Κυριακὴ τῶν Βαΐων
Εὐαγγελικὸ καί Άποστολικό Ἀνάγνωσμα
Κυριακῆς 17 Ἀπριλίου 2022
Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 17 Ἀπριλίου 2022, Κυριακή τῶν Βαΐων (Ἰω. ιβ΄ 1-18)
Ο οὖν Ἰησοῦς πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος ὁ τεθνηκώς, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. 2 ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει· ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ. 3 ἡ οὖν Μαρία, λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου, ἤλειψε τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐξέμαξε ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου.
4 λέγει οὖν εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἰούδας Σίμωνος Ἰσκαριώτης, ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι· 5 διατί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων καὶ ἐδόθη πτωχοῖς; 6 εἶπε δὲ τοῦτο οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ, ἀλλ’ ὅτι κλέπτης ἦν, καὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχε καὶ τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζεν. 7 εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς· ἄφες αὐτήν, εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τετήρηκεν αὐτό. 8 τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε.
9 Ἔγνω οὖν ὄχλος πολὺς ἐκ τῶν Ἰουδαίων ὅτι ἐκεῖ ἐστι, καὶ ἦλθον οὐ διὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον, ἀλλ’ ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἴδωσιν ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. 10 ἐβουλεύσαντο δὲ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἀποκτείνωσιν, 11 ὅτι πολλοὶ δι’ αὐτὸν ὑπῆγον τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐπίστευον εἰς τὸν Ἰησοῦν.
12 Τῇ ἐπαύριον ὄχλος πολὺς ὁ ἐλθὼν εἰς τὴν ἑορτήν, ἀκούσαντες ὅτι ἔρχεται Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα, 13 ἔλαβον τὰ βαΐα τῶν φοινίκων καὶ ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν αὐτῷ, καὶ ἔκραζον· ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ. 14 εὑρὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὀνάριον ἐκάθισεν ἐπ’ αὐτό, καθώς ἐστι γεγραμμένον·
15 μὴ φοβοῦ, θύγατερ Σιών· ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου. 16 Ταῦτα δὲ οὐκ ἔγνωσαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τὸ πρῶτον, ἀλλ’ ὅτε ἐδοξάσθη ὁ Ἰησοῦς, τότε ἐμνήσθησαν ὅτι ταῦτα ἦν ἐπ’ αὐτῷ γεγραμμένα, καὶ ταῦτα ἐποίησαν αὐτῷ.
17 Ἐμαρτύρει οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὢν μετ’ αὐτοῦ ὅτε τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου καὶ ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. 18 διὰ τοῦτο καὶ ὑπήντησεν αὐτῷ ὁ ὄχλος, ὅτι ἤκουσαν τοῦτο αὐτὸν πεποιηκέναι τὸ σημεῖον.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Ο Ἰησοῦς λοιπόν, χωρίς νά ἐμποδισθεῖ ἀπό τήν ἐπιβουλή αὐτή τῶν ἐχθρῶν του, ἕξι ἡμέρες πρίν ἀπό τήν ἑορτή τοῦ Πάσχα ἦλθε στή Βηθανία, ὅπου ἔμενε ὁ Λάζαρος πού εἶχε πεθάνει καί ὁ Κύριος τόν εἶχε ἀναστήσει ἀπό τούς νεκρούς. 2 Οἱ συγγενεῖς λοιπόν τοῦ Λαζάρου, ἐπειδή αἰσθάνονταν μεγάλο σεβασμό καί εὐγνωμοσύνη πρός τόν Ἰησοῦ γιά τό θαῦμα πού εἶχε ἐπιτελέσει, τοῦ ἔκαναν δεῖπνο ἐκεῖ, καί ἡ Μάρθα ὑπηρετοῦσε. Ὁ Λάζαρος μάλιστα ἦταν ἕνας ἀπό ἐκείνους πού κάθονταν καί ἔτρωγαν στό τραπέζι μαζί του. 3 Στό μεταξύ ἡ Μαρία, ἀφοῦ ἀγόρασε γύρω στά τριακόσια εἴκοσι πέντε γραμμάρια μύρο κατασκευασμένο ἀπό νάρδο (εἶδος τοῦ ἀρωματικοῦ φυτοῦ τῆς βαλεριάνας), μύρο γνήσιο, ἀνόθευτο καί πάρα πολύ ἀκριβό, ἄλειψε μ’ αὐτό τά πόδια τοῦ Ἰησοῦ. Κι ἔπειτα, ἐκδηλώνοντας τή βαθιά ταπείνωσή της πρός τόν Κύριο, σκούπισε μέ τά μαλλιά της τά πόδια του. Κι ὅλο τό σπίτι τότε γέμισε ἀπό τήν εὐωδία τοῦ μύρου.
4 Ὕστερα λοιπόν ἀπό τήν πράξη αὐτή τῆς Μαρίας εἶπε ἕνας ἀπό τούς μαθητές του, ὁ Ἰούδας ὁ γιός τοῦ Σίμωνος ὁ Ἰσκαριώτης, ἐκεῖνος πού σκόπευε νά τόν προδώσει καί νά τόν παραδώσει στούς σταυρωτές του: 5 Ἀντί νά χυθεῖ καί νά σπαταληθεῖ ἄσκοπα τό μύρο αὐτό, γιατί δέν πουλήθηκε στήν τιμή τῶν τριακοσίων δηναρίων, δηλαδή τριακοσίων ἡμερομισθίων, καί δέν δόθηκε τό ἀντίτιμό του ἐλεημοσύνη στούς φτωχούς; 6 Καί τό εἶπε αὐτό, ὄχι γιατί ἐνδιαφερόταν γιά τούς φτωχούς, ἀλλά διότι ἦταν κλέφτης· καί καθώς διαχειριζόταν τό κοινό ταμεῖο καί εἶχε τό κουτί τῶν συνεισφορῶν, κρατοῦσε κρυφά γιά τόν ἑαυτό του ἀπό τά χρήματα πού ἔριχναν σ’ αὐτό. 7 Ὅταν λοιπόν ὁ Ἰησοῦς ἄκουσε τόν Ἰούδα νά ἐπικρίνει τήν Μαρία, τοῦ εἶπε: Ἄφησέ την ἥσυχη καί μήν τήν κατηγορεῖς. Ἡ γυναίκα αὐτή, σάν νά προαισθανόταν ὅτι σέ λίγες μέρες πρόκειται νά ταφῶ, φύλαξε τό μύρο αὐτό γιά νά μοῦ τό προσφέρει, προαναγγέλλοντας ἔτσι συμβολικά τήν ἑτοιμασία τοῦ σώματός μου μέ μύρο τήν ἡμέρα τῆς ταφῆς μου. 8 Μήν τήν ἐμποδίζετε λοιπόν. Τούς φτωχούς πάντοτε τούς ἔχετε μαζί σας, καί μπορεῖτε ὁποιαδήποτε στιγμή νά τούς ἐλεήσετε. Ἐμένα ὅμως δέν μέ ἔχετε πάντοτε· διότι σέ λίγες μέρες θά πεθάνω.
9 Ἀπό τό δεῖπνο λοιπόν αὐτό καί ἀπ’ ὅσα συνέβησαν σ’ αὐτό, πολύς λαός ἀπό τούς Ἰουδαίους ἔμαθε ὅτι ὁ Ἰησοῦς βρισκόταν στή Βηθανία. Καί ἦλθαν ἐκεῖ ὄχι μόνο γιά τόν Ἰησοῦ, ἀλλά γιά νά δοῦν καί τόν Λάζαρο, τόν ὁποῖο εἶχε ἀναστήσει ἀπό τούς νεκρούς. 10 Μετά ὅμως ἀπ’ αὐτό οἱ ἀρχιερεῖς ἀποφάσισαν νά σκοτώσουν καί τόν Λάζαρο, 11 διότι ἐξαιτίας του πολλοί ἀπό τούς Ἰουδαίους πήγαιναν στή Βηθανία γιά νά βεβαιωθοῦν ἄν πραγματικά ἀναστήθηκε ἀπό τούς νεκρούς. Κι ὅταν τό διαπίστωναν αὐτό, πίστευαν στόν Ἰησοῦ.
12 Τήν ἄλλη μέρα, λαός πολύς πού εἶχε ἔλθει γιά τήν ἑορτή, ὅταν ἄκουσαν ὅτι ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς στά Ἱεροσόλυμα, 13 πῆραν στά χέρια τους κλαδιά ἀπό τίς χουρμαδιές πού ἦταν κατά μῆκος τοῦ δρόμου καί βγῆκαν ἀπό τήν πόλη γιά νά τόν ὑποδεχθοῦν. Καί φώναζαν δυνατά: Δόξα καί τιμή σ’ αὐτόν πού ὑποδεχόμαστε! Εὐλογημένος καί δοξασμένος νά εἶναι αὐτός πού ἔρχεται ἀπεσταλμένος ἀπό τόν Κύριο ὡς ἀντιπρόσωπός του. Αὐτός εἶναι ὁ ἔνδοξος βασιλιάς τοῦ Ἰσραήλ, πού τόσο καιρό περιμέναμε.
14 Ὁ Ἰησοῦς μάλιστα ζήτησε καί βρῆκε ἕνα πουλαράκι καί κάθισε πάνω σ’ αὐτό, σύμφωνα μ’ ἐκεῖνο πού εἶναι γραμμένο στόν προφήτη Ζαχαρία: 15 Μή φοβᾶσαι, Ἱερουσαλήμ, κόρη τοῦ ὄρους Σιών. Νά, ὁ βασιλιάς σου ἔρχεται ὄχι σάν τύραννος καί κατακτητής πάνω σέ ἄλογο ἤ σέ ἅρμα πολεμικό, ἀλλά καθισμένος πάνω σ’ ἕνα γαϊδουράκι. 16 Τί σήμαιναν ὅμως τά λόγια αὐτά τοῦ Ζαχαρία δέν κατάλαβαν οἱ μαθητές του ἀπό τήν ἀρχή, τήν ὥρα τῆς θριαμβευτικῆς του αὐτῆς εἰσόδου, ἀλλά ὅταν ὁ Ἰησοῦς δοξάσθηκε μέ τήν Ἀνάσταση καί τήν Ἀνάληψή του. Τότε φωτίστηκαν ἀπό τό Ἅγιον Πνεῦμα καί θυμήθηκαν ὅτι τά προφητικά αὐτά λόγια τοῦ Ζαχαρία ἦταν γι’ αὐτόν γραμμένα. Καί οἱ ἴδιοι εἶχαν κάνει μιά τέτοια ὑποδοχή γιά τόν Ἰησοῦ καί εἶχαν συνεργασθεῖ, χωρίς νά τό καταλαβαίνουν, ὥστε νά ἐκπληρωθοῦν ἀκριβῶς τά προφητικά αὐτά λόγια.
17 Ὅλοι λοιπόν ἐκεῖνοι πού ἦταν μαζί μέ τόν Ἰησοῦ ὅταν αὐτός εἶχε φωνάξει ἀπ’ τόν τάφο τόν Λάζαρο καί τόν εἶχε ἀναστήσει ἀπό τούς νεκρούς καί τώρα ἦταν στήν ὑποδοχή αὐτή, διηγοῦνταν καί διαβεβαίωναν τό θαῦμα τοῦ Λαζάρου σ’ ὅσους δέν τό εἶχαν δεῖ. 18 Γι’ αὐτό καί τά πλήθη τοῦ λαοῦ τόν προϋπάντησαν, διότι ἄκουσαν ἀπό τούς αὐτόπτες αὐτούς μάρτυρες ὅτι αὐτός εἶχε κάνει τό μεγάλο αὐτό θαῦμα.
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 17 Ἀπριλίου 2022, Κυριακή τῶν Βαΐων (Φιλιπ. δ΄ 4-9)
Ἀδελφοί, χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε. τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις. ὁ Κύριος ἐγγύς. μηδὲν μεριμνᾶτε, ἀλλ᾿ ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρὸς τὸν Θεόν. καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί, ὅσα ἐστὶν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, ὅσα εὔφημα, εἴ τις ἀρετὴ καὶ εἴ τις ἔπαινος, ταῦτα λογίζεσθε· ἃ καὶ ἐμάθετε καὶ παρελάβετε καὶ ἠκούσατε καὶ εἴδετε ἐν ἐμοί, ταῦτα πράσσετε· καὶ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ᾿ ὑμῶν.
Ἡ ὑποδοχὴ τοῦ Βασιλέως
Ἡ Κυριακὴ τῶν Βαΐων εἶναι μία ἰδιαίτερη ἡμέρα μέσα στὸ ἔτος. Παρόλο ποὺ οἱ ἱεροὶ ὕμνοι τῆς ἡμέρας δὲν ἀναφέρονται στὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, ὅπως συμβαίνει μὲ τὶς ὑπόλοιπες Κυριακές, ὡστόσο ἔχει πανηγυρικὸ τόνο καὶ ἔντονο τὸ χρῶμα τῆς Ἀναστάσεως. Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς λίγο μετὰ τὴν ἀνάσταση τοῦ φίλου του Λαζάρου, ποὺ προτύπωνε τὴ δική του Ἀνάσταση καὶ τὴν ὁριστικὴ νίκη κατὰ τοῦ θανάτου, εἰσέρχεται στὴν Ἱερουσαλήμ, ὅπου ὁ λαὸς τῆς πόλεως Τὸν ὑποδέχεται μὲ ἐνθουσιασμὸ ὡς Βασιλιὰ καὶ θριαμβευτή. Γι᾿ αὐτὸ ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς ἡμέρας, ἀπὸ τὴν πρὸς Φιλιππησίους ἐπιστολή, δὲν ἔχει πένθιμο χαρακτήρα, οὔτε μᾶς ὑπενθυμίζει τὸ Πάθος τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ μᾶς ὁμιλεῖ γιὰ τὴ χαρά.
1. Ἀναφαίρετη ἡ χαρά μας
«Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε», τονίζει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στοὺς πιστοὺς τῶν Φιλίππων καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνει: «πάλιν ἐρῶ, χαίρετε». Δηλαδή, νὰ χαίρεσθε πάντοτε μὲ τὴ χαρὰ ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἕνωση καὶ τὴν κοινωνία μας μὲ τὸν Κύριο. Σᾶς τὸ ξαναλέω, νὰ χαίρεσθε. Νὰ εἶσθε πλημμυρισμένοι ἀπὸ τὴν ἀληθινὴ αὐτὴ χαρά. Ἡ ἐπιείκειά σας ἐπίσης ἂς γίνεται φανερὴ σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, ἀκόμη καὶ στοὺς ἀπίστους. Διότι ὁ Κύριος ἔρχεται, εἶναι κοντά. Ἐκεῖνος θὰ κρίνει καὶ θὰ ἀποδώσει στὸν καθένα ὅ,τι τοῦ ἀνήκει.
Εἴπαμε νωρίτερα ὅτι καὶ οἱ κάτοικοι τῶν Ἱεροσολύμων ἐξέφρασαν τὴ χαρά τους ὑποδεχόμενοι τὸν Κύριο στὴν ἁγία Πόλη. Ἔστρωναν λοιπὸν τὰ ἐνδύματά τους γιὰ νὰ περάσει ἐπάνω ἀπὸ αὐτὰ ὁ Χριστός, κρατοῦσαν δὲ κλαδιὰ δένδρων καὶ κραύγαζαν «ὡσαννά». Ἡ χαρὰ αὐτὴ ὅμως ἦταν παροδική, ἐπιφανειακή. Προερχόταν ἀπὸ τὴν προσδοκία ἑνὸς ἐπίγειου βασιλιᾶ καὶ κατακτητῆ. Γι᾿ αὐτὸ τὸν λόγο λίγες ἡμέρες ἀργότερα ἡ χαρά τους μετατράπηκε σὲ μίσος, καὶ τὰ ἴδια στόματα ποὺ ἐπευφημοῦσαν τότε μὲ τὰ «ὡσαννά», κατόπιν κραύγαζαν μὲ μένος «σταύρωσον αὐτόν».
Ἡ χαρὰ ὅμως, γιὰ τὴν ὁποία κάνει λόγο ὁ θεῖος Ἀπόστολος, εἶναι διαφορετική. Δὲν εἶναι παροδική, ἀλλὰ διαρκής. Δὲν πρόκειται γιὰ ἐπιφανειακὸ συναίσθημα, ἀλλὰ γιὰ βαθύτερο βίωμα τοῦ Χριστιανοῦ. Γι᾿ αὐτὸ προσθέτει τὸ ἐπίρρημα «πάντοτε». Δηλαδή, ἀκόμη κι ὅταν τὰ πράγματα δὲν ἔρχονται ὅπως τὰ περιμένουμε, ἀκόμη κι ὅταν δοκιμαζόμαστε στὸ καμίνι τῆς θλίψεως καὶ τοῦ πειρασμοῦ ἢ ὅταν ὀρθώνονται μπροστά μας ἀδιαπέραστα ἀδιέξοδα, ἀκόμη καὶ τότε μποροῦμε οἱ Χριστιανοὶ νὰ εἴμαστε χαρούμενοι. Διότι ἡ χαρά μας δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐξωτερικὲς συνθῆκες· πρωτίστως ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν κοινωνία καὶ τὴν ἕνωσή μας μὲ τὸν Χριστό.
Ὅταν λοιπὸν ζοῦμε «ἐν Κυρίῳ», ὅταν εἴμαστε ἑνωμένοι μὲ τὸν Χριστό, ὅταν ἔχουμε καθημερινὴ ἐπικοινωνία μαζί Του μὲ τὴν προσευχή, τότε θὰ ἔχουμε ἀναφαίρετη χαρά. Ἀκόμη καὶ τὸ πένθος μας θὰ τὸ ἁπαλύνει ἡ χαρά, τὴν ὁποία θὰ ἀπολαύσουμε στὴν πληρότητά της, ὅταν θὰ ἔχουμε πλήρη ἕνωση μὲ τὸν Κύριο στὴν οὐράνια Βασιλεία του.
2. Καθαροὶ λογισμοί, ἅγια ἔργα
Στὴ συνέχεια τῆς περικοπῆς ὁ ἀπόστολος Παῦλος νουθετεῖ τοὺς πιστοὺς σὲ πιὸ πρακτικὰ θέματα. Μὴν κυριεύεσθε ἀπὸ ἀγωνιώδη φροντίδα, τοὺς γράφει, ἀλλὰ κάθε τι ποὺ σᾶς ἀπασχολεῖ, νὰ τὸ ἐμπιστεύεσθε στὸν Θεὸ μὲ τὴ θερμὴ προσευχὴ καὶ τὴν ἱκεσία σας, τὶς ὁποῖες νὰ συνοδεύετε μὲ εὐχαριστία γιὰ ὅσα Ἐκεῖνος σᾶς χάρισε. Τότε ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι ἀσύλληπτη γιὰ κάθε ἀνθρώπινο καὶ ἀγγελικὸ νοῦ, θὰ φρουρήσει τὶς καρδιές σας καὶ τὶς σκέψεις σας, ἐφόσον μένετε ἑνωμένοι μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστό.
Καταλήγει δὲ τὶς σκέψεις του ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος μὲ τὶς ἑξῆς συμβουλές: Ὅσα εἶναι ἀληθινά, σεμνά, δίκαια, ἁγνά, προσφιλὴ στὸν Θεὸ καὶ στοὺς καλοὺς ἀνθρώπους, ὅσα ἔχουν καλὴ φήμη, κάθε ἀρετὴ καὶ ἀγαθὸ ἔργο ποὺ εἶναι ἄξιο ἐπαίνου, αὐτὰ νὰ συλλογίζεσθε καὶ νὰ ἐφαρμόζετε στὴ ζωή σας. Αὐτὰ ποὺ ἀκούσατε ἀπὸ τὴ διδασκαλία μου, αὐτὰ ποὺ εἴδατε στὴ συμπεριφορά μου, αὐτὰ νὰ πράττετε. Καὶ τότε ὁ Θεός, ποὺ εἶναι ὁ χορηγὸς τῆς εἰρήνης, θὰ εἶναι μαζί σας.
«Ταῦτα λογίζεσθε», «ταῦτα πράσσετε»: Μὲ τὶς προτάσεις αὐτὲς ὁ Ἀπόστολος στρέφει τὴν προσοχή μας στοὺς λογισμοὺς καὶ στὶς πράξεις μας. Ἴσως κάποτε τὸ ὁρμητικὸ ρεῦμα τοῦ κόσμου καὶ τῆς ἀνηθικότητας, ποὺ ἐπικρατεῖ στὴν ἐποχή μας, νὰ συμπαρασύρει κι ἐμᾶς. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ὅμως μᾶς τονίζει ὅτι εἶναι ἀναγκαῖο νὰ διατηροῦμε καθαρές, ἁγνὲς τὶς σκέψεις καὶ ἅγια τὰ ἔργα μας.
Ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Ἑβδομάδα, ποὺ ξεκινᾶ ἀπόψε μὲ τὴν ἱερὴ Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου, ἂς ἐντείνουμε τὴν προσοχή μας. «Δεῦτε οὖν καὶ ἡμεῖς κεκαθαρμέναις διανοίαις συμπορευθῶμεν αὐτῷ», μᾶς προτρέπει ἡ Ἐκκλησία μας. Δηλαδή, μὲ καθαρὸ τὸν νοῦ μας ἂς πορευθοῦμε μαζὶ μὲ τὸν ἐρχόμενο Νυμφίο Χριστὸ τὶς ἱερὲς αὐτὲς ἡμέρες, ὥστε νὰ προσκυνήσουμε μὲ καθαρὴ ψυχὴ τὰ Ἄχραντα Πάθη καὶ τὴ λαμπροφόρα Ἀνάστασή του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου