Κυριακὴ τῶν Βαΐων – Εὐαγγελικὸ καί Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 5 Ἀπριλίου 2026

 

Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 5 Ἀπριλίου 2026, Κυριακή τῶν Βαΐων (Ἰωάν. ιβ΄ 1-18)

Ο οὖν Ἰησοῦς πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος ὁ τεθνηκώς, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. 2 ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει· ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ. 3 ἡ οὖν Μαρία, λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου, ἤλειψε τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐξέμαξε ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου. 4 λέγει οὖν εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἰούδας Σίμωνος Ἰσκαριώτης, ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι· 5 διατί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων καὶ ἐδόθη πτωχοῖς; 6 εἶπε δὲ τοῦτο οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ, ἀλλ’ ὅτι κλέπτης ἦν, καὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχε καὶ τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζεν. 7 εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς· ἄφες αὐτήν, εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τετήρηκεν αὐτό. 8 τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε. 9 Ἔγνω οὖν ὄχλος πολὺς ἐκ τῶν Ἰουδαίων ὅτι ἐκεῖ ἐστι, καὶ ἦλθον οὐ διὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον, ἀλλ’ ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἴδωσιν ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. 10 ἐβουλεύσαντο δὲ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἀποκτείνωσιν, 11 ὅτι πολλοὶ δι’ αὐτὸν ὑπῆγον τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐπίστευον εἰς τὸν Ἰησοῦν. 12 Τῇ ἐπαύριον ὄχλος πολὺς ὁ ἐλθὼν εἰς τὴν ἑορτήν, ἀκούσαντες ὅτι ἔρχεται Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα, 13 ἔλαβον τὰ βαΐα τῶν φοινίκων καὶ ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν αὐτῷ, καὶ ἔκραζον· ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ. 14 εὑρὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὀνάριον ἐκάθισεν ἐπ’ αὐτό, καθώς ἐστι γεγραμμένον· 15 μὴ φοβοῦ, θύγατερ Σιών· ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου. 16 Ταῦτα δὲ οὐκ ἔγνωσαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τὸ πρῶτον, ἀλλ’ ὅτε ἐδοξάσθη ὁ Ἰησοῦς, τότε ἐμνήσθησαν ὅτι ταῦτα ἦν ἐπ’ αὐτῷ γεγραμμένα, καὶ ταῦτα ἐποίησαν αὐτῷ. 17 Ἐμαρτύρει οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὢν μετ’ αὐτοῦ ὅτε τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου καὶ ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. 18 διὰ τοῦτο καὶ ὑπήντησεν αὐτῷ ὁ ὄχλος, ὅτι ἤκουσαν τοῦτο αὐτὸν πεποιηκέναι τὸ σημεῖον.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

Ο Ἰησοῦς λοιπόν, χωρίς νά ἐμποδισθεῖ ἀπό τήν ἐπιβουλή αὐτή τῶν ἐχθρῶν του, ἕξι ἡμέρες πρίν ἀπό τήν ἑορτή τοῦ Πάσχα ἦλθε στή Βηθανία, ὅπου ἔμενε ὁ Λάζαρος πού εἶχε πεθάνει καί ὁ Κύριος τόν εἶχε ἀναστήσει ἀπό τούς νεκρούς. 2 Οἱ συγγενεῖς λοιπόν τοῦ Λαζάρου, ἐπειδή αἰσθάνονταν μεγάλο σεβασμό καί εὐγνωμοσύνη πρός τόν Ἰησοῦ γιά τό θαῦμα πού εἶχε ἐπιτελέσει, τοῦ ἔκαναν δεῖπνο ἐκεῖ, καί ἡ Μάρθα ὑπηρετοῦσε. Ὁ Λάζαρος μάλιστα ἦταν ἕνας ἀπό ἐκείνους πού κάθονταν καί ἔτρωγαν στό τραπέζι μαζί του. 3 Στό μεταξύ ἡ Μαρία, ἀφοῦ ἀγόρασε γύρω στά τριακόσια εἴκοσι πέντε γραμμάρια μύρο κατασκευασμένο ἀπό νάρδο (εἶδος τοῦ ἀρωματικοῦ φυτοῦ τῆς βαλεριάνας), μύρο γνήσιο, ἀνόθευτο καί πάρα πολύ ἀκριβό, ἄλειψε μ’ αὐτό τά πόδια τοῦ Ἰησοῦ. Κι ἔπειτα, ἐκδηλώνοντας τή βαθιά ταπείνωσή της πρός τόν Κύριο, σκούπισε μέ τά μαλλιά της τά πόδια του. Κι ὅλο τό σπίτι τότε γέμισε ἀπό τήν εὐωδία τοῦ μύρου.

 4 Ὕστερα λοιπόν ἀπό τήν πράξη αὐτή τῆς Μαρίας εἶπε ἕνας ἀπό τούς μαθητές του, ὁ Ἰούδας ὁ γιός τοῦ Σίμωνος ὁ Ἰσκαριώτης, ἐκεῖνος πού σκόπευε νά τόν προδώσει καί νά τόν παραδώσει στούς σταυρωτές του: 5 Ἀντί νά χυθεῖ καί νά σπαταληθεῖ ἄσκοπα τό μύρο αὐτό, γιατί δέν πουλήθηκε στήν τιμή τῶν τριακοσίων δηναρίων, δηλαδή τριακοσίων ἡμερομισθίων, καί δέν δόθηκε τό ἀντίτιμό του ἐλεημοσύνη στούς φτωχούς; 6 Καί τό εἶπε αὐτό, ὄχι γιατί ἐνδιαφερόταν γιά τούς φτωχούς, ἀλλά διότι ἦταν κλέφτης· καί καθώς διαχειριζόταν τό κοινό ταμεῖο καί εἶχε τό κουτί τῶν συνεισφορῶν, κρατοῦσε κρυφά γιά τόν ἑαυτό του ἀπό τά χρήματα πού ἔριχναν σ’ αὐτό. 7 Ὅταν λοιπόν ὁ Ἰησοῦς ἄκουσε τόν Ἰούδα νά ἐπικρίνει τήν Μαρία, τοῦ εἶπε: Ἄφησέ την ἥσυχη καί μήν τήν κατηγορεῖς. Ἡ γυναίκα αὐτή, σάν νά προαισθανόταν ὅτι σέ λίγες μέρες πρόκειται νά ταφῶ, φύλαξε τό μύρο αὐτό γιά νά μοῦ τό προσφέρει, προαναγγέλλοντας ἔτσι συμβολικά τήν ἑτοιμασία τοῦ σώματός μου μέ μύρο τήν ἡμέρα τῆς ταφῆς μου. 8 Μήν τήν ἐμποδίζετε λοιπόν. Τούς φτωχούς πάντοτε τούς ἔχετε μαζί σας, καί μπορεῖτε ὁποιαδήποτε στιγμή νά τούς ἐλεήσετε. Ἐμένα ὅμως δέν μέ ἔχετε πάντοτε· διότι σέ λίγες μέρες θά πεθάνω. 

9 Ἀπό τό δεῖπνο λοιπόν αὐτό καί ἀπ’ ὅσα συνέβησαν σ’ αὐτό, πολύς λαός ἀπό τούς Ἰουδαίους ἔμαθε ὅτι ὁ Ἰησοῦς βρισκόταν στή Βηθανία. Καί ἦλθαν ἐκεῖ ὄχι μόνο γιά τόν Ἰησοῦ, ἀλλά γιά νά δοῦν καί τόν Λάζαρο, τόν ὁποῖο εἶχε ἀναστήσει ἀπό τούς νεκρούς. 10 Μετά ὅμως ἀπ’ αὐτό οἱ ἀρχιερεῖς ἀποφάσισαν νά σκοτώσουν καί τόν Λάζαρο, 11 διότι ἐξαιτίας του πολλοί ἀπό τούς Ἰουδαίους πήγαιναν στή Βηθανία γιά νά βεβαιωθοῦν ἄν πραγματικά ἀναστήθηκε ἀπό τούς νεκρούς. Κι ὅταν τό διαπίστωναν αὐτό, πίστευαν στόν Ἰησοῦ. 12 Τήν ἄλλη μέρα, λαός πολύς πού εἶχε ἔλθει γιά τήν ἑορτή, ὅταν ἄκουσαν ὅτι ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς στά Ἱεροσόλυμα, 13 πῆραν στά χέρια τους κλαδιά ἀπό τίς χουρμαδιές πού ἦταν κατά μῆκος τοῦ δρόμου καί βγῆκαν ἀπό τήν πόλη γιά νά τόν ὑποδεχθοῦν. Καί φώναζαν δυνατά: Δόξα καί τιμή σ’ αὐτόν πού ὑποδεχόμαστε! Εὐλογημένος καί δοξασμένος νά εἶναι αὐτός πού ἔρχεται ἀπεσταλμένος ἀπό τόν Κύριο ὡς ἀντιπρόσωπός του. Αὐτός εἶναι ὁ ἔνδοξος βασιλιάς τοῦ Ἰσραήλ, πού τόσο καιρό περιμέναμε. 14 Ὁ Ἰησοῦς μάλιστα ζήτησε καί βρῆκε ἕνα πουλαράκι καί κάθισε πάνω σ’ αὐτό, σύμφωνα μ’ ἐκεῖνο πού εἶναι γραμμένο στόν προφήτη Ζαχαρία: 15 Μή φοβᾶσαι, Ἱερουσαλήμ, κόρη τοῦ ὄρους Σιών. Νά, ὁ βασιλιάς σου ἔρχεται ὄχι σάν τύραννος καί κατακτητής πάνω σέ ἄλογο ἤ σέ ἅρμα πολεμικό, ἀλλά καθισμένος πάνω σ’ ἕνα γαϊδουράκι. 

16 Τί σήμαιναν ὅμως τά λόγια αὐτά τοῦ Ζαχαρία δέν κατάλαβαν οἱ μαθητές του ἀπό τήν ἀρχή, τήν ὥρα τῆς θριαμβευτικῆς του αὐτῆς εἰσόδου, ἀλλά ὅταν ὁ Ἰησοῦς δοξάσθηκε μέ τήν Ἀνάσταση καί τήν Ἀνάληψή του. Τότε φωτίστηκαν ἀπό τό Ἅγιον Πνεῦμα καί θυμήθηκαν ὅτι τά προφητικά αὐτά λόγια τοῦ Ζαχαρία ἦταν γι’ αὐτόν γραμμένα. Καί οἱ ἴδιοι εἶχαν κάνει μιά τέτοια ὑποδοχή γιά τόν Ἰησοῦ καί εἶχαν συνεργασθεῖ, χωρίς νά τό καταλαβαίνουν, ὥστε νά ἐκπληρωθοῦν ἀκριβῶς τά προφητικά αὐτά λόγια. 17 Ὅλοι λοιπόν ἐκεῖνοι πού ἦταν μαζί μέ τόν Ἰησοῦ ὅταν αὐτός εἶχε φωνάξει ἀπ’ τόν τάφο τόν Λάζαρο καί τόν εἶχε ἀναστήσει ἀπό τούς νεκρούς καί τώρα ἦταν στήν ὑποδοχή αὐτή, διηγοῦνταν καί διαβεβαίωναν τό θαῦμα τοῦ Λαζάρου σ’ ὅσους δέν τό εἶχαν δεῖ. 18 Γι’ αὐτό καί τά πλήθη τοῦ λαοῦ τόν προϋπάντησαν, διότι ἄκουσαν ἀπό τούς αὐτόπτες αὐτούς μάρτυρες ὅτι αὐτός εἶχε κάνει τό μεγάλο αὐτό θαῦμα.

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 5 Ἀπριλίου 2026, Κυριακή τῶν Βαΐων (Φιλιπ. δ΄ 4-9)

 Αποστολικό Ανάγνωσμα: Φιλιπ. δ΄ 4-9

4 Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε. 5 τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις. ὁ Κύριος ἐγγύς. 6 μηδὲν μεριμνᾶτε, ἀλλ’ ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρὸς τὸν Θεόν, 7 καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. 8 Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί, ὅσα ἐστὶν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, ὅσα εὔφημα, εἴ τις ἀρετὴ καὶ εἴ τις ἔπαινος, ταῦτα λογίζεσθε· 9 ἃ καὶ ἐμάθετε καὶ παρελάβετε καὶ ἠκούσατε καὶ εἴδετε ἐν ἐμοί, ταῦτα πράσσετε· καὶ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ’ ὑμῶν.

Νεοελληνική Απόδοση

4 Χαίρετε πάντοτε με την αγίαν και πλουσίαν χαράν, που δίδει ο Κυριος· πάλιν θα πω· χαίρετε. 5 Η επιείκειά σας, η υποχωρητικότης και ανεξικακίας σας ας γίνη γνωστή και ας διδάξη όλους τους ανθρώπους, πιστούς και απίστους· ο Κυριος είναι κοντά, έρχεται δια να αποδώση στον καθένα κατά τα έργα του. 6 Μη αφίνετε καθόλου τον εαυτόν σας να καταληφθή από αγωνιώδεις μερίμνας και φροντίδας, αλλά δια κάθε τι που σας χρειάζεται η δια κάθε δυσκολίαν, που παρουσιάζεται εμπρός σας, κάμνετε γνωστά τα αιτήματά σας στον Θεόν δια της προσευχής και της δεήσεως, αι οποίαι πρέπει να συνοδεύωνται πάντοτε με έκφρασιν ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας δια τα υλικά και πνευματικά αγαθά, που μας δίδει ο Θεός. 7 Και η ειρήνη, που χαρίζει ο Θεός στους ανθρώπους του και η οποίαν, καθ’ ο τελεία και υπερφυσική, ξεπερνάει κάθε νουν ανθρώπων και αγγέλων, θα φρουρήση τας καρδίας σας, τα φρονήματα και τας σκέψεις σας δια του Ιησού Χριστού. 8 Λοιπόν αδελφοί, όσα είναι αληθινά, όσα είναι τίμια και σεβαστά, όσα είναι δίκαια ενώπιον του Θεού, όσα είναι αμόλυντα και καθαρά, όσα είναι αγαπητά και ευάρεστα στον Θεόν και τους ανθρώπους, όσα έχουν και δίδουν καλήν φήμην και υπόληψιν, κάθε αρετήν και κάθε τι το άξιον επαίνου, αυτά και μόνα να συλλογίζεσθε. 9 Αυτά που εμάθατε και παρελάβατε και έχετε ακούσει από την προφορικήν μου διδασκαλίαν, και αυτά που είδατε εις την όλην μου ζωήν και συμπεριφοράν, αυτά να πράττετε. Και ο Θεός, ο θησαυρός και ο χορηγός της ειρήνης, θα είναι μαζή σας.

 

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Χαρὰ διαρκὴς 

Ἡ Κυριακὴ τῶν Βαΐων εἶναι ἡμέρα πανηγυρικὴ καὶ χαρμόσυνη, στὸ κατώφλι τῆς Ἑβδομάδας τῶν Παθῶν. Ὁ Κύριος εἰσέρχεται στὴν Ἱερουσαλὴμ καθισμένος ἐπάνω σ᾿ ἕνα γαϊδουράκι, «καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου» (Ἰω. ιβ΄ 15), ἐνῶ τὸ πλῆθος τοῦ κόσμου ζητωκραυγάζει. Ἀπολύτως ταιριαστὸ μὲ τὴν ἡμέρα εἶναι τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς θείας Λειτουργίας. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος κάνει ἐδῶ λόγο γιὰ τὴ χαρά. «Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε», τονίζει. Δηλαδή, νὰ χαίρεσθε πάντοτε μὲ τὴ χαρὰ ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸν Κύριο. Σᾶς τὸ ξαναλέω, νὰ χαίρεσθε.

Ἡ λύπη ἦταν ἀχώριστος σύντροφος τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἐξορίσθηκαν οἱ Πρωτόπλαστοι ἀπὸ τὸν παράδεισο τῆς Ἐδὲμ στὴν ἀρχὴ τῆς ἱστορίας. «Ἐν λύπαις» (Γεν. γ΄ 16), ὅπως εἶχε πεῖ προφητικὰ στὴν Εὔα ὁ Θεός, διῆλθαν τὴν ὑπόλοιπη ζωή τους. Μαζί τους καὶ ὅλο τὸ ἀνθρώπινο γένος ἦταν καταδικασμένο νὰ πορεύεται μέσα σὲ βάσανα καὶ στεναγμούς.

Ἀπὸ τὴν κατάσταση αὐτὴ ὅμως ἐλευθέρωσε τὴν ἀνθρωπότητα ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς μὲ τὴ σταυρικὴ θυσία του καὶ τὴν Ἀνάστασή του. Τὸ δάκρυ πλέον ἀντικαταστάθηκε μὲ τὸ χαμόγελο, ἡ λύπη μὲ τὴ χαρά. Ὁ κάθε πιστὸς μπορεῖ πάντοτε νὰ αἰσθάνεται τὴ βαθιὰ χαρά, ποὺ χαρίζει ὁ Κύριος· ἀκόμη κι ὅταν ἀντιμετωπίζει δοκιμασίες. Διότι ἡ χαρὰ αὐτὴ δὲν προέρχεται ἀπὸ ἐξωτερικὲς συνθῆκες καὶ διασκεδάσεις, ἀλλὰ πηγάζει ἀπὸ τὸν Θεό. Εἶναι «ἐν Κυρίῳ» χαρά. Εἶναι ἡ ἐσωτερικὴ χαρὰ ποὺ νιώθει ὁ πιστός, ὅταν ἐξομολογεῖται τὰ ἁμαρτήματά του καὶ διορθώνει τὸ παρελθόν του. Ἡ ὑπερκόσμια χαρὰ ποὺ σκιρτᾶ μέσα του, ὅταν ἀναλογίζεται τὸ αἰώνιο μέλλον στὸ οὐράνιο πανηγύρι τῆς Ἐκκλησίας, στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Ἂς μὴν ἀφήνουμε τὶς δοκιμασίες τῆς ζωῆς, οὔτε βέβαια ἄλλους πιὸ ἀσήμαν­τους λόγους νὰ ἀμαυρώνουν τὴ χαρά μας. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἔγραψε τὰ λόγια αὐτά, ἐνῶ βρισκόταν στὴ φυλακὴ τῆς Ρώμης καὶ περίμενε τὸ μαρτύριο. Ἔχον­τας ὅμως τὸν Χριστὸ μέσα του, εἶχε τὴν «ἐν Κυρίῳ» χαρά. Τὸν Χριστὸ νὰ κρατήσουμε καὶ τότε τίποτε δὲν θὰ κλέβει τὴ χαρά μας.

2. Ὁ Κύριος εἶναι κοντὰ

Στὴ συνέχεια τῆς περικοπῆς ὁ Ἀπόστολος μᾶς προτρέπει νὰ εἴμαστε ἐπιεικεῖς πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, διότι ὁ Κύριος πλησιάζει νὰ ἔρθει. «Ὁ Κύριος ἐγγύς», τονίζει. Ἡ λέξη «ἐγγὺς» ἀναφέρεται ἐδῶ στὸν χρόνο ἐλεύσεως τοῦ Κυρίου. Μᾶς ὑπογραμμίζει ὅτι πλησιάζει ἡ στιγμὴ ποὺ θὰ ἔλθει ὁ Κύριος. Εἶναι ἤδη κοντά. Διότι ὅλο καὶ πλησιάζει ἡ φοβερὴ ὥρα τῆς τελικῆς Κρίσεως, ἡ ὁποία θὰ συμβεῖ κατὰ τὴ Δευτέρα Παρουσία του. Τότε θὰ βρεθοῦμε ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ θὰ δώσουμε λόγο γιὰ τὶς πράξεις μας. Ἀλλὰ καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν τελικὴ Κρίση, πλησιάζει γιὰ τὸν καθένα μας ἡ στιγμὴ τοῦ θανάτου, συγχρόνως δὲ ἡ συνάντησή μας τότε μὲ τὸν Θεό.

Ὁ Κύριος λοιπὸν φθάνει. Εἶναι ἤδη κον­τά. Ἡ προσδοκία αὐτὴ μπορεῖ νὰ ἐπηρεάσει καθοριστικὰ τὶς σχέσεις μὲ τοὺς συν­ανθρώπους μας. Μᾶς βοηθεῖ νὰ γινόμαστε ἀνεξίκακοι καὶ εὐεργετικοὶ πρὸς ὅλους. Μᾶς ἐνισχύει ὥστε ν᾿ ἀντιμετωπίζουμε μὲ καρτερία κάθε πειρασμὸ καὶ δοκιμασία. Μᾶς παρηγορεῖ, μὲ τὴ σκέψη ὅτι ὁ Χριστὸς θὰ ἀμείψει τὴν ὑπομονή μας. Ἂν εἴμαστε ἕτοιμοι πνευματικά, τότε ἡ ἐπι­κείμενη συνάντηση μὲ τὸν Κύριο δὲν μᾶς θὰ προκαλεῖ τρόμο ἢ συγκλονισμό, ἀλλὰ θὰ μᾶς γεμίζει μὲ χαρὰ καὶ ἔνθεη προσδοκία.

3. Καθαρὲς σκέψεις καὶ πράξεις

Ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος δίνει στὸ τέλος τῆς περικοπῆς καὶ κάποιες πιὸ πρακτικὲς συμβουλές. Ὅσα εἶναι ἀληθινά, σεμνά, δίκαια, ἁγνά, προσφιλὴ στὸν Θεὸ καὶ στοὺς καλοὺς ἀνθρώπους, ὅσα ἔχουν καλὴ φήμη, κάθε ἀρετὴ καὶ καλὸ ἔργο, ἄξιο ἐπαίνου, «ταῦτα λογίζεσθε». Αὐτὰ νὰ συλλογίζεσθε καὶ νὰ ἐφαρμόζετε. Αὐτὰ ποὺ ἀκούσατε ἀπὸ τὴ διδασκαλία μου καὶ εἴδατε στὴ συμπεριφορά μου, «ταῦτα πράσσετε». Αὐτὰ νὰ πράττετε. Καὶ τότε ὁ Θεός, ὁ χορηγὸς τῆς εἰρήνης, θὰ εἶναι μαζί σας.

Καθαρὲς σκέψεις, λοιπόν, καὶ θεάρεστες πράξεις. Σὲ αὐτὰ ἐπικεντρώνει τὴν προσοχή μας ὁ Ἀπόστολος μὲ τὰ λόγια καὶ τὸ παράδειγμά του. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι, ὅταν εἶναι καθαροί, ἁγνοὶ οἱ λογισμοί μας, τότε καὶ οἱ πράξεις μας εἶναι προσεκτικὲς καὶ θεάρεστες, ἀνεπηρέαστες ἀπὸ τὰ πάθη καὶ τὶς συνήθειες τοῦ κόσμου.

Μὲ τὴν ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου, ἡ ὁποία θὰ τελεσθεῖ ἀπόψε στοὺς ἱεροὺς Ναούς μας, εἰσερχόμαστε πλέον στὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα, στὴν Ἑβδομάδα τῶν Παθῶν. Ἂς εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ ὑποδεχθοῦμε τὸν ἐρχόμενο Κύριο, ὄχι ἐπιφανειακά, ἀλλὰ ὡς πνευματικὸ Βασιλιὰ τῆς καρδιᾶς μας. Ἂς εἶναι οἱ σκέψεις μας στραμμένες σὲ Αὐτὸν καὶ οἱ πράξεις μας θεάρεστες. Σ’ αὐτὸ θὰ βοηθήσει καὶ ἡ ἀνελλιπής συμμετοχή μας στὶς ἱερὲς Ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἂς Τὸν παρακαλέσουμε δὲ νὰ μὴ σταθεῖ ἁπλῶς «ἐγγύς», ἀλλὰ νὰ κατοικήσει «ἐντὸς ἡμῶν» (Λουκ. ιζ΄ 21)· μέσα μας κι ἀνάμεσά μας.