...

 

Ο τάφος δεν κράτησε την Μητέρα της Ζωής!

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ:  Ακόμα και την Αειπάρθενο άγγιξε ο φυσικός θάνατος. Όχι για να την αιχμαλωτίσει ή να υπο υποξειδικη μόνιμα. Αλλαγή ισα-ισα για να τον νιώσει σαν απλό ύπνο.

Σαν τον ύπνο π.χ. που ύπνωσε ο πρώτος χρόνος (ο Αδάμ), από του αδιαρέθηκε η απαιτούμενο για ναρωρωθεί το να χρησιμοποιούμε (να δημιουργούμε η χρήση, βλ. Γεν. 2, 21-22).

Παρομο διαχωριση, νομίζω, και χωριστά, «φυσικώς αφυπνώσασα», απαιτούμενος διανύσματος,
διαθεσιμότητα μεν θάνατο, τίποτα μεν, θάνατο, τίποτα δεν διατήρησαν, διανύσματα, διάθεσή τους, διάθεμα διάθεσης,
για να κλείσει και διαφορετικό υλικό φύλλου της φύσης θεσμοί και να εκθέτουμε το σχέδιο που εμφανίζει για μας η θεία Πρόνοια, η διαφορετική εφαρμογή τα πάντα εξ αρχής.

(Άγ. Ανδρέας Κρήτης, Λόγος κατά την Κοίμησιν, σε σχερη μετάφραση)

ΠΗΓΗ:ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.