Ἡ Ὑπαπαντὴ τοῦ Σωτῆρος – Εὐαγγελικὸ καί Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 2 Φεβρουαρίου 2025

  

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 2 Φεβρουαρίου 2025, Ὑπαπαντὴ τοῦ Σωτῆρος (Λουκ. β΄ 22-40)

Tῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἀνήγαγον οἱ γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ, καθὼς γέγραπται ἐν νό­μῳ Κυρίου ὅτι πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν ἅγιον τῷ Κυρίῳ κληθήσεται, καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν νόμῳ Κυρίου, ζεῦγος τρυγόνων ἢ δύο νεοσσοὺς πε­ριστε­ρῶν. Καὶ ἰδοὺ ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἱεροσολύμοις ᾧ ὄνομα Συμεών, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ Πνεῦμα ἦν Ἅγιον ἐπ᾿ αὐτόν καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου. καὶ ἦλθεν ἐν τῷ Πνεύμα­τι εἰς τὸ ἱερόν καὶ ἐν τῷ εἰσ­αγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν τοῦ ποι­ῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸν εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ καὶ εὐ­λόγησε τὸν Θεὸν καὶ εἶ­­πε νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ρῆμά σου ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρό­σωπον πάντων τῶν λα­­ῶν, φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐ­­­θνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ. καὶ ἦν Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ θαυμάζοντες ἐ­­­­­πὶ τοῖς λαλουμένοις περὶ αὐ­­τοῦ. καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς Συμεὼν καὶ εἶπε πρὸς Μα­­ριὰμ τὴν μητέρα αὐτοῦ ἰ­­­δοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον. καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ­ψυχὴν διελεύσεται ρομφαία, ὅπως ἂν ἀποκα­λυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρ­διῶν διαλογισμοί. Καὶ ἦν Ἄννα προφῆτις, θυγάτηρ Φανουήλ, ἐκ φυ­­λῆς Ἀσήρ αὕτη προβεβη­κυῖα ἐν ἡμέραις πολλαῖς, ζήσασα ἔτη μετὰ ἀνδρὸς ἑπτὰ ἀπὸ τῆς παρθενίας αὐτῆς, καὶ αὐτὴ χήρα ὡς ἐτῶν ὀγδοήκοντα τεσσάρων, ἣ οὐκ ἀφίστατο ἀπὸ τοῦ ἱε­ροῦ νηστείαις καὶ δεήσεσι­ λατρεύουσα νύκτα καὶ ἡμέ­ραν καὶ αὕτη αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐ­­­πιστᾶσα ἀνθωμολογεῖτο τῷ Κυρίῳ καὶ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ πᾶσι τοῖς προσδε­χομένοις λύτρωσιν ἐν Ἱε­ρουσαλήμ. Καὶ ὡς ἐτέλεσαν ἅπαντα τὰ κατὰ τὸν νόμον Κυρίου, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἰς τὴν πόλιν ἑαυτῶν Ναζαρέτ. Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι πληρούμενον σοφίας, καὶ χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ᾿ αὐτό.

 Νεοελληνική Απόδοση

22 Και όταν, σύμφωνα με τον νόμον του Μωϋσέως, συνεπληρώθησαν αι ημέραι του καθαρισμού της μητέρας του παιδίου και του μνηστήρος της, ανέβασαν αυτό εις τα Ιεροσόλυμα, δια να το παρουσιάσουν και το αφιερώσουν στον Κυριον. 23 Αυτό δε έγινε σύμφωνα με το γραμμένον στον νόμον του Κυρίου, ότι κάθε πρωτότοκον αρσενικόν, που διανοίγει την μήτραν της μητέρας του, θα θεωρηθή αφιερωμένον στον Κυριον. 24 Ανέβησαν ακόμη στον ναόν να προσφέρουν την θυσίαν δια τον καθαρισμόν των, όπως ήτο πάλιν γραμμένον στον νόμον Κυρίου, δηλαδή ένα ζεύγος τρυγόνες η δύο μικρά περιστέρια, σαν πτωχοί που ήσαν. 25 Και ιδού εζούσε εις την Ιερουσαλήμ ένας άνθρωπος, ονόματι Συμεών. Και ο άνθρωπος αυτός ήτο δίκαιος και ευλαβής και επερίμενε να έλθη λύτρωσις και παρηγορία στον λαόν του Ισραήλ με την έλευσιν του Χριστού, όπως είχαν προείπει αι Γραφαί, και Πνεύμα Αγιον ήτο εις αυτόν· 26 και του είχεν αποκαλυφθή από το Αγιον Πνεύμα ότι δεν θα απέθνησκεν, πριν ίδη εκείνον, τον οποίον ο Θεός θα έχριε Σωτήρα και βασιλέα του κόσμου. 27 Και κατά παρακίνησιν του Αγίου Πνεύματος ήλθεν στον ναόν. Και όταν οι γονείς έφεραν το παιδίον Ιησούν στον ναόν να κάμουν δι’ αυτό ο,τι ώριζεν ο νόμος δια τα πρωτότοκα, 28 τότε και αυτός ο Συμεών εδέχθη εις τας αγκάλας του το παιδίον, εδοξολόγησε τον Θεόν και είπε· 29 “τώρα πλέον με απολύεις εμέ τον δούλον σου να φύγω από τον κόσμον αυτόν, Δεσπότα, ειρηνικός και χαρούμενος, σύμφωνα με τον λόγον που μου είπες, 30 διότι είδαν τα μάτια μου τον Χριστόν, ο οποίος θα φέρη την σωτηρίαν, 31 την οποίαν συ έχεις ετοιμάσει, δια να την ίδουν όλοι οι λαοί της γης. 32 Φως πνευματικόν, που θα φανερώση εις τα έθνη τον αληθινόν Θεόν και την δόξαν του λαού σου Ισραήλ, αφού από αυτόν τον λαόν κατά το ανθρώπινον προέρχεται ο Χριστός”. 33 Και ο Ιωσήφ και η μητέρα του παιδίου συνεχώς εθαύμαζαν δι’ όσα ελέγοντο περί του παιδίου. 34 Και ευλόγησεν αυτούς ο Συμεών και είπε προς την Μαρίαν την μητέρα του παιδίου· “ιδού αυτός θα γίνη αιτία να πέσουν και να αναστηθούν πολλοί στον Ισραήλ, (θα πέσουν εκείνοι που δεν θα πιστεύσουν, θα αναστηθούν και θα λυτρωθούν εκείνοι που θα πιστεύσουν). Και θα γίνη αυτός σημείον αντιλογίας μεταξύ των ανθρώπων. 35 Και την ιδικήν σου μητρικήν καρδίαν θα διαπεράση η ρομφαία του πόνου, όταν ίδης τον υιόν σου να πάσχη δια την σωτηρίαν των ανθρώπων. Ολα δε αυτά θα γίνουν, δια να φανερωθούν οι μυστικοί διαλογισμοί και απόκρυφοι πόθοι πολλών καρδιών”. 36 Υπήρχε δε εις τα Ιεροσόλυμα και κάποια προφήτις, ονόματι Αννα, θυγάτηρ του Φανουήλ, από την φυλήν Ασήρ· αυτή ήτο πολύ προχωρημένη εις την ηλικίαν της και είχε ζήσει επτά έτη μετά του ανδρός της, από την ημέρα που ως παρθένος είχεν υπανδρευθή αυτόν. 37 Και αυτή ήτο χήρα, ογδοήκοντα τεσσάρων περίπου ετών, η οποία δεν απεμακρύνετο από τον Ιερόν περίβολον του ναού, λατρεύουσα νύκτα και ημέραν τον Θεόν με νηστείας και προσευχάς. 38 Και αυτή εκείνη την ώραν, αφού είδε το παιδίον, εδοξολογούσε τον Κυριον και έλεγε περί αυτού εις όλους τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ, που επερίμεναν την λύτρωσίν των από τα δεινά και την καταδίκην της αμαρτίας. 39 Και αμέσως, όταν ο Ιωσήφ και η Μαρία εξετέλεσαν όλα όσα ο νόμος του Κυρίου ώριζε, επέστρεψαν εις την Γαλιλαίαν, εις την πατρίδα των την Ναζαρέτ. 40 Το δε παιδίον ηύξανε κατά το σώμα και ισχυροποιείτο πολύ κατά το πνεύμα και επληρούτο από σοφίαν, την οποίαν εις αυτό μετέδιδεν, καθόσον επροχωρούσε η ηλικία του, η ενωμένη με αυτό θεία του φύσις. Και χάρις Θεού ήτο εις αυτό, η οποία το επροφύλασσε αμόλυντο από κάθε αμαρτίαν, το καθωδηγούσε δε και το ενίσχυε προς κάθε αρετήν.

*************************************************** 

 

 

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 2 Φεβρουαρίου 2025, Ἡ Ὑπαπαντή τοῦ Κυρίου (Ἑβρ. ζ΄ 7-17)

7 χωρὶς δὲ πάσης ἀντιλογίας τὸ ἔλαττον ὑπὸ τοῦ κρείττονος εὐλογεῖται. 8 καὶ ὧδε μὲν δεκάτας ἀποθνήσκοντες ἄνθρωποι λαμβάνουσιν, ἐκεῖ δὲ μαρτυρούμενος ὅτι ζῇ. 9 καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν, διὰ Ἀβραὰμ καὶ Λευῒ ὁ δεκάτας λαμβάνων δεδεκάτωται· 10 ἔτι γὰρ ἐν τῇ ὀσφύϊ τοῦ πατρὸς ἦν ὅτε συνήντησεν αὐτῷ ὁ Μελχισεδέκ. 11 Εἰ μὲν οὖν τελείωσις διὰ τῆς Λευϊτικῆς ἱερωσύνης ἦν· ὁ λαὸς γὰρ ἐπ’ αὐτῇ νενομοθέτητο· τίς ἔτι χρεία κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἕτερον ἀνίστασθαι ἱερέα καὶ οὐ κατὰ τὴν τάξιν Ἀαρὼν λέγεσθαι; 12 μετατιθεμένης γὰρ τῆς ἱερωσύνης ἐξ ἀνάγκης καὶ νόμου μετάθεσις γίνεται. 13 ἐφ’ ὃν γὰρ λέγεται ταῦτα, φυλῆς ἑτέρας μετέσχηκεν, ἀφ’ ἧς οὐδεὶς προσέσχηκε τῷ θυσιαστηρίῳ. 14 πρόδηλον γὰρ ὅτι ἐξ Ἰούδα ἀνατέταλκεν ὁ Κύριος ἡμῶν, εἰς ἣν φυλὴν οὐδὲν περὶ ἱερωσύνης Μωϋσῆς ἐλάλησε. 15 Καὶ περισσότερον ἔτι κατάδηλόν ἐστιν, εἰ κατὰ τὴν ὁμοιότητα Μελχισεδὲκ ἀνίσταται ἱερεὺς ἕτερος, 16 ὃς οὐ κατὰ νόμον ἐντολῆς σαρκικῆς γέγονεν, ἀλλὰ κατὰ δύναμιν ζωῆς ἀκαταλύτου· 17 μαρτυρεῖ γὰρ ὅτι σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

7 Καί βέβαια εἶναι ἀναντίρρητο καί ὁμολογημένο ὅτι τό μικρότερο καί κατώτερο εὐλογεῖται ἀπό τό μεγαλύτερο καί ἀνώτερο. Γιά νά εὐλογήσει λοιπόν ὁ Μελχισεδέκ τόν Ἀβραάμ, σημαίνει πώς ἦταν ἀνώτερός του. 8 Κι ἐδῶ βέβαια στό Μωσαϊκό νόμο παίρνουν δεκάτες ἄνθρωποι πού πεθαίνουν. Ἐκεῖ ὅμως στήν περίπτωση τοῦ Ἀβραάμ πῆρε δεκάτη ὁ Μελχισεδέκ, ὁ ὁποῖος μαρτυρεῖται ὅτι ζεῖ, διότι ἡ Ἁγία Γραφή δέν μιλάει γιά θάνατο τοῦ Μελχισεδέκ. 9 Καί μέ λίγα λόγια, θά μποροῦσε νά πεῖ κανείς ὅτι, δίνοντας ὁ Ἀβραάμ τή δεκάτη στόν Μελχισεδέκ, στό πρόσωπο τοῦ Ἀβραάμ ἔχει δώσει δεκάτη στόν Μελχισεδέκ καί ὁ ἴδιος ὁ Λευΐ, πού εἰσπράττει δεκάτες ἀπό τούς ἀδελφούς του. 10 Ἔχει δώσει λοιπόν καί ὁ Λευΐ δεκάτη στόν Μελχισε­δέκ, διότι, παρόλο πού δέν ἦταν τότε ἀκόμη γεννημέ­νος, ἦταν ὅμως στή μέση, δηλαδή στό κέντρο τῆς γενετησίου λειτουργίας τοῦ παπποῦ του Ἀβραάμ ὅταν τόν συνάντησε ὁ Μελχισεδέκ καί πῆρε ἀπ’ αὐτόν τή δεκάτη. Ἀφοῦ λοιπόν ἔδωσε στόν Μελχισεδέκ δεκάτη καί ὁ Λευΐ, σημαίνει ὅτι ὁ Μελχισεδέκ ἦταν ἀνώτερος ἀπό τούς ἱερεῖς καί ἀρχιερεῖς πού κατάγονται ἀπό τόν Λευΐ. 11 Ἄς δοῦμε τώρα ποιό συμπέρασμα βγαίνει ἀπ’ ὅσα εἴ­παμε. Ἐάν ἦταν δυνατόν νά κατορθωθεῖ ἡ τέλεια σχέ­­ση καί συμφιλίωσή μας μέ τόν Θεό διαμέσου τῆς λευ­ϊτικῆς ἱερωσύνης, πού ἦταν κάτι τό οὐσιῶδες γιά ὅλη τή Μωσαϊκή νομοθεσία – διότι ὁ λαός εἶχε λάβει τό νόμο στηριγμένο καί θεμελιωμένο στήν ἱερωσύνη αὐ­τή – ποιά ἀνάγκη ὑπῆρχε πλέον νά ἀναδειχθεῖ ἄλ­λος ἱερεύς «κατά τήν τάξη Μελχισεδέκ», καί νά μήν ὀνο­μάζεται καί ὁ νέος ἱερεύς, ἱερεύς «κατά τήν τάξη Ἀα­ρών»; Ἦταν λοιπόν ἀνεπαρκής ἡ παλαιά ἱερωσύνη, καί γι’ αὐτό ἀναδείχθηκε ἀπό τόν Θεό νέα ἱερωσύνη. Ἀλλά αὐτό συνεπιφέρει καί μεταβολή τοῦ νόμου. 12 Διότι ὅταν μεταβάλλεται καί ἀλλάζει ἡ ἱερωσύνη, πά­νω στήν ὁποία στηριζόταν ἡ Μωσαϊκή νομοθεσία, ἀναγκαστικά ἐπακολουθεῖ καί ἀλλαγή νόμου, καί ἀντι­κα­θίσταται ἔτσι ἡ Παλαιά Διαθήκη ἀπό τή Νέα. 13 Πράγματι μετατέθηκε καί ἀντικαταστάθηκε ἡ λευϊτική ἱερωσύνη. Διότι ἐκεῖνος γιά τόν ὁποῖο λέγονται αὐτά καί τόν ὁποῖο συμβόλιζε ὁ Μελχισεδέκ, ὁ Ἰησοῦς Χριστός δηλαδή, κατάγεται ἀπό ἄλλη φυλή, ἀπό τήν ὁποία κανείς δέν ὑπηρέτησε καί δέν πλησίασε ὡς ἱερεύς στό θυσιαστήριο. 14 Διότι εἶναι φανερό ὅτι ὁ Κύριός μας σάν ἥλιος τῆς δι­καιοσύνης ἀνέτειλε ἀπό τή φυλή τοῦ Ἰούδα. Γιά τή φυλή ὅμως αὐτή δέν ἀνέφερε τίποτε γιά ἱερωσύνη ὁ Μω­υσῆς. 15 Καί γίνεται ἀκόμη περισσότερο φανερό ὅτι ἡ λευϊτική ἱερωσύνη καί ἡ Παλαιά Διαθήκη μετατέθηκαν καί ἀντικαταστάθηκαν, ἀπό τό ὅτι ἀναδείχθηκε ἄλλος ἱερεύς, ὅμοιος μέ τόν Μελχισεδέκ. 16 Καί ὁ νέος αὐτός ἱερεύς, ὁ Χριστός δηλαδή, ἔγινε ἱε­ρεύς ὄχι σύμφωνα μέ κάποιο νόμο πού οἱ ἐντολές του ἀναφέρονται σέ ἐξωτερικά καί πρόσκαιρα πράγματα, καί γενικότερα στήν κάθαρση τῆς σάρκας· ἀλλά ἔγινε ἱε­ρεύς μέ τή δύναμη τοῦ Πατρός καί τή δική του. Καί ἡ δύναμη αὐτή εἶναι δύναμη ζωῆς πού δέν καταλύεται ἀπό τό θάνατο, ἀλλά εἶναι αἰώνια. 17 Καί εἶναι δύναμη αἰώνιας ζωῆς, διότι δίνει μαρτυρία ἡ Ἁγία Γραφή γιά τόν νέο ἱερέα Χριστό ὅτι «ἐσύ εἶσαι ἱε­ρεύς αἰώνιος κατά τήν τάξη Μελχισεδέκ».