Τετάρτη 3 Μαΐου 2023

 

Η Παναγία θέλει να τιμούμε το Άξιον Eστίν.


 Μαρτυρία Ειρήνης Μ. από τον Πόρο, κανδηλανάπτριας του ιερού Ναού του αγίου Γεωργίου:

«Ένα απόγευμα καθάριζα τα μανουάλια και βλέπω να μπαίνη μια γυναίκα στο ναό.

– Χαίρετε, μου λέει.
– Χαίρετε, λέω.
– Τι κάνετε;
– Να, καθαρίζω τα μανουάλια γιατί βουλώνουν και δεν μπορεί ο κόσμος να βάλη το κερί του.
– Σήμερα είχατε Λειτουργία;
– Είχε ο παπάς ιδιωτική Λειτουργία σε άλλη Εκκλησία αλλά εγώ δεν πήγα.
– Σήμερα είναι το «Άξιον εστιν», η Παναγία. Στο Άγιον Όρος γίνεται μεγάλη γιορτή.
– Τι λες; της λέω. Δεν το ξέραμε ούτε και ο παπάς μου είπε τίποτε.
– Τέλος πάντων, έπρεπε όμως.

»Μόλις έφυγε ακούω μια βοή, ένα θόρυβο, άνοιξαν τα παράθυρα του τρούλλου μόνα τους που ποτέ δεν ανοίγουν, και η πόρτα του Ιερού το δε τέμπλο κόντεψε να πέση.

Με ένα κρότο ακόμη ξανάκλεισαν τα παράθυρα και η πόρτα του Ιερού, μάλιστα δε έσπασε και το τζάμι της.

Όταν ήρθε ο παπάς του διηγήθηκα τι συνέβη και μου είπε: «Κυρία Ειρήνη, η Παναγία ήταν. Σήμερα γιορτάζεται το θαύμα που συνέβη μπροστά στην εικόνα του «Άξιον εστιν».

»Και από εκείνη την ημέρα (ήταν Τετάρτη) κάνομε πάντα κάθε Τετάρτη την Παράκληση της Παναγίας».

Ασκητές μέσα στον κόσμο Α´

 

Την Παναγία «Άξιον Εστί» υποδέχθηκε η Αθήνα (ΦΩΤΟ).


Γραφείο ρεπορτάζ: Romfea.gr


Την Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας του Άξιον Εστί υποδέχθηκαν σήμερα, Τετάρτη 3 Μαΐου 2023 χιλιάδες πιστοί στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Αθήνα.

Την Εικόνα της Παναγίας κόμισε ο Πρωτεπιστάτης του Αγίου Όρους Γέροντας Χριστοφόρος Ιβηρίτης κα την υποδέχθηκε στα προπύλαια του Ναού ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, παρουσία εκπροσώπων των τοπικών αρχών, της Κυβερνήσεως και των Σωμάτων Ασφαλείας.

Στην συνέχεια η Εικόνα τοποθετήθηκε εντός του Ιερού Ναού όπου τελέστηκε Δοξολογία.

Στην ομιλία του ο Μακαριώτατος αναφέρθηκε στο Πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου και στην Εικόνα του «Άξιον Εστί».

«Με ταπεινότητα ιστάμεθα ενώπιόν Της. Πρόκειται για μία Εικόνα σύμβολο, μια Εικόνα η οποία μας παραπέμπει απευθείας στο Πρόσωπο της Παναγίας, γιατί ως Ορθόδοξοι δεν ταυτίζουμε το Πρόσωπο της Παναγίας με το ξύλο, με την παράσταση της μορφής της αλλά η παράσταση της αγιασμένης μορφής της ανάγει την προσκύνησή μας στο ίδιο το Σεπτό Πρόσωπο της Παναγίας» - ανέφερε μεταξύ άλλων ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.

Σε άλλο σημείο ο Μακαριώτατος αναφερόμενος στο Πρόσωπο της Παναγίας τόνισε ότι αποτελεί ανεξήγητο μυστήριο που ξεπερνά την ανθρώπινη λογική.

«Και είναι μέγα μυστήριο γιατί στο Πρόσωπό Της νικήθηκαν της φύσεως οι νόμοι αφού χώρεσε στην γαστέρα της ο Αχώρητος Θεός. Σκεφτείτε ποια θα ήταν η μοίρα της ανθρωπότητος αν δεν είχε δανείσει η Παναγία την σάρκα της για να σαρκωθεί το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Χριστός. Η Παναγία είναι εκείνη που κάνει την μεγάλη, την σταθερή, την ποιοτική διαφορά. Μας αποκάλυψε τι θα πει μητέρα και μητρότητα» - συμπλήρωσε ο Μακαριώτατος.

Επίσης ο Μακαριώτατος πρόσθεσε: «Η ανθρώπινη μητρότητα είναι ταυτισμένη με την αποκλειστικότητα. Αντίθετα η Παναγία προσφέρει τον μονάκριβο Υιό Της για να σωθεί ο κόσμος. Με αυτό τον τρόπο έγινε μητέρα όλων μας. Γι' αυτό το Πρόσωπο της Παναγίας δεν είναι ταυτισμένο μόνο με το ελληνικό έθνος κατ' αποκλειστικότητα, άλλα είναι κατά κυριολεξία ταυτισμένο με όλο το ανθρώπινο γένος».

«Η Παναγία ως άλλος φάρος μας δείχνει ότι υπάρχει ελπίδα γι' αυτό η Παναγία είναι των πάντων η Ελπίς. Και εμείς σήμερα με την ευκαρία της έλευσης της Ιεράς Εικόνος του «Άξιον Εστί» επαναπροσκομίζουμε τις ελπίδες μας, τις χαρές μας, τους πόνους μας και τους καημούς μας προς το Πρόσωπό Της» - υπογράμμισε ο Μακαριώτατος.

Κλείνοντας ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ευχαρίστησε τον Πρωτεπιστάτη του Αγίου Όρους Γέροντα Χριστοφόρο Ιβηρίτη, τα Μέλη της Ιεράς Επιστασίας και όλους του Καθηγουμένους των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους, όπως και όλους τους φορείς που συνέβαλαν στην μεταφορά της Εικόνας του «Άξιον Εστί», τονίζοντας: «Το Πρόσωπο της Παναγίας υπενθυμίζει σε όλους μας ότι δεν υπάρχει μόνο η ανθρωπότητα των πολέμων και της βίας, της κακοποίησης και της εγκληματικότητος, της υποτίμησης και της εκμετάλευσης, αλλά και η ανθρωπότητα εκείνη που ως άλλη πολύτιμη ζύμη απεργάζεται μυστηριακά την την ολοκλήρωση του κόσμου στα έσχατα εν Χριστώ. Είμαι βέβαιος ότι η Παναγία μας είναι δίπλα στον καθένα προσωπικά, στο Γένος μας και σε όλη την ανθρωπότητα ακόμη και όταν δεν το καταλαβαίνουμε».

Από την πλευρά του ο Πρωτεπιστάτης Γέροντας Χριστοφόρος στην αντιφώνησή του μεταξύ άλλων ανέφερε: «Θα λέγαμε ότι η Κυρία Θεοτόκος έρχεται σε ένα οικείο σε Αυτή τόπο, καθώς ο Ναός αυτός είναι ο Ναός του Ευαγγελισμού με τον οποίο συνδέεται αρρήκτως η Ιερά αυτή Εικόνα Της, ενώπιον της οποίας για πρώτη φορά εψάλλει ο αγγελοδίδακτος ύμνος του Άξιον Εστί από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ σ' ένα απέριττο και ταπεινό κελί των Καρυών. Αυτή η ιστορική Εικόνα σήμερα με την παρουσία της στο κέντρο των Αθηνών, στην καρδιά της πατρίδας μας κομίζει στον πιστό λαό το μήνυμα του επανευαγγελισμού και της σωτηρίας».

Να αναφερθεί ότι νωρίτερα ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε συνάντηση με τους εκπροσώπους της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους στο Μέγαρο Μαξίμου.

Φωτογραφίες: William Faithful/Παναγιώτης Κουφαλέξης/Τατιάνα Μπόλαρη










ΠΗΓΗ:ΡOMFEA.GR

Δευτέρα 1 Μαΐου 2023

 ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!



ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!






 

“Σε ευχαριστώ και σε δοξολογώ Θεέ μου”.

 Θεέ μου και Κύριε του κόσμου, Συ ο αγαθότατος πατέρας των ανθρώπων, Συ που είσαι άναρχος και αιώνιος και αναλλοίωτος και αμετάβλητος, Συ που η ουσία σου και το μέγεθός σου και η αγαθότητά σου η άπειρη, δεν χωρεί στον μικρό και περιορισμένο νού μας, Συ που είσαι η πλουσιώτατη πηγή και η απερίγραπτη άβυσσος της δύναμης και της σοφίας, σ’ ευχαριστώ και σε δοξάζω που είδες με συμπάθεια και αγάπη κι εμένα το μικρό και αδύνατο και αμαρτωλό.

Σ’ ευχαριστώ που με λύτρωσες από σκέψεις και πράξεις κακές, μοχθηρές και μάταιες και με έσωσες από τις πολλές και διάφορες παγίδες του διαβόλου, που είναι ο άρχοντας του σκότους και της πλάνης.

Σ’ ευχαριστώ, Κύριε, και σε δοξολογώ γιατί έδειξες με θαυμαστό τρόπο την αγάπη σου σε μένα και έγινες ο φιλανθρωπότατος τροφοδότης μου σε όλες τις περιπτώσεις, και κυβερνήτης, και φύλακας, και προστάτης, και καταφύγιο, και σωτήρας, και κηδεμόνας της ψυχής και του σώματός μου.

Σ’ ευχαριστώ, που, παρ’ όλη την απροσεξία και την αμέλειά μου, με αρπάζεις και με γλιτώνεις από το κακό, όπως η μητέρα το μικρό της παιδί.

Σ’ ευχαριστώ και σε δοξολογώ που βάζεις μέσα μου θέληση μετανοίας για τις αμαρτίες μου και μου χαρίζεις μύριες ευκαιρίες για να επιστρέφω σε Σένα.

Σ’ ευχαριστώ και σε δοξολογώ που με δυναμώνεις στις ώρες της αδυναμίας και δεν μ’ αφήνεις να πέσω, αλλά απλώνεις το παντοδύναμο χέρι Σου και με σηκώνεις και με φέρνεις κοντά Σου. Τι να ανταποδώσω, Πανάγαθε Θεέ μου, για όλες τις ευεργεσίες που μου έκανες και εξακολουθείς να μου κάνεις; Ποιες ευχαριστίες να σου πω;

Γι’ αυτό σαν το γλυκόλαλο αηδόνι θα σε υμνώ και θα σε δοξολογώ. Και όλες τις ημέρες της ζωής μου θα ευλογώ το Άγιο Όνομά Σου, Δημιουργέ και Ευεργέτη και Προστάτη μου άγρυπνε, μολονότι δεν είμαι άξιος να μιλώ μαζί Σου στις προσευχές. Η δική σου όμως αγάπη για μένα και η μακροθυμία Σου, μου δίνει το θάρρος να σου μιλώ, να σ’ ευχαριστώ και να σε δοξολογώ. Και θα το κάνω πάντοτε, γιατί μου κάνει πολύ καλό.

Μέγας Βασίλειος(Το μέγα Γεροντικόν).


 

Πρόσεχε την ψυχή σου.


: Πρόσεχε την ψυχή σου. Να στρέφεις τους λογισμούς σου μακριά από εκείνα που γρήγορα παρέρχονται, και να τους προσηλώνεις σε εκείνα που είναι αιώνια. Να προσέχεις πάρα πολύ να φυλάς την ψυχή σου από όλους τους καταστροφικούς πειρασμούς…

Κάποτε ήταν ένας βασιλιάς, ο οποίος είχε ένα γιο πονηρό. Έχοντας χάσει κάθε ελπίδα για αλλαγή προς το καλύτερο, ο πατέρας καταδίκασε τον γιο του σε θάνατο. Του έδωσε ένα μήνα περιθώριο για να προετοιμαστεί.

Πέρασε ο μήνας, και ο πατέρας ζήτησε να παρουσιασθεί ο γιος του. Προς μεγάλη του έκπληξη, παρατήρησε πως ο νεαρός ήταν αισθητά αλλαγμένος: το πρόσωπό του ήταν αδύνατο και χλωμό, και ολόκληρο το κορμί του έμοιαζε να είχε υποφέρει.

– Πώς και σου συνέβη τέτοια μεταμόρφωση, γιέ μου; ρώτησε ο πατέρας.

– Πατέρα μου και κύριέ μου, απάντησε ο γιος, πώς είναι δυνατόν να μην έχω αλλάξει, αφού η κάθε μέρα με έφερνε πιο κοντά στον θάνατο;

– Καλώς, παιδί μου, παρατήρησε ο βασιλιάς. Επειδή προφανώς έχεις έρθει στα συγκαλά σου, θα σε συγχωρήσω. Όμως, θα χρειαστεί να τηρήσεις αυτή την διάθεση επιφυλακής της ψυχής σου, για την υπόλοιπη ζωή σου.

– Πατέρα μου, απάντησε ο γιος, αυτό είναι αδύνατο. Πώς θα μπορέσω να αντισταθώ στα αμέτρητα ξελογιάσματα και τους πειρασμούς;

Ο βασιλιάς τότε διέταξε να του φέρουν ένα δοχείο γεμάτο λάδι, και είπε στον γιο του:

– Πάρε αυτό το δοχείο, και μετάφερε το στα χέρια σου, διασχίζοντας όλους τους δρόμους της πόλεως. Θα σε ακολουθούν δύο στρατιώτες με κοφτερά σπαθιά. Εάν χυθεί έστω και μία σταγόνα από το λάδι, θα σε αποκεφαλίσουν. Ο γιος υπάκουσε.

Με ανάλαφρα, προσεκτικά βήματα, διέσχισε όλους τους δρόμους της πόλεως, με τους στρατιώτες να τον συνοδεύουν συνεχώς, και δεν του χύθηκε ούτε μία σταγόνα.

– Γιέ μου, τι πρόσεξες καθώς τριγυρνούσες μέσα στους δρόμους της πόλεως;

– Δεν πρόσεξα τίποτε.

– Τι εννοείς, τίποτε; τον ρώτησε ο βασιλιάς. Σήμερα ήταν μεγάλη γιορτή. Σίγουρα θα είδες τους πάγκους που ήταν φορτωμένοι με πολλές πραμάτειες, τόσες άμαξες, τόσους ανθρώπους, ζώα.

– Δεν είδα τίποτε απ’ όλα αυτά, είπε ο γιος. Όλη η προσοχή μου ήταν στραμμένη στο λάδι μέσα στο δοχείο.

Φοβήθηκα μην τυχόν μου χυθεί μια σταγόνα και έτσι χάσω τη ζωή μου.

– Πολύ σωστή η παρατήρησή σου, είπε ο βασιλιάς. Κράτα λοιπόν αυτό το μάθημα κατά νου, για την υπόλοιπη ζωή σου. Να τηρείς την ίδια επιφυλακή για την ψυχή μέσα σου, όπως έκανες σήμερα για το λάδι μέσα στο δοχείο.

Θα είσαι ακολουθούμενος, όχι από οπλισμένους στρατιώτες, αλλά από τον θάνατο, στον οποίον η κάθε μέρα μας φέρνει πιο κοντά.

Να προσέχεις πάρα πολύ να φυλάς την ψυχή σου από όλους τους καταστροφικούς πειρασμούς.

Ο γιος υπάκουσε τον πατέρα, και έζησε έκτοτε ευτυχής…

«Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε ».

ΠΗΓΗ:ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

 

Ζιμπάμπουε Σεραφείμ: Το θάρρος των Μυροφόρων Γυναικών αμείβεται με τη θεία δωρεά του Θεού να είναι οι πρώτες στον κόσμο που βλέπουν τον Αναστημένο Ιησού.

 Η Ευαγγελική Περικοπή αυτής της Κυριακής αναφέρεται στο μεγαλείο του ρόλου της γυναίκας για μια καλύτερη κοινωνία.

Την ώρα που οι μαθητές του Χριστού «διά τον φόβον των Ιουδαίων» παρέμειναν κρυμμένοι σε ασφαλές μέρος, βλέπουμε μερικές γυναίκες, τις Μυροφόρες, χωρίς φόβο για τη ζωή τους να φθάνουν θαρραλέες στον τάφο του Ιησού.

΄Ηταν γνωστό σε όλους ότι φανατισμένοι Εβραίοι καραδοκούσαν για να επιτεθούν βίαια σε όποιους προσπαθούσαν με οποιονδήποτε τρόπο να πλησιάσουν τον τάφο που βρισκόταν το νεκρό σταυρωμένο σώμα του Ιησού. Επειδή οι φανατισμένοι Εβραίοι δεν πίστευαν στις προφητείες για την Ανάσταση του Χριστού, νόμιζαν ότι κάποιοι οπαδοί του Ιησού θα προσπαθούσαν να κλέψουν το σώμα του και να το κρύψουν διαδίδοντας ότι δήθεν αναστήθηκε. Γι’ αυτό επέμεναν ο τάφος του Ιησού να φρουρείται νύκτα και ημέρα από τους Ρωμαίους φρουρούς.

Μπροστά λοιπόν σ’ αυτή την υφιστάμενη απειλή για τη ζωή τους, λογικά σκεπτόμενοι οι μαθητές του Χριστού έμειναν κλεισμένοι σε ασφαλές μέρος, στο «υπερώον» μέχρι να δουν πως θα εξελιχθούν τα πράγματα.

Ταυτόχρονα όμως οι Μυροφόρες, προχωρούν θαρραλέες προς τον τάφο του Ιησού. Σε καμία περίπτωση δεν φοβήθηκαν από τους κινδύνους που υπολόγιζαν οι δήθεν θαρραλέοι άντρες, που πριν λίγο έλεγαν στον Χριστό ότι θα είμαστε μαζί Σου ως το τέλος, έτοιμοι να θυσιασθούμε και πριν «κράξει ο αλέκτωρ» τον αρνήθηκαν τρεις φορές.

Τελικά το θάρρος των Μυροφόρων Γυναικών αμείβεται με τη θεία δωρεά του Θεού να είναι οι πρώτες στον κόσμο που βλέπουν τον Αναστημένο Ιησού. Kαλούνται μάλιστα να αναγγείλουν στους Μαθητές του Ιησού Χριστού την χαρμόσυνη είδηση για την Ανάστασή του.

Οι Γυναίκες γίνονται οι πρώτες που δίνουν μαρτυρία για την Ανάσταση του Χριστού. Ιστορικά γνωρίζουμε πάλι ότι η μεγάλη εκείνη ανθρώπινη μορφή, που εκπροσώπησε το ανθρώπινο γένος για την ενανθρώπιση του Υιού και Λόγου του Θεού, που οδήγησε στην εν Χριστώ σωτηρία όλους μας είναι πάλι γυναίκα. Είναι η Παναγία μας που απάντησε με ταπείνωση στην κλήση του Θεού «ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου».

΄Ετσι η θέση της γυναίκας μέσα στην Εκκλησία μας είναι σημαντική και μοναδική για την υπόθεση της σωτηρίας μας.

Ακόμη η θέση της γυναίκας είναι πολύ σημαντική για το θεσμό της οικογένειας, όπου με τις θυσίες της και την αγάπη της δημιουργείται μια υπεύθυνη οικογένεια που οδηγεί και στην υγιή ύπαρξη της τοπικής κοινωνίας και ακόμη στην πρόοδο ενός έθνους και ενός Λαού.

Στο χώρο της ενορίας πολλές ευσεβείς Γυναίκες πρωτοστατούν ως Κατηχήτριες για να διδάξουν τα παιδιά μας την Ορθόδοξη Διδασκαλία της Εκκλησίας μας, οργανώνουν τις κατασκηνώσεις για τα παιδιά και τους νέους, οργανώνουν ομάδες νέων και Γυναικών για πολλές κοινωνικές δραστηριότητες και επιμορφωτικά σεμινάρια όπως στη Παροικία μας για θέματα μάλιστα Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής. Πρωτοστατούν σε θέματα Φιλανθρωπίας και Κοινωνικής Προσφοράς. Στα Σχολεία μας και στα Πανεπιστήμια προσφέρουν τη διακονία τους ως κορυφαίες Καθηγήτριες και φυσικά και σε διάφορα πόστα ως Μέλη και Πρόεδροι Διοικητικών Συμβουλίων με αφιλοκερδή προσφορά και άδολη αγάπη για όλους μας.

Στην παροικία μας οι μητέρες και οι γιαγιάδες και οι θείες διαδραματίζουν αυτό τον σημαντικό ρόλο για τη προστασία του θεσμού της οικογένειας και τη διατήρηση της ελληνορθόδοξης ταυτότητας μας.

Η οργάνωση και η γόνιμη λειτουργία του Συνδέσμου Ελληνίδων Κυριών Ζιμπάμπουε για τόσα χρόνια αποτελεί ιστορικό τεκμήριο γόνιμης δράσης των Αποδήμων Ελληνίδων για την προστασία του θεσμού της οικογένειας, της κάθε μορφής στήριξης των μελών της Παροικίας μας, κοινωνικής, ηθικής, οικονομικής, φιλανθρωπικής, ανθρωπιστικής, πολιτιστικής και θρησκευτικής.

Εκ μέρους του Αλεξανδρινού Προκαθημένου και Πατριάρχου μας κ.κ. Θεοδώρου Β’, χαιρετίζω την πρωτοβουλία της Προέδρου μας κ. Δέσποινας Ζαβερδινού και των Μελών του Συμβουλίου της να καθιερώσουμε κάθε χρόνο τη Κυριακή των Μυροφόρων ετήσιο μνημόσυνο για όλες τις κεκοιμημένες απόδημες ελληνίδες για τη μεγάλη τους προσφορά στην Παροικία μας για την διαφύλαξη της ελληνορθόδοξης ταυτότητας μας, αλλά και για την φιλανθρωπική τους προσφορά σε ευάλωτα μέλη της Παροικίας μας στις μεγάλες δοκιμασίες της ζωής τους. Ενώνουμε μαζί τις προσευχές μας στον Ύψιστο Θεό προσευχόμενοι υπέρ αναπαύσεως των ψυχών αυτών.

Η σημερινή εορτή των Μυροφόρων είναι αφορμή να ευχαριστήσουμε τη Πρόεδρο του Συνδέσμου Ελληνίδων Κυριών κ. Δέσποινα Ζαβερδινού, τις προηγούμενες Προέδρους κι όλα τα μέλη του σημερινού Διοικητικού Συμβουλίου κι όλες τις κυρίες και όλους όσους στηρίζουν το πολύπλευρον έργο τους για τους ηλικιωμένους μας, για το σχολείο μας, πρωτοβουλίες για το Περιβάλλον, φιλανθρωπική δράση και φυσικά τη μεγάλη τους αγάπη να φροντίζουν με υπομονή τα παιδιά μας μέσα στην οικογένεια και τη δράση τους κατά την μεγάλη αγία Εβδομάδα να στολίζουμε τον πιο όμορφο Επιτάφιο και να έχουμε κόκκινα αυγά για όλους και όμορφες πασχαλινές λαμπάδες.

Τελειώνοντας, σήμερα που τιμούμε τη προσφορά της απόδημης Ελληνίδας να ευχαριστήσουμε για τη συνεχή προσφορά τους στην Παροικία μας και στην Ιεραποστολή την Πρόεδρο της Ομοσπονδίας κ. Ελένη Κουμίδου, την Αρχόντισα των Εκκλησιών κ. Αριάδνη Ψύλλου και την Πρεσβυτέρα μας κ. Σοφία Σαγάνη, ως επίσης και τις ελληνίδες καθηγήτριες της Ελληνικής γλώσσας στην Παροικία μας

Όλως ιδιαιτέρως ευχαριστούμε την Διευθύντρια της Εκκλησιαστικής μας Χορωδίας, την αγαπητή μας κ. Αναστασία Σωτηριάδου, ως επίσης κι όλες τις καλές κυρίες που είναι πάντοτε μαζί της, να δοξάζουν το όνομα του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

ΠΗΓΗ:ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ


 

1 Μαΐου : Του Προφήτου Ιερεμίου.


 Τη μνήμη του Αγίου Προφήτου Ιερεμία τιμά σήμερα, 1 Μαΐου, η Εκκλησία μας. Ο Προφήτης Ιερεμίας γεννήθηκε πιθανώς κατά το 650 π.Χ., στην μικρή πόλη της φυλής Βενιαμίν Αναθώθ, βορειοανατολικά της Ιερουσαλήμ. Ο πατέρας του ήταν ιερέας και ονομαζόταν Χελκίας. Ανατράφηκε στην ιερατική αυτή οικογένεια με αυστηρότητα. Μελετούσε τους προ αυτού Προφήτες Ησαΐα και Ωσηέ.

Νεότατος στην ηλικία, περίπου 23 – 25 ετών, περί το 627 – 625 π.Χ., καλείται από τον Θεό στο προφητικό αξίωμα. Ανταποκρίνεται στο θέλημα του Κυρίου και έτσι το όνομά του (Ιερεμίας), που σημαίνει ο Θεός ανυψώνει ή καθιστά, εκφράζει και την αποστολή του.

Κατάπληκτος από την τιμή αυτή ο Ιερεμίας, αρνείται την υψηλή τιμητική κλήση, προβάλλοντας τις ασθενείς νεανικές του δυνάμεις. Ο Θεός όμως ενισχύει αυτόν υποσχόμενος, όχι υλικές αμοιβές και τιμές, αλλά το πολυτιμότερο όλων: τη βοήθειά Του. Ο Ιερεμίας υπακούει.

Ο Προφήτης Ιερεμίας καθαγιάσθηκε πριν από τη γέννησή του, όπως γράφει ο Άγιος Ιερώνυμος. Πράγματι, στην αρχή του προφητικού του βιβλίου ο Ίδιος ο Θεός του λέγει: «Προ του με πλάσαι σε εν κοιλία επίσταμεί σε και προ του σε εξελθείν εκ μήτρας ηγίακά σε, προφήτην εις έθνη τέθεικά σε».

Σε τέσσερις περιόδους δυνάμεθα να διαιρέσουμε την δημόσια δράση του. Πρώτον, επί του βασιλέως Ιωσίου προ της μετερρυθμίσεως (627 – 621 π.Χ.), δεύτερον, επί του βασιλέως Ιωακείμ μέχρι του Σεδεκίου (609 – 598 π.Χ.), τρίτον, επί Σεδεκίου (598 – 586 π.Χ.) και τέταρτον, μετά την άλωση της Ιερουσαλήμ και την αιχμαλωσία του Σεδεκίου.

Μετά την καταστροφή του βασιλείου του Ισραήλ, το βασίλειο του Ιούδα, όπου βρισκόταν ο Προφήτης Ιερεμίας, τελούσε υπό την επίδραση των Ασσυρίων, όχι μόνο πολιτικά αλλά και θρησκευτικά. Η πολυθεΐα των Ασσυρίων είχε εισχωρήσει στους Ιουδαίους, διότι ο βασιλέας Μανασσής (693 – 639 π.Χ.) ήταν υποτελής των Ασσυρίων και είχε παραδοθεί σε θρησκευτικό συγκρητισμό και σε ειδωλολατρία. Όσες πόλεις υπήρχαν στην Ιουδαία, τόσοι ήταν και οι θεοί, όσοι οι δρόμοι της Ιερουσαλήμ, τόσα θυσιαστήρια του Βαάλ.

Υπήρχε η ειδωλολατρία του Μολώχ με τα ανθρώπινα θύματα. Στις αυλές του ναού ήταν θυσιαστήρια των Ασσυρίων θεών και το είδωλο της Αστάρτης. Ο Ιερεμίας, επί της βασιλείας του Ιωσίου, από το 627 π.Χ., επέρχεται κατά της πολυθεΐας κηρύσσοντας τον Ένα και Μόνο Αληθινό Θεό και στηλιτεύοντας τη διαφθορά. Εκτός της ειδωλολατρίας και ανηθικότητας, ο Ιερεμίας πολεμάει κατά την περίοδο αυτή και τους ψευδοπροφήτες, οι οποίοι παραπλανούσαν τον λαό με ψευδείς προφητείες. Ο Προφήτης διαισθάνεται κάποια μεταβολή του λαού, κάποια μετάνοια, διότι στην πρόσκληση του Θεού, ο λαός απαντά: «Ὁδοῦ, πρὸς Σὲ ἔρχομαι».

Η μετάνοια όμως αυτή ήταν πρόσκαιρη λόγω της ανομβρίας. Ο Προφήτης πονάει, υποφέρει. Περιέρχεται σε απόγνωση. Όμως η μακροθυμία του Θεού δεν εξαντλείται. Ο Θεός συμβουλεύει τον Προφήτη να ερευνήσει την υπό του κακού τρυγηθείσα άμπελο, το λαό Του, μήπως εύρει ρώγα σταφυλιού, κάποιον άνθρωπο ευσεβή, ατρύγητο από το κακό. Έτσι τονίζεται η μεγάλη αξία του ανθρώπου. Ο Προφήτης δεν βρίσκει δυστυχώς καμία ρώγα σταφυλιού ατρύγητη από το κακό. Στην άκαρπη αυτή προσπάθεια του Προφήτη, ο Θεός συνιστά σε αυτόν και πάλι να συνεχίσει την εργασία του, για να πεισθεί και ο ίδιος ο Προφήτης για το αδιόρθωτο του λαού και τη δίκαιη τιμωρία του.

Ο Θεός παρομοιάζει τον Προφήτη με μεταλλουργό που δοκιμάζει τα μέταλλα και φροντίζει από το μείγμα να εξαγάγει αυτά που είναι ευγενή, δηλαδή το χρυσό και τον άργυρο. Μάταια όμως.

Εδώ τερματίζεται η πρώτη περίοδος της δράσεως του Προφήτη Ιερεμία. Κατόπιν έρχεται η κατάλυση του Ασσυριακού βασιλείου διά της πίστεως της Νινευή το 621 π.Χ. Ο ευσεβής βασιλέας Ιωσίας, επωφελούμενος από την κατάρρευση αυτή, ανέλαβε πολιτική εξωτερικής ανεξαρτησίας και προέβη σε εσωτερικές μεταρρυθμίσεις, για να ορθώσει την πίστη στον Θεό. Ο Ιερεμίας, κατά το χρονικό διάστημα 621 – 608 π.Χ., αποσύρθηκε πιθανότατα σε μόνωση. Χαρακτηριστικό της ασκητικής του ζωής ήταν ότι αυτός «λινοῦν περίζωμα εἶχε μόνον. Ὡς δὲ τὰ εὐτραφῆ τῶν σωμάτων γυμνούμενα φανερωτέραν δείκνυσι τὴν ἀκμήν, οὕτω καὶ τῶν ἠθῶν τὸ κάλλος, μὴ ἀνειλούμενον ἀπειροκάλοις φλυαρίαις, τὸ μεγαλοπρεπὲς ἐνδείκνυται».

Κατά την δεύτερη περίοδο της δράσης του, επί της εποχής του βασιλέως Ιωακείμ (609 – 598 π.Χ.), ο Προφήτης Ιερεμίας στρέφεται κατά των ατόπων της Ισραηλιτικής θρησκείας. Ο μαγικός χαρακτήρας, τον οποίο απέδιδαν οι Ιουδαίοι στο ναό και στις τελετές, τον ενοχλούσε. Έλεγε δε, ότι «ο ναός, ο οποίος χρησιμεύει να καλύπτει τα κακουργήματα, είναι όχι ναός Θεού, αλλά σπήλαιο ληστών».

Κατά το πρώτο έτος της βασιλείας του Ιωακείμ, σε κάποια μεγάλη εορτή, εμφανίζεται ο Προφήτης Ιερεμίας στην αυλή του ναού και μέσα στο ενθουσιώδες από τη θέα του ναού πλήθος, προσβάλλει την εσφαλμένη αυτή πίστη, την οποία είχε ο λαός περί του ναού και κηρύσσει την επερχόμενη καταστροφή του ναού. Όλος ο λαός εξεγείρεται και ζητεί τον θάνατό του. Σώζεται με την επέμβαση του Αχικάμ.

Μεταβαίνει στο εργαστήριο του κεραμέως και παρατηρεί ότι ο κεραμέας μεταπλάσσει όσα από τα πήλινα δοχεία δεν αρέσουν σε αυτόν. Έτσι, λέγει ο Προφήτης, θα κάνει ο Θεός σε έθνη και ανθρώπους, τα οποία δεν αρέσουν σε Αυτόν. Για την αποφυγή της καταστροφής συνιστά την εσωτερική μετάνοια του ανθρώπου. Άρχοντες και λαός αντιδρούν. Κουρασμένος ο Προφήτης από τους άκαρπους αγώνες του ζητεί τη μόνωση και προβλέποντας την αμετανοησία του λαού του Θεού, προλέγει την καταστροφή του.

Κάποιοι άνθρωποι αποφασίζουν να τον δηλητηριάσουν στην Αναθώθ. Συνωμοτούν εναντίον του και συγγενείς του. Ο Ιερεμίας αποδίδει την σωτηρία του στον Θεό. Στρέφεται κατά των αρχόντων, του βασιλέως Ιωακείμ και των ανακτόρων, των οποίων κηρύσσει την καταστροφή. Όλος ο κόσμος είναι εναντίον του.

Προς στιγμήν κάμπτεται, διότι νομίζει ότι έχει εγκαταλειφθεί από τον Θεό και παραπονείται. Συνέρχεται όμως και συνεχίζει το έργο του. Στην αυλή του ναού κηρύσσει και πάλι την καταστροφή του ναού. Το κήρυγμα αυτό προκαλεί αναταραχή. Γι’ αυτό ο στρατηγός του ιερού χώρου του ναού Πασχώρ τον ραβδίζει και τον ρίχνει στη φυλακή. Τα κηρύγματά του γίνονται δεκτά με ειρωνείες. Του απαγορεύουν να επισκέπτεται το ναό.

Ο Προφήτης σκέπτεται να εγκαταλείψει τον αγώνα. Η φωτιά όμως του λόγου του Θεού, που είναι μέσα του, δεν τον αφήνει. Κατά το τέλος του 605 π.Χ., μετά την ήττα των Αιγυπτίων στο Χαρκαμύς, επειδή ο ίδιος δεν ήταν δυνατόν να εισέλθει στην αυλή του ναού, δίδει στον μαθητή του Βαρούχ να αναγνώσει στο μέσο της αυλής του ναού, προφητεία, διά της οποίας κηρυσσόταν η καταστροφή του ναού. Όλοι τότε επαναστατούν εναντίον του. Ο Ιερεμίας και ο Βαρούχ κρύβονται, για να μη συλληφθούν. Η προλεχθείσα όμως καταστροφή επήλθε.

Οι Βαβυλώνιοι κατέστησαν φόρου υποτελή, το βασιλέα Ιωακείμ. Αυτός, επιθυμώντας την ανεξαρτησία και αφού παρακινήθηκε από άκριτους ανθρώπους, προκαλεί τη Βαβυλώνιο εκστρατεία κατά της Ιερουσαλήμ. Ο Ναβουχοδονόσωρ επέρχεται εναντίον του και πολιορκεί την Ιερουσαλήμ. Ο Ιερεμίας μάταια συνιστά στον βασιλέα Ιωακείμ, υποταγή στους Βαβυλώνιους. Ο Ιωακείμ πεθαίνει και η πόλη καταλαμβάνεται και πολιορκείται.

Ο ναός καταστρέφεται. Ο άμεσος διάδοχος του Ιωακείμ, ο Ιωαχείμ (Ιεχονίας) πορεύεται σε αιχμαλωσία με τους αξιωματούχους της χώρας και δέκα χιλιάδες από το λαό. Ο βασιλέας Ναβουχοδονόσωρ ορίζει ως διάδοχο του Ιεχονίου, τον Σεδεκία.

Κατά την Τρίτη περίοδο της δράσεως του Προφήτη Ιερεμίου, το 594 π.Χ., απεσταλμένοι των Ιδουμαίων, Αμμωνιτών, Τύρου και Σιδώνος, παρακάλεσαν τον Σεδεκία να συμμαχήσουν κατά των Βαβυλωνίων. Οι ψευδοπροφήτες κηρύσσουν ότι τα ιερά σκεύη του ναού που είχαν κλαπεί θα επιστραφούν. Ο Ιερεμίας αντιτίθεται και συμβολικά θέτει ζυγό στον τράχηλό του, για να δηλώσει ότι θα είναι δούλοι του Ναβουχοδονόσορ.

Ο ψευδοπροφήτης Ανανίας σπάζει το ζυγό πάνω στον τράχηλο του Ιερεμία, για να τονίσει την αποτίναξη του ζυγού των Βαβυλωνίων. Ο Ιερεμίας απαντά: «Έσπασες ξύλινους ζυγούς; Σιδερένιους θα θέσει ο Θεός στον τράχηλό σας».

Ο Σεδεκίας τήρησε συνετή πολιτική προς τους απεσταλμένους των άλλων περιοχών και ενέκρινε την γνώμη του Προφήτη Ιερεμία. Όμως, κατά το 588 π.Χ., ο φαραώ της Αιγύπτου Ουαφρής επαναστατεί κατά των Βαβυλωνίων. Το φρόνημα των Ιουδαίων αναπτερώνεται και λαμβάνουν και αυτοί μέρος στην επανάσταση αυτή. Ο Ιερεμίας τους αποτρέπει από το να συμμαχήσουν με τους Αιγυπτίους κατά των Βαβυλωνίων.

Οι Ιουδαίοι δεν υπακούν και επαναστατούν. Ο Ιερεμίας επιμένει ότι η πόλη των Ιεροσολύμων θα καταστραφεί. Οι άρχοντες τον ρίχνουν σε λάκκο βορβορώδη, διότι με τον τρόπο που ο Προφήτης ομιλούσε παρέλυε τα χέρια των πολεμιστών. Με την επέμβαση όμως του Αβδεμέλεχ αποσύρεται από τον λάκκο. Η πόλη των Ιεροσολύμων καταλαμβάνεται και ο βασιλέας Σεδεκίας συλλαμβάνεται, τυφλώνεται και οδηγείται στη Βαβυλώνα. Η πόλις παραδίδεται στις φλόγες.

Κατά την τέταρτη περίοδο της δράσεώς του, ο Ιερεμίας, μετά την άλωση της Ιερουσαλήμ, αποφασίζει να διαμείνει πλησίον του Γοδολίου. Τον Γοδολία, ο βασιλέας Ναβουχοδονόσωρ εγκαθιστά κυβερνήτη της Ιουδαίας. Μετά από λίγο, όμως, ο Γοδολίας δολοφονείται και ο Ιουδαϊκός λαός, φοβούμενος την τιμωρία από τους Βαβυλωνίους, αποφασίζει να απέλθει στην Αίγυπτο παρά την γνώμη του Ιερεμίου και την εντολή του Θεού.

Χωρίς την θέλησή του, παίρνουν μαζί τους και τον Ιερεμία, ο οποίος κηρύττει και στην Αίγυπτο. Προλέγει την εισβολή του Ναβουχοδονόσωρ, η οποία και έγινε. Εκεί οι Ιουδαίοι περιπίπτουν σε ειδωλολατρία. Ο Προφήτης επέρχεται και πάλι εναντίον αυτών. Εκείνοι όμως δεν υπακούουν και ο Προφήτης προλέγει την καταστροφή τους.

Ο Προφήτης Ιερεμίας λιθοβολήθηκε από τους συμπατριώτες του στην πόλη Τάφνα της Αιγύπτου ή απήχθη μαζί με τον Βαρούχ αιχμάλωτος από τον βασιλέα Ναβουχοδονόσωρ σε κάποια εισβολή του στην Αίγυπτο το 568 π.Χ., ως λέγει κάποια Ραββινική παράδοση.

Η Σύναξη αυτού ετελείτο στο ναό του Αποστόλου Πέτρου, που ήταν κοντά στην Μεγάλη Εκκλησία.

Το βιβλίο του Προφήτη Ιερεμία στην Παλαιά Διαθήκη δεν παρουσιάζει μόνο υψηλές θρησκευτικές ιδέες, αλλά κυρίως μια ζωηρή θρησκευτική προσωπικότητα, διότι ο Ιερεμίας δεν κήρυττε μόνο, αλλά ζούσε την διδασκαλία αυτή με τόση επιμονή, ώστε όχι μόνο ο θάνατός του υπήρξε μαρτυρικός, αλλά και ολόκληρη η ζωή του ήταν ένα διαρκές μαρτύριο. Η διδασκαλία του Προφήτη Ιερεμία αφορούσε, α) τον άνθρωπο, β) τον Θεό και γ) το λαό του Θεού. Κέντρο και των τριών αυτών είναι η καρδιά, η βάση της προσωπικότητας του ανθρώπου.

Εορτολόγιο: Ιερεμίας Ισιδώρα, Δώρα Τάμαρα, Ταμάρα Φιλόσοφος, Σοφός, Φιλοσοφία, Φιλοσοφή.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Ἐκ γαστρὸς ἠγιάσθης τὴ προγνώσει τοῦ Κτίσαντος, καὶ προφητικῆς ἐπληρώθης ἐκ σπαργάνων συνέσεως, ἐθρήνησας τὴν πτῶσιν Ἰσραήλ, σοφὲ Ἱερεμία ἐν στοργῇ, διὰ τοῦτο ὡς Προφήτην καὶ Ἀθλητήν, τιμῶμεν σὲ κραυγάζοντες, δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ χορηγούντι διὰ σοῦ, ἠμὶν τὰ κρείττονα.

Έτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος β’.
Τοῦ προφήτου σου Ἰερεμίου τὴν μνήμην, Κύριε, ἑορτάζοντες, δι᾽ αὐτοῦ σὲ δυσωποῦμεν· Σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.



ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026 – Θ΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. ιβ΄ 16-21) (Εφεσ. δ΄ 1-7)

    ¨Ο Λόγος του Θεού στον Λαό του Θεού" Πλήρωμα ζωής «Άφρον, ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σου, α δε ητοίμασας τίνι έστα...