Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2022

 

Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης – Τιμάται ο Άγιος της Έυβοιας.(22/11).


 Η καταγραφή στο αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Γέροντα Ιακώβου Τσαλίκη, ο οποίος εκοιμήθη πριν από 29 χρόνια, πραγματοποιήθηκε μόλις στις 27 Νοεμβρίου του 2017.

Και παρόλο που ο γέροντας εκοιμήθη στις 21 Νοεμβρίου, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία τιμά τα Εισόδια της Θεοτόκου, αποφασίστηκε να τιμάται μια ημέρα μετά, στις 22 Νοεμβρίου.

Με την αγιοποίηση του Γέροντα Ιακώβου Τσαλίκη, αναγνωρίστηκε και επιβεβαιώθηκε η συνείδηση των πιστών και επαληθεύθηκαν οι προφητικοί λόγοι των μακαριστών Επισκόπων του περί της αγιότητός του.
Ο μακαριστός Επίσκοπος Γρηγόριος την ημέρα, που τον χειροτόνησε Ιερέα, του είπε: «Εσύ παιδί μου Ιάκωβε θα αγιάσεις. Να συνεχίσεις, με τη δύναμη του Θεού και θα σε ανακηρύξει Άγιο η Εκκλησία».

Ο διάδοχός του μακαριστός επίσκοπος Νικόλαος έλεγε: «Ο πατήρ Ιάκωβος είναι άγιος».

Και ο τελευταίος μακαριστός Επίσκοπός του Χρυσόστομος ο Α’ συχνά έλεγε: «Ο πατήρ Ιάκωβος θα μας βάλει σε μπελάδες, καλούς μπελάδες», εννοώντας τις δέουσες εκκλησιαστικές ενέργειες για την αγιοκατάταξή του. Ενώ και ο λόγος του μακαριστού αγίου Γέροντος Σωφρονίου του Έσσεξ «ότι ο π. Ιάκωβος θα τελεί, μετά την κοίμησή του, τόσα πολλά θαύματα που θα αναγκαστεί σύντομα η Εκκλησία να τον ανακηρύξει Άγιο», επαληθεύτηκε

Ο μακαριστός Άγιος Γέροντας μας Ιάκωβος είναι ένας από τους συγχρόνους Αγίους, «από τους μεγαλύτερους του αιώνα μας», όπως είπε ο Άγιος Πορφύριος.

Ο Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης τον είχε χαρακτηρίσει ως τον πιο ταπεινό και χαριτωμένο άνθρωπο και πολλές φορές κινούμενος από μεγάλη ταπεινοφροσύνη, έλεγε στους προσκυνητές στο Άγιον Όρος:

– Γιατί, βρε παιδιά, έρχεστε σε μένα; Εγώ έχω μαυρόασπρη τηλεόραση. Να πάτε στον Γέροντα Ιάκωβο, που τα βλέπει έγχρωμα. Αυτός έχει έγχρωμη τηλεόραση.

«Γίγαντα της Ορθοδοξίας» τον χαρακτήρισαν επίσης πολλοί θεοφόροι πατέρες του Αγίου Όρους.

Η καταγωγή και η οικογένειά του

Ο Άγιος Ιάκωβος γεννήθηκε την 5η Νοεμβρίου του 1920 μ.Χ. στα ευλογημένα και ματωμένα χώματα της αγιοτόκου Μικράς Ασίας και συγκεκριμένα στο Λιβίσι της Μάκρης, μία μικρή πόλη απ’ τις παραθαλάσσιες της Ιωνικής Γής, στο ύψος περίπου του Καστελλόριζου, από γονείς ενάρετους και ευσεβείς, τον Σταύρο Τσαλίκη και την Θεοδώρα, κόρη του Γεωργίου και της Δέσποινας Κρεμμυδά. Οι γονείς του Αγίου γέννησαν εννέα παιδιά, αλλά στη ζωή αυτή επέτρεψε ο Θεός να μείνουν μόνον τρία.

Η οικογένεια του Αγίου ήταν από τις πιο εύπορες οικογένειες της περιοχής, ο μεγάλος της όμως πλούτος ήταν η ευσέβειά της και η αγνή χριστιανική πίστη που είχε πολύ βαθιές ρίζες. Το γενεαλογικό δέντρο της είχε να καυχηθεί με την εν Χριστώ καύχηση επτά γενεές Ιερομονάχων, έναν αρχιερέα και έναν άγιο.

Τα θλιβερά γεγονότα όμως της Μικρασιατικής Καταστροφής, οι θηριωδίες και τα εγκλήματα των αγριανθρώπων Νεοτούρκων και των Κεμαλικών σε βάρος των χιλιάδων Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου, που είχαν ήδη αρχίσει από το 1915 και 1917 μ.Χ. μέχρι το 1920 μ.Χ., έπληξαν και την οικογένεια του Αγίου Ιακώβου.

Ο παππούς και νονός του, ο Γιώργης Κρεμμυδάς, άνθρωπος πραγματικά του Θεού, ο θείος του, ο γιατρός Χατζηδουλής, καθώς και άλλοι οικείοι του συνελήφθησαν απ’ τους Τούρκους και στη διάρκεια της εξοντωτικής πορείας για τα τάγματα εργασίας στα βάθη της Τουρκίας ξεψύχησαν κοντά στη Νίγδη απ’ τα βασανιστήρια των άγριων και αιμοβόρων Τούρκων ζαπτιέδων – χωροφυλάκων – και στρατιωτών.

Ο πατέρας του, Σταύρος Τσαλίκης, πιάστηκε αιχμάλωτος κι αυτός μαζί με τους υπόλοιπους άνδρες του Λιβισιού στις αρχές του 1922 μ.Χ. Μετά από φοβερές κακουχίες, ατέλειωτες οδυνηρές οδοιπορίες και αναγκαστικές εργασίες σε ορυχεία, νταμάρια και αλλού, τον πήγαν στα μέρη της Τραπεζούντας και τον έβαλαν να χτίζει νοσοκομείο.

Οι μαρτυρίες είναι Αποσπασμα από τον πρόλογο του Καθηγούμενου της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ, Αρχιμ. Γαβριήλ – Από το Βιβλίο της Ιεράς Μονής «Ένας σύγχρονος Άγιος – Ο Όσιος Ιάκωβος (Τσαλίκης)».
Διαβάστε επίσης: Η προφητεία που επιβεβαιώθηκε: «Έρχεται μεγάλη κρίση στην Ελλάδα. Θα κλείσουν μαγαζιά, θα απολυθούν υπάλληλοι»

                   ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:

                   https://youtu.be/XmXV4DhuL1k
ΠΗΓΗ:ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

 

Οταν η Παναγία “επισκέφθηκε” τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη και τον γιάτρεψε!




 Το μεγάλο δώρο της πίστεως και η ταπείνωση του , καθώς και οι προσευχές της Οσίας μητέρας του ήταν αιτία… ώστε ο Γέροντας να έχει μια ζωντανή, μία θαυμαστή σχέση με τους  μας και ιδιαιτέρως με την Παναγία μας.

Εκεί προσέτρεχε για οποιοδήποτε θέμα και πάντα έπαιρνε το ζητούμενο, αφού γνώριζε καλά ότι «ουδείς προστρέχων επί Σοί κατησχυμμένος από σου εκπορεύεται Αγνή Παρθένε Θεοτόκε».

Σε ηλικία δεκαπέντε ετών, έπαθε τέτοια σοβαρή  στα πέλματα των ποδιών του, που ανοίξανε μεγάλες πληγές, βαθιές σχισμές και τρέχανε υγρά. Πονούσε πολύ και δυσκολευόταν να περπατήσει.

Εκείνες τις ημέρες φέρανε για ευλογία στην περιοχή την εικόνα της Παναγίας της Ξενιάς από τον Αλμυρό Βόλου και θα την πήγαιναν στο διπλανό χωριό, Δάφνη.

Θέλησε και ο Ιάκωβος να πάει, με άλλους συγχωριανούς του. Η μητέρα του λόγω της κατάστασής του με δισταγμό του το επέτρεψε, μετά και την παρέμβαση του παπα-Θεοδόση: «Άφησε, Θεοδώρα, το παιδί να πάει, αφού το θέλει τόσο!».

Η πορεία των δύο ωρών με τα πόδια ήταν μαρτυρική. Διηγείτο ο Όσιος:

«Παναγία μου, σε παρακαλώ κάνε με καλά, για να μπορώ να περπατάω, όπως και τα άλλα παιδιά, Της έλεγα κλαίγοντας στο δρόμο. Κι όλο χάιδευα την αγία Εικόνα Της κι έτριβα τις πληγιασμένες μου πατούσες.

Έτσι φτάσαμε στο χωριό, όπου πρόχειρα τοποθέτησαν την εικόνα της Παναγίας πάνω σε μία καρέκλα στην εκκλησία και ο κόσμος προσκυνούσε με πολλή ευλάβεια. Οι χωριανοί μου, αφού προσκύνησαν, ξεκίνησαν για την επιστροφή, γιατί η νύχτα πλησίαζε. Εγώ παρέμεινα για λίγο στην μέσα στην εκκλησία μπροστά στην εικόνα της Παναγίας και αφού είδα ότι δεν ήταν κανένας άλλος γύρω μου, Της είπα ικετευτικα:

– Παναγία μου, τώρα που είμαστε μόνοι μας, κάνε με καλά, κάνε καλά τα πόδια μου και εγώ δε θα φανώ αχάριστος, αλλά θα δουλέψω, όταν μεγαλώσω και μόλις μπορέσω θ’ ανταποδώσω στη χάρη Σου.

Συγχρόνως έκλαιγα και χάιδευα την αγία Εικόνα και μετά τα πρησμένα μου πόδια. Αφού Την παρακάλεσα πολλές φορές, μόλις βγήκα από την εκκλησία, διαπίστωσα ότι τα πόδια μου δε με πονούσαν πια. Βάδιζα ελεύθερα».

Μέχρι την κοίμησή του ο Γέροντας είχε άσπρες ουλές σαν γραμμές στα πέλματά του, σημάδια του θαύματος της Παναγίας μας. Μετά από πολλά χρόνια, όταν ο Γέροντας εγκαταβίωνε πλέον ως Ιερομόναχος στην Ι.Μ. του Οσίου Δαυίδ, θυμόταν με ευγνωμοσύνη τη θεραπεία του αυτή από την Παναγία και έλεγε:

«Κάποια φορά, ενώ πολύ υπέφερα από ζάλες και ιλίγγους με ειδοποίησαν ότι η εικόνα της Παναγίας Ξενιάς του Αλμυρού ήρθε στη Λίμνη της Ευβοίας.

Παρ’ όλο που είμαι άρρωστος, έχω υποχρέωση στην Παναγία, σκέφτηκα, γιατί μου είχε θεραπεύσει τα πόδια μου, όταν ήμουνα παιδί, και θα κατέβω να προσκυνήσω από ευγνωμοσύνη. Κατέβηκα στη Λίμνη και αφού προσκύνησα, έγινε η λιτανεία με τη θαυματουργή Εικόνα.

Τότε με προέτρεψαν οι άλλοι Ιερείς να συμμετάσχω και μάλιστα να προπορευθώ ως Ιερομόναχος. Εγώ δεν θέλω τιμές για το πρόσωπό μου, αλλά τι να κάνω, έκανα υπακοή και άρχισε η λιτανεία. Σε μία στάση που κάναμε, για να γίνει δέηση, ήλθε η σειρά μου να πω το«επάκουσον ημών ο Θεός, η ελπίς πάντων των περάτων της γης κ.λ.π.».

Τότε βλέπω στην εικόνα ζωντανή την Παναγία μας, η οποία γύρισε το κεφάλι Της και σήκωσε το χέρι Της και με κοίταξε με τα μεγάλα μάτια Της και σήκωσε το χέρι Της και μ’ ευλόγησε. Εγώ έχασα τη φωνή μου, κόπηκαν τα πόδια μου και με δυσκολία επαναλάμβανα συνεχώς «επάκουσον ημών ο Θεός, «επάκουσον ημών ο Θεός…». όλο το ίδιο. Ο Θεός γνωρίζει πως τελείωσα τη δέηση και συνέχισα την πομπή.

Η Παναγία, παιδί μου, είναι ζωντανή πάνω στην αγία εικόνα Της, το είδα με τα μάτια μου».


 

Ο Όσιος Ιάκωβος Τσαλίκης και το διορατικό χάρισμα (ΦΩΤΟ).

Ο  ο Θεοφόρος, γεννήθηκε στο Λιβίσι Μάκρης της Μικράς Ασίας το έτος 1920, περιοχή στην οποία οι ρίζες των Ελλήνων ήταν βαθιές!

Ήταν Kαθηγούμενος από το 1975 στην Μονή της μετανοίας του, την Ιερά Μονή Οσίου Δαυίδ Γέροντος Λίμνης Ευβοίας, μέχρι την Οσιακή κοίμησή του 21 Νοεμβρίου 1991.

Υπήρξε ακούραστος Πνευματικός πατέρας και καθοδηγητής αναρίθμητων ψυχών. Ο Πανάγαθος Τριαδικός Θεός τον είχε προικίσει με πολλά πνευματικά χαρίσματα, μεταξύ αυτών ήταν το διορατικό χάρισμα.

Μου διηγήθηκε κάποτε ένας ευσεβής και ενάρετος καθ΄ ομολογίαν χριστιανός, ο Θ.Κ. με καταγωγή από την Ήπειρο.Επισκέφθηκε τον Όσιο ( Γέροντα ) Ιάκωβο, το Φθινόπωρο του έτους 1991 για να ζητήσει την Προσευχή και την συμβουλή του, για κάποιο σοβαρό θέμα που τον απασχολούσε.

Περίμεναν όμως και άλλοι προσκυνητές, για να δούνε τον Γέροντα Ιάκωβο. Κάποια στιγμή, ανοίγει η πόρτα του κελιού του Γέροντα και βγαίνει ένας μοναχός, ο οποίος απευθυνόμενος στους πιστούς είπε :

” Ο Γέροντας, είναι πολύ άρρωστος και δεν θα δεχθεί κανέναν ”

Ο Θ.Κ. έβαλε καλό λογισμό και προσευχήθηκε… Σε λίγο βγαίνει πάλι ο ίδιος μοναχός και λέει:

” Ποιός είναι ο Θεόδωρος; Μόνον αυτόν θα δεχθεί ο Γέροντας “, όπως και έγινε.









 

Άγιος Ιάκωβος: «Τίποτε δεν είχε ο Άγιος Δαυίδ- Είχε μόνο μέσα στην ψυχή του τον Χριστό».




 Διηγείται ο άγιος Ιάκωβος: Ήρθατε, παιδιά μου, στον Όσιο Δαυίδ το θαυματουργό, είναι Λοκρός ο Άγιος, από τη Λοκρίδα απέναντι από της Αταλάντης τα μέρη. Πριν 450 χρόνια αγίασε αυτόν τον τόπο. Ήρθε σ’ αυτόν τον ιερό τόπο ο Άγιος, ιερέως παιδί ήτανε.

Ο βίος του βέβαια είναι πολύ μεγάλος, μπορείτε να πάρετε κι ένα βιβλιαράκι να διαβάσετε τον βίο του Αγίου.

Και ερχόμενος ο Άγιος εδώ τίποτα δε βρήκε. Ούτε κελλιά, ούτε εκκλησίες βρήκε, τίποτα δε βρήκε. Ούτε ψωμιά, ούτε χρήματα είχε, ούτε μισθούς, τίποτε δεν είχε ο Άγιος Δαυίδ.

Είχε μόνον μέσα στην ψυχή του το Χριστό.

Γι’ αυτό φρόντιζε πάντοτε για την ψυχή του. Και επειδή είχε το Χριστό μέσα του έκτισε το Μοναστήρι μόνος του εδώ ο Άγιος.

Αυτή η εκκλησία, που βλέπετε σήμερα, είναι μετά τον Άγιο. Διότι το 1821 βοήθησε το Μοναστήρι την κωμόπολη της Λίμνης. Έδωσε ο Γέροντας τότε ο Ηγούμενος χίλια γρόσια στην κωμόπολη Λίμνης σ’ ένα στρατηγό που λεγόταν Αγγελής Γοβιός και μετά, παιδιά μου, αφού έλαβαν και μέρος ένας Ηγούμενος Ιωακείμ μ’ έναν Ιωσήφ ιερομόναχο, σε μια μάχη εναντίον των Τούρκων, στη συνέχεια και για εκδίκηση οι Τούρκοι κάψαν το Μοναστήρι και σφάξανε τους Πατέρες.

Μόνον ένας έζησε απ’ τους μοναχούς. Τότε έκρυψε τα ιερά λείψανα στο όρος επάνω και άφησε, μετά παρέλευση χρόνου να ξαναφτιάξουν το Μοναστήρι. Μετά το 1870 έπεσε το Μοναστήρι από σεισμούς.

Το 1877 ξαναχτίστηκε πάλι αυτή η εκκλησία του Οσίου στον ίδιο τόπο αλλά μικρότερα.

Αυτή που σώζεται είναι, οι Άγιοι Ανάργυροι, μια κατακόμβη -δεν ξέρω αν πήγατε και είδατε- εντός εδώ της Μονής είναι, παιδιά μου, με συγχωρείτε.

Και αυτά τα έργα που βλέπετε, τους ξενώνες και όλα αυτά έγιναν στα λίγα χρόνια που μένουμε εμείς στη Μονή, επειδή έχουμε μέσα μας πίστη, όπως ο Όσιος Δαυίδ, που δεν εβρήκε τίποτα και πήγε στην Ρωσία κατά την ιερά παράδοση, να κάνει εράνους στους χριστιανούς της Ρωσίας, για να κτίσει το Μοναστήρι.

Του δώσανε χρήματα, το θυμιατό που είναι μέσα στη λειψανοθήκη, το θυμιατό αυτό είναι του Άγιου από την Ρωσία τετρακοσίων χρόνων, είναι ρωσικής προελεύσεως και το πετραχήλι του Αγίου Δαυίδ. Το δώσανε απ’ τη Ρωσία το πετραχήλι, το ίδιο και το θυμιατό.

Απόσπασμα από το βιβλίο, ο «Όσιος Ιάκωβος (Τσαλίκης), Ένας σύγχρονος άγιος, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ του Γέροντος», έκδοση των Πατέρων της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ του Γέροντος, Λίμνη Ευβοίας 2018.

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)/pemptousia.gr

 

Θαύματα μετά την Κοίμηση του Αγίου Ιακώβου Τσαλίκη.


: Όταν χτίζαμε το σπίτι μας – διηγήθηκε η κυρία Μαρία Κ. – βρισκόμασταν σε μεγάλη οικονομική δυσκολία. Ήθελα να γράψω στον π. Ιάκωβο για να προσευχηθή.

Όμως εκοιμήθη και δεν πρόλαβα. Λυπήθηκα πολύ. Ένα πρωί στην προσευχή μου, που τον θυμήθηκα, είπα: «Πάτερ Ιάκωβε, κι από κει μπορείς να μας βοηθήσης…». Το ίδιο πρωινό κάποιο συγγενικό μας πρόσωπο μας κατέθεσε στην Τράπεζα ένα σημαντικό χρηματικό ποσό, χωρίς να το ζητήσωμε και χωρίς να περιμένωμε. Μας είπε ότι εκείνο το πρωί αισθάνθηκε έντονα να κάνη αυτή την κίνηση.

Μου έλεγε ο π. Σεραφείμ (μοναχός της Μονής) – διηγήθηκε ο π. Γεώργιος Αυθίνος – ότι ήρθε στο Μοναστήρι τους μετά την κοίμηση του Γέροντα ένας νέος αγένειος. Ο π. Σεραφείμ του έδειξε τον τάφο του γέροντος Ιακώβου και του είπε να πη πάνω από τον τάφο το πρόβλημά του. Σε λίγους μήνες επέστρεψε στο Μοναστήρι γεμάτος μαύρα πυκνά γένεια.

Ο άγιος γέροντας Ιάκωβος συμπονούσε τους αγένειους και πολλούς είχε βοηθήσει, γιατί και εκείνος ήταν αγένειος στη νεότητά του και με προσευχή απόκτησε αυτή την ωραία γενειάδα που είχε.

Είχα μια μεγάλη έγχρωμη φωτογραφία του π. Ιακώβου κορνιζαρισμένη στο δωμάτιό μου κι έκανε εντύπωση και στον πατέρα μου. Αυτή η φωτογραφία στα 40 του Γέροντα μου μίλησε με την φωνή του, για την λύση ενός προβλήματος που δεν μπορώ να αναφέρω.

Αργότερα σε κάποιο οικοτροφείο, ένας αλλοδαπός συμφοιτητής σπανός, με παρακάλεσε πολύ να του την χαρίσω. Την χάρισα κι έγραψα πίσω κι αφιέρωση με ευχή να μοιάση του Γέροντα. «Θέλω να με βοηθήση», μου είπε, «για να βγάλω γένεια, γιατί θα γίνω κληρικός· τον ευλαβούμαι ως άγιο».

Πριν 2-3 χρόνια αυτός ο συμφοιτητής μου ήλθε στην Ελλάδα ως Επίσκοπος, και αυτοί που τον είδαν, μου είπαν ότι έχει γένεια.

(Μαρτυρία Ανωνύμου)

Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2022

 

21 Νοεμβρίου : Εισόδια της Θεοτόκου.


Εισόδια της Θεοτόκου: Τα Εισόδια της Θεοτόκου τιμά σήμερα, 21 Νοεμβρίου, η Εκκλησία μας. Η Άννα, η μητέρα της Θεοτόκου, επειδή πέρασε όλη σχεδόν τη ζωή της στείρα, χωρίς να γεννήσει παιδί, παρακάλούσε προσευχόμενη στο Θεό, μαζί με τον άνδρα της Ιωακείμ, να τους χαρίσει ένα παιδί.

: Και αν γινόταν αυτό, αμέσως θα το αφιέρωναν στο Θεό. Και πράγματι, ο Θεός ευδόκησε και εισάκουσε τις προσευχές τους, και η Αννα γέννησε την Υπεραγία Θεοτόκο. Όταν Αυτή έγινε τριών χρονών, Την πήραν οι γονείς Της και αφιέρωσαν τη Θυγατέρα τους στο Θεό, αφού Την πήγαν στο Ναό.

Την παρέδωσαν στον αρχιερέα Ζαχαρία, ο οποίος αφού Την παρέλαβε, Την εισήγαγε στα Άγια των Αγίων, όπου εκεί μόνο ο αρχιερέας έμπαινε μια φορά το χρόνο.

Αλλά ο Ζαχαρίας γνώριζε δι’αποκαλύψεως τι έμελλε να συμβεί δια της Κόρης Αυτής. Εκεί η Παρθένος έμεινε δώδεκα χρόνια. Όλο αυτό το διάστημα ο Αρχάγγελος Γαβριήλ καθημερινά προμήθευε την Παναγία με ουράνια τροφή.

Βγήκε τότε, όταν ήλθε η ώρα του Θείου Ευαγγελισμού για να συμβάλει στη σάρκωση του Σωτήρα Χριστού, που είναι «ο αγαπήσας ημάς και δους παράκλησιν αιωνίαν και ελπίδα αγαθήν εν χάριτι» (Β’ Θες. 2:16). Ο Οποίος, δηλαδή, μας αγάπησε και μας έδωσε παρηγοριά που δε θα έχει τέλος, αλλά θα είναι αιώνια, και μας χάρισε ελπίδα αγαθών ουρανίων.

                                           
                                           ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:
                                       https://youtu.be/64_-zUJNT6s   


Εορτολόγιο: Μαρία, Μαργέτα, Μαριέττα, Μαργετίνα, Μάρω, Μαριώ, Μαριωρή, Μαρίκα, Μαριγώ, Μαριγούλα, Μαρούλα, Μαρίτσα, Μανιώ, Μαίρη, Μαρινίκη, Μιρέλλα, Μυρέλλα, Μάνια, Μάρα, Μαράκι, Μάριος * Βιργινία Δέσποινα, Δέσπω, Ντέπη, Πέπη, Ζέπω * Λεμονιά Πανωραία * Σουλτάνης, Σουλτάνα, Σούζυ, Σούζη, Τάνια.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Σήμερον τῆς εὐδοκίας Θεοῦ τὸ προοίμιον, καὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας ἡ προκήρυξις ἐν Ναῷ τοῦ Θεοῦ, τρανῶς ἡ Παρθένος δείκνυται, καὶ τὸν Χριστὸν τοῖς πᾶσι προκαταγγέλλεται. Αὐτῇ καὶ ἡμεῖς μεγαλοφώνως βοήσωμεν, Χαῖρε τῆς οἰκονομίας τοῦ Κτίστου ἡ ἐκπλήρωσις.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς.
Ὁ καθαρώτατος ναὸς τοῦ Σωτῆρος, ἡ πολυτίμητος παστὰς καὶ Παρθένος, τὸ Ἱερὸν θησαύρισμα τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, σήμερον εἰσάγεται, ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, τὴν χάριν συνεισάγουσα, τὴν ἐν Πνεύματι θείῳ· ἣν ἀνυμνοῦσιν Ἄγγελοι Θεοῦ· Αὕτη ὑπάρχει σκηνὴ ἐπουράνιος.

Ὁ Οἶκος
Τῶν ἀπορρήτων τοῦ Θεοῦ καὶ θείων μυστηρίων, ὁρῶν ἐν τῇ Παρθένῳ, τὴν χάριν δηλουμένην, καὶ πληρουμένην ἐμφανῶς, χαίρω, καὶ τὸν τρόπον ἐννοεῖν ἀμηχανῶ τόν ξένον καὶ ἀπόρρητον, πῶς ἐκλελεγμένη ἡ ἄχραντος, μόνη ἀνεδείχθη ὑπὲρ ἅπασαν τὴν κτίσιν, τὴν ὁρατὴν καὶ τὴν νοουμένην. Διό, ἀνευφημεῖν βουλόμενος ταύτην, καταπλήττομαι σφοδρῶς νοῦν τε καὶ λόγον, ὅμως δὲ τολμῶν, κηρύττω καὶ μεγαλύνω· Αὕτη ὑπάρχει σκηνὴ ἐπουράνιος.


                                           ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:  
                                 https://youtu.be/qAz-sEWbcFI
ΠΗΓΗ:ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

 

Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων – Στα γαλανόλευκα το κεντρικό κτίριο του Στρατοπέδου «Παπάγου» .


 Στα Γαλανόλευκα ντύθηκε το κεντρικό κτίριο του Στρατοπέδου «Παπάγου» για τον εορτασμό της Ημέρας των Ενόπλων Δυνάμεων που γιορτάζεται σήμερα ημέρα και των Εισοδίων της Θεοτόκου, όπου και θα πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις

Η προβολή της Ελληνικής Σημαίας πραγματοποιείται την 20 και 21 Νοεμβρίου 2022 από το τελευταίο φως (17:30) έως τις 24:00

Το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (Γ.Ε.ΕΘ.Α.) δημοσίευσε βίντεο αφιερωμένο στο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων όπου αναφέρεται: «Εορτή της Θεοτόκου και των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρα μας, των ακατάβλητων προμάχων της πατρίδας μας, που εγγυώνται ημέρα και νύχτα την ασφάλεια και ευημερία του τόπου μας. Την 21η Νοεμβρίου εορτάζουν οι προασπιστές των ιδεωδών και αξιών του έθνους μας. Εορτάζουν οι Ένοπλες Δυνάμεις μας και μαζί τους όλη η Ελλάδα».



ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026 – Θ΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. ιβ΄ 16-21) (Εφεσ. δ΄ 1-7)

    ¨Ο Λόγος του Θεού στον Λαό του Θεού" Πλήρωμα ζωής «Άφρον, ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σου, α δε ητοίμασας τίνι έστα...