Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026

ΕΝΑΡΞΗ ΝΕΑΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΜΑΣ

 






ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑΣ ΜΑΣ!


 ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕ ΠΟΛΥ  ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΡΑ ΣΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣ ΤΩΝ ΝΕΑΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΗΧΗΤΗΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΜΑΣ!


ΣΑΒΒΑΤΟ 10 ΟΚΤΩΒΡΗ ΚΑΙ ΩΡΑ 11:00 ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΧΕΙ ΑΓΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ!


*Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ ΞΕΚΙΝΑ!!!

*ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΡΑ!!!

*ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ!!!!

Σήμερα 1 Οκτωβρίου γιορτάζει η Παναγία η Γοργοεπήκοος

 

Γιορτή σήμερα 1 Οκτωβρίου: 

Η Θαυματουργή Εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου της Γοργοεπηκόου βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου του Αγίου Όρους. Η γνωστότερη μετά την «Πορταϊτισσα» θαυματουργή εικόνα του Αγίου Όρους είναι αρχαία τοιχογραφία της Παναγίας που βρίσκεται εξωτερικά στον ανατολικό τοίχο της τράπεζας και προς τα δεξιά της εισόδου της.

Το 1664 μ.Χ. ο τραπεζάρης Νείλος, που περνούσε τακτικά μπροστά από την εικόνα κρατώντας στο χέρι αναμμένα δαδιά για την υπηρεσία του στην τράπεζα, άκουσε μια φωνή να του λέει τα εξής:

«Να μην ξαναπεράσεις από εδώ με δαδιά καπνίζοντας την εικονα μου». Ο Νείλος δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία στη φωνή, η οποία όμως σύντομα ξανακούστηκε επιτιμώντας τον μοναχό και αφήνοντάς τον τυφλό.

Οι αδελφοί άρχισαν να περνούν με πολύ ευλάβεια μπροστά από την εικόνα, της κρέμασαν ακοίμητο καντήλι και διέταξαν το νέο τραπεζάρη να τη θυμιάζει καθημερινά.


Ο τυφλός Νείλος περνούσε όλο τον καιρό του σε ένα στασίδι μπροστά στην εικόνα παρακαλώντας την Παναγία να τον συγχωρέσει και να τον θεραπεύσει, πράγμα το οποίο και έγινε, όταν, για τρίτη πλέον φορά, ακούστηκε φωνή από την εικονα, που πληροφορούσε τον Νείλο ότι η δέησή του εισακούστηκε και ότι στη δική Της μετά Θεόν προστασία και σκέπη θα έπρεπε στο εξής να καταφεύγουν για κάθε τους ανάγκη οι μοναχοί.

Αυτή θα τους ακούει γρήγορα γιατί το όνομά της είναι «Γοργοεπήκοος». Πολύ σύντομα το θαύμα αυτό και η υπόσχεση της Θεοτόκου έγιναν γνωστά σε όλο το Όρος και η εικόνα της αυτή έγινε παναγιορειτικό προσκύνημα.

Ο διάδρομος κλείστηκε και η εικόνα συμπεριλήφθηκε σε παρεκκλήσι που κτίστηκε προς τα δεξιά της. Τα θαύματά της είναι άπειρα και ειδικός «προσμονάριος» ιερομόναχος εξυπηρετεί τις ανάγκες των πολλών προσκυνητών.

Μεγαλυνάριον
Γοργοϋπηκόου την θαυμαστήν και σεπτήν Εικόνα, προσκυνήσωμεν αδελφοί, θαύματα τελούσαν και βρύουσαν ιάσεις και ταύτην μετά πόθου κατασπασώμεθα.

Έτερον Μεγαλυνάριον
Έχοντες Εικόνα Σου την σεπτήν, Ανύμφευτε Κόρη, ως προπύργιον οχυρόν, προσφεύγομεν ταύτη καιρώ των των κινδύνων και επηρείας πάσης απολυτρούμεθα.

Έτερον Μεγαλυνάριον
Νυν καιρός ανάγκης ήλθεν ημίν, νυν παρέστη χρεία βοηθείας, Κόρη, της Σης, λύτρωσαι ούν πάσης ανάγκης και κινδύνου και χείρα βοηθείας τάχιστα όρεξον.

Έτερον Μεγαλυνάριον
Έχει μεν, Παρθένε, ο ουρανός, σώμα και ψυχήν Σου, εξαστράπτοντα φαεινώς, έχει δε μορφήν Σου Μονή Δοχειαρίου, την επικαλουμένην Γοργοϋπήκοον.

Έτερον Μεγαλυνάριον
Άρόν Σου τα όμματα, Μαριάμ, και ίδε ευσπλάχνως τους Εικόνι Σου τη σεπτή παρεστώτας, Κόρη, και Σε παρακαλούντας και πλήρωσον αιτήσεις τούτων, Πανύμνητε.

Έτερον Μεγαλυνάριον
Ίδοιμι, Παρθένε, ψυχορραγών, εν καιρώ θανάτου, την Εικόνα Σου την σεπτήν, παραμυθουμένην και ιλαρώς και όψεις των δαιμόνων αποδιώκουσαν.

Γέρων Εφραίμ για τον Άγιο Παΐσιο: «Έκλαιγα σαν μικρό παιδάκι» – Η ταινία στον Καναδά

 

Με λόγια βαθιάς συγκίνησης μίλησε ο  για την ταινία «Άγιος Παΐσιος», καταθέτοντας παράλληλα προσωπικά βιώματα από τη γνωριμία του με τον μεγάλο Αγιορείτη Άγιο.

Επιμέλεια: Κατερίνα Θεοχάρη – Ηθοποιός της σειράς «Άγιος Παΐσιος»

Η συνέντευξή του σε μέσο της ελληνικής ομογένειας του Καναδά δόθηκε με αφορμή την προβολή της κινηματογραφικής παραγωγής στο Ελληνικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Καναδά, γνωστό ως GIFFT.

Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου περιέγραψε την έντονη συναισθηματική φόρτιση που ένιωσε βλέποντας στην οθόνη στιγμές από τη ζωή του Αγίου. Για τον ίδιο, η εμπειρία συνδεόταν με έναν άνθρωπο που είχε γνωρίσει προσωπικά και του οποίου η παρουσία παραμένει ζωντανή στη μνήμη του.

«Ήταν τόσο συγκλονιστικά αυτά που είδαμε»

«Έκλαιγα συνεχώς. Έκλαιγα σαν μικρό παιδάκι», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Γέρων Εφραίμ, απαντώντας στην ερώτηση για τα συναισθήματα που του προκάλεσε η πρώτη θέαση.

Όπως εξήγησε, η συγκίνησή του πήγαζε από την αλήθεια των περιστατικών που παρουσιάζονταν. «Ήταν τόσο συγκλονιστικά αυτά που είδαμε, αληθινά, δεν ήταν μια μυθοπλασία», υπογράμμισε, δίνοντας έμφαση στη σύνδεση της παραγωγής με τον πραγματικό βίο του Αγίου Παϊσίου.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στους ηθοποιούς, σημειώνοντας ότι «η χάρις του Αγίου βοήθησε τόσο πολύ» την προσπάθειά τους. Η τοποθέτησή του αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος προσέγγισε την καλλιτεχνική απόδοση της ζωής του Αγίου: ως ένα έργο με ξεχωριστό πνευματικό βάρος.

Από τα Φάρασα στη μεγάλη οθόνη

Στη συνέντευξη, ο Γέρων Εφραίμ αναφέρθηκε στην πρωτοβουλία της Μονής Βατοπαιδίου να παρουσιαστεί ο βίος του Αγίου μέσα από την τηλεοπτική σειρά «Άγιος Παΐσιος: Από τα Φάρασα στον Ουρανό».

Η σειρά, παραγωγής του Ινστιτούτου «Άγιος Μάξιμος ο Γραικός», γνώρισε μεγάλη ανταπόκριση, συγκινώντας εκατομμύρια τηλεθεατές. Η κινηματογραφική ταινία, σε σκηνοθεσία Στάμου Τσάμη, βασίζεται σε αυτή την παραγωγή και μεταφέρει πλέον την ιστορία στις αίθουσες.

Η μετάβαση στον κινηματογράφο δίνει μια ακόμη ευκαιρία στο κοινό να προσεγγίσει τη διαδρομή του Αγίου Παϊσίου. Για τους Έλληνες της διασποράς, η προβολή αποτελεί επίσης αφορμή συνάντησης γύρω από μια μορφή που κατέχει ιδιαίτερη θέση στην ορθόδοξη πίστη και στη σύγχρονη εκκλησιαστική συνείδηση.

Προβολές σε δέκα πόλεις του Καναδά

Το Ελληνικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Καναδά, υπό την προεδρία και διεύθυνση του Σταν Παπούλκα, περιλαμβάνει προβολές σειράς ταινιών σε δέκα πόλεις της χώρας. Στο πρόγραμμά του εντάσσεται και ο «Άγιος Παΐσιος», φέρνοντας την παραγωγή κοντά στην ελληνική ομογένεια.

Την προβολή της συγκεκριμένης ταινίας στηρίζουν ως επίσημοι χορηγοί οι Άρχοντες του Οικουμενικού Πατριαρχείου στον Καναδά, εκφράζοντας τη χαρά τους για την παρουσία της στο φεστιβάλ.

Στο επίκεντρο, ωστόσο, παραμένει η προσωπική μαρτυρία του Γέροντα Εφραίμ. Τα δάκρυα που περιέγραψε φανερώνουν πόσο ισχυρά συνδέθηκε η εικόνα της οθόνης με τις αναμνήσεις του. Η αναφορά στη γνωριμία τους προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στα λόγια του, καθώς μιλά για έναν Άγιο που συνάντησε και γνώρισε.

Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2026

ΕΝΑΡΞΗ ΝΕΑΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΜΑΣ

 






ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑΣ ΜΑΣ!


 ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕ ΠΟΛΥ  ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΡΑ ΣΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣ ΤΩΝ ΝΕΑΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΗΧΗΤΗΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΜΑΣ!


ΣΑΒΒΑΤΟ 10 ΟΚΤΩΒΡΗ ΚΑΙ ΩΡΑ 11:00 ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΧΕΙ ΑΓΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ!


*Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ ΞΕΚΙΝΑ!!!

*ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΡΑ!!!

*ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ!!!!

ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026 Α΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. ε΄ 1-11), (Β΄ Κορ. στ΄ 16-18, ζ΄ 1)

 

   "Ο Λόγος του Θεού στον Λαό του Θεού".


Ο μεγάλος Δάσκαλος

«αφέντες άπαντα ηκολούθησαν αυτώ»

  Η σημερινή ευαγγελική περικοπή ξεδιπλώνει μπροστά μας με ένα εκπληκτικό τρόπο το περιστατικό της κλήσης των πρώτων μαθητών του Κυρίου. Ο Λόγος του Θεού είναι εκείνος που πρώτος σπεύδει να απευθύνει την πιο ευλογημένη πρόσκληση. Καλεί όλους τους ανθρώπους από την ανυπαρξία στη ζωή. 

  Γι' αυτό και στην ευχάριστη σύναξη ακούμε την ομολογία: «Συ εκ του μη όντος εις το ότι ημάς παρήγαγες». Ο άνθρωπος καλείται από τον Χριστό όχι απλά να διατηρήσει το «είναι»,δηλαδή να περιορίζεται στην ύπαρξή του, αλλά να καταξιωθεί ενός ανώτερου μεγαλείου. 

  Ν' ατενίσει τις κορυφογραμμές του «εύ είναι», να φθάσει δηλαδή στη θέωση. Να γίνει κοινωνία της θείας ζωής, να γνωρίσει την «καλή αλλοίωση», όπως χαρακτηριστικά σημειώνουν οι πατέρες της Εκκλησίας. Μας προσκαλεί να κοινωνήσουμε της θεανθρώπινης ζωής της Εκκλησίας, διά μέσου εκείνων που την θεμελίωσαν. Αυτοί είναι οι άγιοι απόστολοι, οι μαθητές που τότε προσκάλεσαν ο ίδιος ο Χριστός για να τον ακολουθήσουν και να είναι οι ευλογημένοι συνεργάτες του.

   Σε μια πολύ ζωηρή εικόνα, ο Λουκάς εμφανίζει τον Χριστό να διδάξει στο πλήθος, πριν να καλέσει τους πρώτους τέσσερις μαθητές του. Την επικοινωνία που απορρέει από τη θεϊκή αγάπη χαρακτηρίζει η αυθεντικότητα. Πάντοτε κοιτούσε τους ανθρώπους πρόσωπο προς πρόσωπο.

  Στη διάσταση εκείνη που η κοινωνία αγάπης αναδεικνύεται το κυρίαρχο στοιχείο της Βασιλείας του και της καταξίωσης του ανθρώπου στους πιο ψηλούς αναβαθμούς πνευματικότητας. Εκεί, λοιπόν, στην ακρογιαλιά της Γεννησαρέτ, που ήταν από κόσμο, επέλεξε ένα από τα δύο πλοιάρια των μετέπειτα μαθητών του για να διδάξει το πλήθος. Ακριβώς, μέσα από την ταπείνωση παρατηρούμε πώς αναδύεται η θεϊκή μεγαλοπρέπεια.

Το ευλογημένο προσκλητήριο

 Τη διδαχή του πλήθους διαδέχεται το σκηνικό της ευλογημένης πρόσκλησης που απευθύνει ο Κύριος προς τους μαθητές του. Οι συνθήκες μπορεί να μην ήταν και τόσο ευνοϊκές, αφού εκτός από το ακατάλληλο της ώρας, η κοπιώδης εργασία που προηγήθηκε από τους μαθητές ολόκληρη τη νύχτα συνοδευόταν και από την απογοήτευση της δυστοκίας που τους επέστρεψε. Ωστόσο, η μεγάλη πρόσκληση μπορεί να καρποφορήσει και κάτω από τις πιο αντίστοιχες συνθήκες. Αυτό επιβεβαιώνουν και μαρτυρούν τα ίδια τα γεγονότα.

  Παρακαλεί το Σίμωνα ο Κύριος: «επανάγαγε εις το βάθος και χαλάσατε τα δίκτυα υμών προς άγραν».Ο άνθρωπος μπορεί να ερμηνεύει επιφανειακά και με το δικό του τρόπο πράγματα και γεγονότα, να απογοητεύεται και να απελπίζεται.

  Ωστόσο, η αγάπη του Θεού αποφέρει την πιο ευλογημένη καρποφορία, ακόμα και κάτω από τις πιο δύσκολες περιστάσεις. Αρκει ο άνθρωπος να αφήσει την καρδιά του να γίνει δεκτική της θεϊκής αγάπης και παρουσίας, να δεχθεί το θεϊκό φωτισμό.

   Η ανταπόκριση ακριβώς του Πέτρου, παρά την όποια απογοήτευσή του που εκφράζεται με το «δι' όλης της νυκτός κοπιάσαντες ουδέν ελάβομεν»,δείχνει το δρόμο της πορείας του κάθε ανθρώπου που ενδείκνυται ν' ακολουθεί προκειμένου ν' ανήκει στη χορεία των μαθητών του Χριστού.

  Θυσίασε τους όποιους εγωισμούς και παρέκαμψε πρόσκαιρα βολέματα, προφάσεις και φτηνές δικαιολογίες. Η αγάπη του Χριστού ήταν ό,τι πιο πολύτιμο, χάρη της που άξιζε να θυσιάσει τα πάντα. Η υπακοή στο θέλημα του Χριστού συνιστά την πιο ασφαλή πορεία στη ζωή: «επί δε τω ρήματί σου χαλάσω το δίκτυον».

Αγαπητοί αδελφοί, ο Πέτρος εισερχόμενος πλέον στο χώρο της θαυματουργίας του Κυρίου βιώνει το μεγαλείο της ολοκληρωμένης αγάπης. Ο άνθρωπος που δέχεται στην καρδιά της αγάπης του Χριστού, ανυψώνεται στο «αρχαίο κάλλος της εικόνας του Θεού». 

  Σ' αυτήν ακριβώς τη μεταμορφωτική και ανυψωτική δυναμική, όπως ο Πέτρος μεταποιείται από απλό ψαρά σε «αλιέα ανθρώπινων ψυχών»,έτσι και κάθε ένας από εμάς μπορεί να ακολουθήσει το δικό του παράδειγμα.

  Η ακολουθία όμως του Χριστού προϋποθέτει την απάρνηση όλων εκείνων των ψευτικών στηριγμάτων, τα οποία αφήνουν τον άνθρωπο να κλυδωνίζεται στα κύματα των λογιών κρίσεων που πλακώνουν και τον καταπλακώνουν. Προϋποθέτει σαφώς και τη μίμηση του παραδείγματος των αποστόλων, οι οποίοι  «αφέντες άπαντα ηκολούθησαν αυτώ».  

Χριστάκης Ευσταθίου,

Θεολόγος

Κυριακὴ Α΄ Λουκᾶ – Εὐαγγελικὸ και Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 27 Σεπτεμβρίου 2026

 

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 27 Σεπτεμβρίου 2026, Α΄ Λουκᾶ (Λουκ. ε΄ 1-11)

Ἐ γένετο δ ὲ ἐ ν τ ῷ τ ὸ ν ὄ χλον ἐ πικε ῖ σθαι α ὐ τ ῷ το ῦ ἀ κούειν τ ὸ ν λόγον το ῦ Θεο ῦ κα ὶ α ὐ τ ὸ ​​ς ἦ ν ἑ στ ὼ ς ν ὴ κασαρέτ ὼ ς ν παρ ὰ ὰ τ . πλο ῖ α ἑ στ ῶ τα παρ ὰ τ ὴ ν λίμνην· ο ἱ δ ὲ ἁ λιε ῖ ς ἀ ποβάντες ἀ π ᾿ α ὐ τ ῶ ν ἀ πέπλυναν τ ὰ δίκτυα . 3 ἐ μβ ὰ ς δ ὲ ε ἰ ς ἓ ν τ ῶ ν πλοίων, ὃ ἦ ν το ῦ Σίμωνος , ἠ ρώτησεν α ὐ τ ὸ ​​ν ἀ π ὸ τ ῆ ς γ ῆ ς ἐ παναγαγε ῖ ν ὀ λίγον κ ὶ σκεύς τοὺς ὄ χλους. 4 ὡ ς δ ὲ ἐ παύσατο λαλ ῶ ν, ε ἶ πε πρ ὸ ς τ ὸ ν Σίμωνα· ἐ πανάγαγε ε ἰ ς τ ὸ βάθος κα ὶ χαλάσατε τ ὰ δίκτυα ὑ ​​μ ῶ ν ε ἰ ς ἄ γραν . 5 κ α ὶ ἀ ποκριθε ὶ ς ὁ Σίμων ε ἶ πεν α ὐ τ ῷ · ἐ πιστάτα, δι ᾿ ὅ λης τ ῆ ς νυκτ ὸ ς κοπιάσαντες ο ὐ δ ὲ ν ἐ λάβομεν· ἐ π ὶ δ ὲ τ ῷ ρήματί σου χαλάσω τ ὸ δίκτυον. 6 κα ὶ το ῦ το ποιήσαντες συνέκλεισαν πλ ῆ θος ἰ χθύων πολύ· διερρήγνυτο δ ὲ τ ὸ δίκτυον α ὐ τ ῶ ν. 7 κα ὶ κατένευσαν το ῖ ς μετόχοις το ῖ ς ἐ ν τ ῷ ἑ τέρ ῳ πλοί ῳ το ῦ ἐ λθόντας συλλαβέσθαι α ὐ το ῖ ς · κα ὶ ἦ λθον κα ὶ ἔ πλησαν ἀ μφότερα α ὰ ὥ . τά. 8 ἰ δ ὼ ν δ ὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσε το ῖ ς γόνασιν Ἰ ησο ῦ λέγων · ἔ ξελθε ἀ π ᾿ ἐ μο ῦ , ὅ τι ἀ ν ὴ ρ ἁ μαρτωλός ε ἰ μι , Κύριε· πάντα· 9 θάμβος σχε γ ὰ ρ ὐ . σ ὺ ν α ὐ τ ῷ ἐ π ὶ τ ῇ ἄ γρ ᾳ τ ῶ ν ἰ χθύων ᾗ συνέλαβον , 10 ὁ μοίως δ ὲ κα ὶ Ἰ άκωβον κα ὶ Ἰ ωάννην , υ ἱ ο ὺ ς Ζεβεδαίου, ο ἳ ἦμων σαν κοινωνί Σί . κα ὶ ε ἶ πε πρ ὸ ς τ ὸ ν Σίμωνα ὁ Ἰ ησο ῦ ς· μ ὴ φοβο ῦ · ἀ π ὸ το ῦ ν ῦ ν ἀ νθρώπους ἔ σ ῃ ζωγρ ῶ ν. 11 κα ὶ καταγαγόντες τ ὰ πλο ῖ α ἐ π ὶ τ ὴ ν γ ῆ ν , ἀ φέντες ἅ παντα ἠ κολούθησαν α ὐ τ ῷ .

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

Κάποτε, ἐνῶ ὁ Ἰησοῦς στεκόταν στήν ὄχθη τῆς λίμνης Γεννησαρέτ, τά πλήθη τοῦ λαοῦ ἄρχισαν νά συνωστίζονται γύρω του καί νά τόν στριμώχνουν, ἐπειδή ἤθελαν ν ̓ ἀκοῦν τό λόγο τοῦ Θεοῦ. 2 Τότε εἶδε δύο μικρά πλοῖα ἀραγμένα στήν ἄκρη τῆς λίμνης· οἱ ψαράδες μάλιστα εἶχαν βγεῖ ἀπ ̓ αὐτά στήν παραλία καί ἔπλεναν τά δίχτυα. 3 Κι ἀφοῦ μπῆκε σ' ἕνα ἀπό τά πλοῖα αὐτά, σ' αὐτό πού ἦταν τοῦ Σίμωνα, τόν παρακάλεσε νά τό τραβήξει λίγο πιό μέσα, σέ μικρή ἀπόσταση ἀπό τή στεριά. Καί τότε κάθισε μέσα στό πλοῖο καί δίδασκε ἀπό ἐκεῖ τά πλήθη τοῦ λαοῦ πού βρίσκονταν στήν παραλία. 4 Κι ὅταν τελείωσε τήν ὁμιλία του, εἶπε στό Σίμωνα: Πάρε πάλι τό πλοῖο στά βαθιά νερά τῆς λίμνης καί ρίξτε τά δίχτυα σας γιά νά πιάσετε ψάρια. 

5 Ὁ Σίμων τότε τοῦ ἀποκρίθηκε: Διδάσκαλε, ὅλη τή νύχτα κοπιάσαμε ρίχνοντας τά δίχτυα καί δέν πιάσαμε τίποτε. Ἀφοῦ ὅμως τό διατάζεις ἐσύ, θά ρίξω τό δίχτυ ἔχοντας τέλεια πεποίθηση καί ὑπακοή στό λόγο σου. 6 Κι ἀφοῦ τό ἔκαναν αὐτό, ἔπιασαν μέσα στό δίχτυ πάρα πολλά ψάρια. Τόσα πολλά, πού τό δίχτυ τούς ἄρχισε νά σπάζει, ἐπειδή δέν ἄντεχε στό βάρος τοῦ πλήθους τῶν ψαριῶν. 7 Καί μέ νεύματα εἰδοποίησαν τούς συνεταίρους τους πού ἦταν στό ἄλλο πλοῖο νά ἔλθουν καί νά πιάσουν μαζί μ' αὐτούς τά δίχτυα καί νά τούς βοηθήσουν νά τά σύρουν ἐπάνω. Ἐκεῖνοι ἦλθαν καί γέμισαν καί τά δύο πλοῖα τόσο πολύ, πού κινδύνευαν νά βυθισθοῦν ἀπό τό βάρος τῶν ψαριῶν. 8 Ὅταν λοιπόν εἶδε ὁ Σίμων Πέτρος τό πρωτοφανές αὐτό καί ἀνέλπιστο πλῆθος τῶν ψαριῶν, ἔπεσε κάτω στά γόνατα τοῦ Ἰησοῦ καί τοῦ εἶπε: Βγές ἀπό τό πλοῖο μου καί δέν φύγε ἀπό μένα, Κύριε, διότι εἶμαι ἄμαρτως. εἶμαι ἄξιος νά σ ̓ ἔχω στό πλοῖο μου.

 9 Καί εἶπε αὐτά τά λόγια ὁ Πέτρος, διότι κι αὐτός κι ὅλοι ἐκεῖνοι πού ἦταν μαζί του κυριεύθηκαν ἀπό μεγάλη ἔκπληξη καί δέος γιά τήν πρωτοφανή ἁλιεία τόσων ψαριῶν πού εἶχαν πιάσει, καί ἡ ὁποία μόνο ἀπό παρέμβαση. δυνάμεως μποροῦσε νά ἐξηγηθεῖ. 10 Παρόμοια μάλιστα κυριεύθηκαν ἀπό ἔκπληξη καί ὁ Ἰάκωβος καί ὁ Ἰωάννης, οἱ γιοί τοῦ Ζεβεδαίου, οἱ ὁποῖοι ἦταν συνέταιροι τοῦ Σίμωνος. Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε στό Σίμωνα: Μή φοβᾶσαι. Ἀπό τώρα πού σέ καλῶ νά γίνεις ἀπόστολός μου καί στό ἑξῆς, θά συνεχίσεις νά ψαρεύεις, μά δέν θά πιάνεις ψάρια ἀλλά ἀνθρώπους ζωντανούς, πού μέ τό κήρυγμά σου θά τούς ὁδηγεῖς στή σωτηρία. 11 Κι ἀφοῦ ἐπανέφεραν τά πλοῖα στή στεριά, ἄφησαν τά πάντα, καί τά ψάρια δηλαδή καί τά δίχτυα καί τά πλοῖα τους, καί τόν ἀκολούθησαν.


Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 27 Σεπτεμβρίου 2026, Κυριακὴ ΙΖ΄ Ἐπιστολῶν (Β΄ Κορ. ς΄ 16 – ζ΄1)

Ἀδελφοί, ὑμεῖς ἐστε ναὸς Θεοῦ ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός. διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς, υατειοὺς. παντοκράτωρ. Ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ.

Νεοελληνική Απόδοση

16 Ποιος δε συμβιβασμός και ποια συνύπαρξις ημπορεί να νοηθή μεταξύ του ναού του Θεού και του ναού των ειδώλων; Διότι σεις-μη το λησμονείτε-είσθε ναός του Θεού του ζώντος, όπως άλλωστε έχει προφητεύσει ο Θεός και εις την Π. Διαθήκην· ότι «θα κατοικήσω μεταξύ αυτών και εντός αυτών και θα περιπατήσω ανάμεσά τους και θα είμαι εγώ ο ιδικός των Θεών και θα είναι αυτοί λαόςμου . τίποτε το ακάθαρτον. Και εγώ θα σας δεχθώ με στοργήν εις την βασιλείαν μου. 18 Και θα είμαι για σας πατέρας και σεις θα είσθε υιοί μου και θυγατέρες μου, λέγει ο Κύριος ο παντοκράτωρ».

1 Εφ' όσον, λοιπόν, αγαπητοί, έχων αυτάς τας μαγάλας υποσχέστου Θεού, ας καθαρίσωμεν τους εαυτούς μας από κάθε μολυσμόν σαρκός και πνεύματος, αγωνιζόμενοι και συνεχώς προχωρούντες μέχρι τέλους στον δρόμο της αγιότητος, με φόβον Θεού.

********************************************************

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Ναὸς τοῦ ζωντανοῦ Θεοῦ

 Στὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς θείας Λειτουργίας ὁ θεοφώτιστος ἀπόστολος Παῦλος ἐφιστᾶ τὴν προσοχὴ τῶν πιστῶν τῆς Κορίνθου στὸ νὰ μείνουν ἀνεπηρέαστοι ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρία, ποὺ ἦταν ἐποδοχμένη τὴν. ἐκείνη στὴν Κόρινθο. Ὅπως δὲν μπορεῖ νὰ συνυπάρχει στὸν ἴδιο τόπο ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τὰ εἴδωλα, ἔτσι κι ἐκεῖνοι ποὺ πιστεύουν στὸν Θεό, δὲν πρέπει νὰ λατρεύουν τὰ εἴδωλα. «Ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος», τοὺς γράφει, ἐπαναλαμβάνοντας τὸν λόγο αὐτὸ ποὺ εἶχε πεῖ αἰῶνες πρὶν ὁ προφήτης Ἡσαΐας. Ἐσεῖς εἶσθε ναὸς τοῦ ζωντανοῦ Θεοῦ.

  Ὁ κάθε πιστός, ὁ καθένας ἀπὸ ἐμᾶς εἶναι ἕνας ἔμψυχος ναὸς τοῦ ζωντανοῦ Θεοῦ. Ἀξιωνόμαστε νὰ φιλοξενοῦμε μέσα μας τὸν «ἀχώρητον παντί», Ἐκεῖνον ποὺ δὲν τὸν χωρεῖ ὁλόκληρη ἡ κτίση, τὸν Δημιουργὸ τῆς κτίσεως. Ὀφείλουμε λοιπὸν μὲ ὅλη τὴν ὕπαρξή μας νὰ Τὸν λατρεύουμε. Νὰ προσφέρουμε τὸν ἑαυτό μας ζωντανὴ θυσία, εὐάρεστη σ᾿ Ἐκεῖνον.
  
   Νὰ ἀπομακρύνουμε ἀπὸ τὴν καρδιά μας τὰ σύγχρονα εἴδωλα: τὴν προσκόλληση στὸν πλοῦτο καὶ στὴν ἀνηθικότητα, τὴν ἀνθρωπαρέσκεια, τὴ θεοποίηση τῆς λογικῆς καὶ τῆς τεχνολογίας καὶ ὁτιδήποτε ἄλλο μπορεῖ νὰ κλέβει τὴν. καρδιά μας. «Εἰς ὃ πρᾶγμα ἡ καρδία τινὸς δέδεται καὶ ὅπου ἡ ἐπιθυμία ἕλκει αὐτόν, ἐκεῖνό ἐστιν αὐτοῦ θεός», ἐπισημαίνει ὁ ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος (ΕΠΕ 7, 572). Δηλαδή, ἐκεῖνο στὸ ὁποῖο εἶναι δεμένη ἡ καρδιὰ κάποιου καὶ ὅπου ἡ ἐπιθυμία ἕλκει τὸν ἄνθρωπο, ἐκεῖνο εἶναι γι᾿ αὐτὸν θεός.

 Ὁ πιστὸς λοιπὸν καλεῖται νὰ θυσιάζει κάθε ἁμαρτωλὴ ἐπιθυμία του. Νὰ εἶναι θύτης καὶ θύμα μαζί· ἕνας «ἱερέας», ὁ ὁποῖος προσφέρει στὸν Θεὸ θυσία τὸν ἑαυτό του, ἐκεῖ, στὸ θυσιαστήριο τῆς καρδιᾶς του, καὶ ἀναπέμπει σ᾿ Ἐκεῖνον τὸ εὐργῶν του θυμάμα τῶν ἔγαθῶν του.
2. Ἡ ἡρωικὴ ἔξοδος

Γιὰ νὰ πραγματοποιηθεῖ αὐτό, ὁ Κύριος μέσω τοῦ Ἀποστόλου προτρέπει τοὺς Κορίνθιους νὰ κάνουν μιὰ ἡρωικὴ ἔξοδο. «Ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε», τοὺς γράφει. Μαζὶ δὲ μὲ τοὺς Κορίνθιους προτρέπει καὶ ὅλους ἐμᾶς νὰ ἐξέλθουμε ἀπὸ τὸν ἁμαρτωλὸ κόσμο· νὰ ξεχωρίσουμε τὴ θέση μας. Ὑπάρχουν βέβαια οἱ περιπτώσεις, ποὺ ὁ Χριστιανὸς καλεῖται νὰ φύγει ἀπὸ κάποιον τόπο, προκειμένου νὰ μείνει ἀνεπηρέαστος ἀπὸ τὰ πρόσωπα ποὺ τὸν περιβάλλουν ἐκεῖ· νὰ ἀφήσει συγγενεῖς καὶ φίλους ποὺ τὸν ἀπομακρύνουν. ἀπὸ τὸν Θεό.

Ἐδῶ ὅμως ὁ Ἀπόστολος δὲν μᾶς παροτρύνει νὰ ἀναχωρήσουμε ἀπὸ τὸν κόσμο τοπικὰ καὶ νὰ πᾶμε σὲ κάποια ἔρημο. Ἡ ἔξοδος, γιὰ τὴν ὁποία κάνει λόγο, ἀφορᾶ στὸν τρόπο ζωῆς. Μᾶς καλεῖ, ἐνῶ ζοῦμε μέσα στὸν κόσμο, νὰ μένουμε ἀνεπηρέαστοι ἀπὸ τὸ ἁμαρτωλὸ κοσμικὸ φρόνημα. Αὐτὸ προσευχήθηκε καὶ ὁ Θεάνθρωπος Κύριος στὸν οὐράνιο Πατέρα λίγο πρὶν ἀπὸ τὸ θεῖο Πάθος του: «Οὐκ ἐρωτῶ ἵνα ἄρῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ κόσμου, ἀλλ᾿ ἵνα τηρήσῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ Ἰηροῦ1.» (5). Δὲν Σὲ παρακαλῶ νὰ τοὺς πάρεις ἀπὸ τὸν κόσμο, ἀλλὰ νὰ τοὺς προφυλάξεις ἀπὸ τὸν πονηρό, ποὺ κυριαρχεῖ μέσα στὸν κόσμο.

Τὸ κοσμικὸ φρόνημα, δηλαδὴ οἱ ἁμαρτωλὲς συνήθειες τοῦ κόσμου, εὔκολα ἐπηρεάζουν τὸν πιστό, ἂν δὲν προσέξει. Ἀλλοιώνονται ὑποσυνείδητα τὰ κριτήριά του, χαλαρώνουν χωρὶς νὰ τὸ ἀντιλαμβάνεται οἱ ἀντιστάσεις του, χάνει τελικὰ τὸν προσανατολισμό του. Γι᾿ αὐτὸ καὶ εἶναι ἀπόλυτα τὰ λόγια τοῦ Ἀποστόλου. «Ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε», τοὺς γράφει. Μὴν ἀγγίζετε ὁτιδήποτε ἀκάθαρτο. Φύγετε μακριά!

3. Στόχος ἡ ἁγιότητα

  Στὸ τέλος τῆς περικοπῆς, σὰν ἐπιστέγασμα ὅσων ἔχει ἀναφέρει νωρίτερα, ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς παρακινεῖ νὰ καθαρίσουμε τὸν ἑαυτό μας ἀπὸ ὁτιδήποτε μολύνει τὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα μας, καὶ νὰ προοδεύουμε στὴν ἑαυτό μας. μὲ τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ. «Καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ», γράφει.
  
   Δὲν ἀρκεῖ συνεπῶς ἡ ἀποχὴ ἀπὸ τὸ κακὸ καὶ ἡ κάθαρση ἀπὸ τοὺς πνευματικοὺς μολυσμούς. Χρειάζεται ταυτόχρονα καὶ ἡ καλλιέργεια τῆς ἀρετῆς, ἡ ἁγιότητα. «Ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι» (Α΄ Πέτρ. α΄ 16), μᾶς τονίζει ὁ Κύριος. Νὰ εἶσθε ἅγιοι, διότι ἐγὼ εἶμαι Ἅγιος. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς μας, νὰ γίνουμε Ἅγιοι. Καὶ γιὰ νὰ γίνουμε Ἅγιοι, αὐτὸ δὲν προϋποθέτει νὰ ἔχουμε πτυχία καὶ σπουδὲς σὲ πανεπιστήμια· ἀλλὰ νὰ ἔχουμε ταπεινὸ φρόνημα, νὰ κατοικεῖ στὴν καρδιά μας ὁ Χριστός, νὰ ζοῦμε τὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.

 Ἡ ἁγιότητα εἶναι ὁ καλύτερος τρόπος γιὰ νὰ βοηθήσουμε καὶ τὴν κοινωνία μας. Ἁγίους χρειάζεται ὁ κόσμος μας σήμερα. Ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ. Ἀνθρώπους στοὺς ὁποίους ἀποκαλύπτεται ὁ Κύριος καὶ ψηλαφοῦν τὴν παρουσία του στὴ ζωή τους. Ἀνθρώπους ποὺ καθρεπτίζουν τὸν οὐρανὸ στὴ γῆ καὶ φανερώνουν τὸν Θεὸ στὸν κόσμο. Εἴθε καὶ ἡ ἐποχή μας νὰ ἀναδείξει τοὺς ἑπόμενους Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας, καὶ νὰ μᾶς ἀξιώσει ὁ Κύριος νὰ συγκαταλεχθοῦμε ἀνάμεσά τους.
********************************************************

ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026 ΛΟΥΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ (Λουκ. ι΄ 16-21) (Κολ. δ’ 5-11, 14-18)

  "Ο Λόγος του Θεού στον Λαό του Θεού". Ιατρός ουράνιος και οικουμένης ευαγγελιστής «Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ...