεινε ο Εσταυρωμένος Κύριος μας,και να τα συγκρίνει με όσα Εκείνος περιμένει ως ελεύθερη κίνηση από εμάς και ασφαλώς για την δική μας σωτηρία,δηλαδή την νηστεία,την προσευχή την τήρηση των εντολών του αλλά κυρίως την Αγάπη την πραγματική την θυσιαστική την ανιδιοτελή και τότε όλοι μαζί να ψάλλουμε

<Τον Σταυρόν σου Προσκυνούμεν Δέσποτα και την Αγίαν σου Ανάστασιν Υμνούμεν και Δοξάζομεν>.  

 (Ταπεινές σκέψεις υπό π.Ανδρέα Α.Καβάσιλα ,Εφημερίου Ι.Ν.Αγίου Νικολάου Πειραιώς).