ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ-ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ.
ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΔΡΩΜΕΝΟ * ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ Η ΜΑΝΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΚΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ! *
Από τα παιδιά της Ενορίας μας !!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ !!!
Ζωηφόρα ήταν τα μηνύματα που αντλήσαμε την περασμένη Κυριακή που ήταν αφιερωμένη στο θρίαμβο της Ορθοδοξίας. Σε συνέχεια των ψυχωφελών αυτών μηνυμάτων, η δεύτερη Κυριακή των νηστειών έρχεται με τα ξεχωριστά της αλλά και πνευματοφόρα μηνύματά της να μας τροφοδοτήσει για να συνεχίσουμε τον αγώνα μας που οδηγεί στη συνάντηση με τον Αναστημένο Χριστό.
Μάλιστα για να μας ενισχύσει στην πορεία μας, η Μητέρα μας Εκκλησία προβάλλει τη μεγάλη μορφή του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, ο οποίος όρθωσε το πνευματικό ανάστημά του απέναντι σε όλους εκείνους που επιχειρούσαν να διασαλεύσουν την αλήθεια της πίστεως και να διαβρώσουν το οικοδόμημα της Εκκλησίας του Χριστού.
Η ανάδειξη του Γρηγορίου συνδέεται περισσότερο με την αντιμετώπιση του επικίνδυνου με τις πλάνες του για την Εκκλησία, Βαρλαάμ του Καλαβρού. Συγκεκριμένα ο Βαρλαάμ ισχυριζόταν ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίσει τον Θεό και πολύ περισσότερο να ενωθεί μαζί Του. Ήταν τότε που ύψωσε το πνευματικό ανάστημά του ο Γρηγόριος.
Ο μεγάλος αυτός Πατέρας της Εκκλησίας συγκεφαλαίωσε όλη την πατερική παράδοση και την εμπειρία της Εκκλησίας σε μια μεγαλειώδη σύνθεση. Ο Θεός υπάρχει κατά δύο τρόπους, κατά την Ουσία Του και κατά τις θείες και άκτιστες ενέργειές Του.
Σίγουρα ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίσει την Ουσία του Θεού. Μπορεί όμως να γνωρίσει και να ενωθεί μάλιστα μαζί Του μέσα από τις θείες και άκτιστες ενέργειές Του. Όπως δηλαδή παραχώρησε η αγάπη του να αποκαλύπτεται στη Δημιουργία, στην Ιστορία, στο πρόσωπο του Χριστού στα μυστήρια της Εκκλησίας μας.
Μέσα από τη Δημιουργία γνωρίζουμε τον Θεό ως πηγή σοφίας και ωραιότητας. Στην Ιστορία τον γνωρίζουμε μέσα από τις θαυμαστές ενέργειές του. Και φυσικά πολύ περισσότερο γνωρίζουμε το Θεόν στο πρόσωπο του Κυρίου μας.
Στην Εκκλησία ακόμα, ο Θεός γίνεται για μας Άρτος και Οίνος, γεύση και τροφή, χάρη, φως και αγιασμός. Ουσιαστικά ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς με τη διδασκαλία του, παρακινεί τον άνθρωπο να ακολουθήσει μια πορεία που οδηγεί στην ένωσή του με τον Θεό, μέσω της Μυστηριακής ζωής της Εκκλησίας.
Όπως μπορούμε να διακρίνουμε, ο Χριστός προσφέρει συγχώρηση των αμαρτιών όταν ο άνθρωπος, όπως ο παραλυτικός της περικοπής, είναι ανοικτός και αποδέχεται την κοινωνία της αγάπης του.
Με τη θεϊκή προσταγή του ο Κύριος, «έγειρε, άρον τον κράββατόν σου και ύπαγε εις τον οίκον σου», βοηθεί τους ανθρώπους να ανακαλύψουν την πατρική του αγάπη.
Αγαπητοί αδελφοί, ισχυρή είναι η βάση της Ορθόδοξης Πίστης μας όπως εκφράζεται μέσα από την θεραπεία του Παραλυτικού αλλά και μέσα από τη διδασκαλία, την αγιότητα και το Εκκλησιαστικό φρόνημα του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά το άγιο παράδειγμα του οποίου μας παρακινεί να προσβλέπουμε στα πιο ιερά πνευματικά ανεβάσματα.
Χριστάκης Ευσταθίου, Θεολόγος – Εκκλησία Κύπρου
1). Όταν εκδικείσαι εξισώνεσαι μέ τόν εχθρό σου, όταν συγχωρείς μοιάζεις μέ τόν Θεό.
2). Δέν μετρώ πόσες φορές πρέπει νά συγχωρώ τόν αδελφό μου. Θά τόν συγχωρήσω μιά γιά πάντα.
3). Η συγχώρηση είναι τό άρωμα τής βιολέτας πάνω στό πόδι πού τήν συνθλίβει.
4). Όταν λείπει από τήν ψυχή τό πνεύμα τής συγχωρητικότητος, ή προσευχή χάνει τό νόημά της.
5). Όποιος δέν συγχωρεί τούς άλλους, σπάζει τήν γέφυρα από τήν οποία πρέπει νά περάσει ό ίδιος.
6). Συγχώρα τούς άλλους συχνά, τόν εαυτό σου ποτέ.
του Αρχιμ. Γεωργίου Αλευρά
Στις 25 Ιουλίου του 306 μ.Χ. ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Κωνστάντιος πεθαίνει και ο γιός του Κωνσταντίνος ανακηρύσσεται πανηγυρικά Αυτοκράτορας, όταν οι λεγεώνες του ήταν στο Εμποράκουμ (σημερινό Γιόρκ) της Αγγλίας.
Αν και οι αρχικές περιοχές της δικαιοδοσίας του ήταν η Βρετανία και η Γαλατία, σύντομα θα εκπλήρωνε την αποστολή του, ένα σχέδιο του Θεού για το τέλος της ειδωλολατρικής Ρώμης και την ανατολή της Νέας Ρώμης, της Κωνσταντινούπολης, της ενδοξότερης Πόλης και Αυτοκρατορίας στην ανθρώπινη ιστορία.
Η μάχη της Μουλβίας γέφυρας την 28η Οκτωβρίου του 312 μ.Χ. ήταν και επίσημα το τέλος της δύσης που παράπαιε για πολλά χρόνια.
Η εμφάνιση του σημείου του Σταυρού με το “Εν τούτω νίκα” την 27η Οκτωβρίου 312 μ.Χ., ήταν η επιβεβαίωση ότι γεννιέται πλέον μία νέα αυτοκρατορία, Χριστιανική, στερεωμένη στο αίμα του Ιδρυτή της Χριστού που έχυσε το αίμα του επάνω στο Σταυρό για τη Σωτηρία όλων των ανθρώπων, αλλά και στερεωμένη στο αίμα των μιμητών Του, δηλαδή των εκατομμυρίων μαρτύρων που η Ρώμη τους οδήγησε σε μαρτυρικό θάνατο στις ρωμαϊκές αρένες.
Ο ειδωλολατρικός κόσμος είχε τελειώσει. Γεννήθηκε η ρωμιοσύνη, η Εκκλησία βγήκε από τις κατακόμβες και με επίκεντρο τον Φάρο της, την Κωνσταντινούπολη και τον υπέρλαμπρο ναό της, την Αγιά Σοφιά, έγινε το φώς Ευαγγελισμού, όλου του κόσμου, μέσα στο πνεύμα της ελευθερίας που απορρέει μέσα από τον Ευαγγελικό Λόγο.
Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, είπε ο Χριστός και η Ορθοδοξία αυτό ακριβώς είναι. Έτσι περπάτησε αυτή η Αυτοκρατορία με Αγίους Πατριάρχες και Αυτοκράτορες. Φυσικά υπήρξαν και οι εξαιρέσεις, ο κανόνας όμως ήταν καλά στερεωμένος.
Η Δύση δεν μπόρεσε ποτέ να συγχωρέσει στον Μέγα Κωνσταντίνο αυτή την κοσμογονική αλλαγή που επέφερε.
Οι Σταυροφορίες των Δυτικών, οι λεηλασίες, οι θάνατοι δια του ξίφους όσων είχαν διαφορετικές πεποιθήσεις, ήταν η εκδίκηση της παλαιάς Ρώμης που είχε επιλέξει από το σχίσμα το δρόμο της πλάνης.
Δυστυχώς ακόμη και στις ημέρες μας φθάνουν άνθρωποι να σπιλώνουν την Ορθοδοξία που είναι το απόλυτο πνεύμα ελευθερίας, με τα αίσχη των Σταυροφόρων.
Η ιστορία όμως δεν μπορεί να αλλοιωθεί. Η ρωμιοσύνη, ο Ελληνισμός και η γνήσια Ορθόδοξη Αλήθεια διασώθηκε σε μία κιβωτό όπως το Άγιον Όρος, στις καρδιές των ανθρώπων που είχαν γαλουχηθεί επί αιώνες στα νάματα της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Άλλωστε για 1123 χρόνια Ελληνισμός και Ορθοδοξία, είχαν γίνει έννοιες ταυτόσημες.
Ακόμη και αν για την παρακμή μας ο Θεός επέβαλε παιδαγωγικό κανόνα με την Άλωση της Πόλης και τα 400 χρόνια υποδούλωσης, ωστόσο η φλόγα πάντα σιγόκαιγε και στο πρόσωπο του Ιωάννη Καποδίστρια το Έθνος γνώρισε την πρώτη του Ανάσταση.
Στο ερώτημα του Άγγλου Υπουργού των Αποικιών Γουίλμοτ Όρτον «Τι πρέπει να εννοήσωμεν λέγοντες Ελλάδα σήμερον;», ο Καποδίστριας απάντησε ουσιαστικά: «Το Ελληνικόν έθνος σύγκειται εκ των ανθρώπων οίτινες από Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως δεν έπαυσαν ομολογούντες την ορθόδοξον πίστην, και την γλώσσαν των Πατέρων αυτών λαλούντες, και διέμειναν υπό την πνευματικήν ή κοσμικήν δικαιοδοσίαν της Εκκλησίας των, όπου ποτέ της Τουρκίας και αν κατοικώσι»
Πέρασαν 190 χρόνια από τη μαρτυρική δολοφονία του και 200 χρόνια από την έναρξη της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας.
Ζούμε την εποχή του ψευτορωμέικου, για το οποίο είχε προφητικά πει ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός ότι: “μην το πιστέψετε, θα φύγει γρήγορα”
Η ανθρωπότητα και η Ελλάδα ως μέλος της ζει μία σύγχρονη παρακμή.
Οι ηθικές αξίες έχουν εκπέσει, το πνεύμα των ανθρώπων ασθενεί, η οικουμένη έχει προσκυνήσει το χρήμα, αυτό τον καθοριστικό παράγοντα που κινεί τα πάντα στον πλανήτη.
Οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει τον Θεό ή έχουν πλάσει έναν Θεό στα μέτρα τους. Ζούμε την απόλυτη σύγχρονη ειδωλολατρία αφού ο άνθρωπος λατρεύει τα πάντα, εκτός απ’ τον Θεό.
Ο Άγιος Πορφύριος έλεγε ότι ζούμε όπως τα χρόνια του Χριστού. Τί μεγαλύτερη απόδειξη ότι ζούμε σε μία εποχή ειδωλολατρίας;
Κυβερνά η σύγχρονη Ρώμη της εξουσίας και του χρήματος που καταδυναστεύει τους λαούς.
Η ιστορία έχει την τάση να επαναλαμβάνεται, ειδικά όταν ο άνθρωπος δεν διαπαιδαγωγείται μέσα από αυτή.
Το 312 μ.Χ. η παλαιά ειδωλολατρική Ρώμη έπεσε για να εκπληρωθεί το σχέδιο του Θεού για τον Ευαγγελισμό του κόσμου μέσα από τη Νέα Ρώμη, την Ορθόδοξη Κωνσταντινούπολη.
Η νέα ειδωλολατρική “Ρώμη”, που είδε και ο Άγιος Πορφύριος με φώτιση, ότι ζούμε επί των ημερών της, θα πέσει και αυτή. Είπε επίσης ο Άγιος να μην απελπιζόμαστε.
Ο Άγιος Παΐσιος είχε επανειλημμένα πει ότι: “Θα φέρει όμως ο Θεός έτσι τα συμφέροντα των μεγάλων και στο τέλος θα μας βοηθήσουν οι Άγγλοι και οι Αμερικάνοι”.
Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι κατά το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης το 1821 οι γυναίκες της εμβληματικής παγκοσμίως πόλης της Νέας Υόρκης έραψαν μια ελληνική σημαία και την ύψωσαν για να δηλώσουν τη συμπαράσταση στον αγώνα των ελλήνων για ανεξαρτησία.
Ήταν η πρώτη σημαία που υψώθηκε στην Αμερική για τον αγώνα των Ελλήνων. Παράλληλα όμως σε πολλούς ναούς διενεργούσαν εράνους υπέρ του αγωνα και πολλοί Αμερικανοί έτσι παρακινήθηκαν να βοηθήσουν αλλά και ναι έρθουν οι ίδιοι και να πολεμήσουν στο πλευρό των Ελλήνων.
Μέχρι σήμερα αυτή η προσπάθεια συνεχίζεται από τις σημερινές γυναίκες της Νέας Υόρκης που κρατούν πάντα το φιλλεληνικό κίνημα ζωντανό.
Αν η πρώτη ειδωλολατρική Ρώμη έπεσε για τον Ευαγγελισμό του κόσμου, άραγε η νέα ειδωλολατρική Ρώμη, δεν θα πέσει και αυτή τη φορά για τον Επανευαγγελισμό του κόσμου;
Ας θυμηθούμε τα λόγια του Αγίου Παϊσίου: “Αυτήν την φορά θα δώσει ο Χριστός μια ευκαιρία, για να σωθεί το πλάσμα Του, θα αφήσει το πλάσμα του ο Χριστός;
Θα παρουσιασθεί στο αδιέξοδο των ανθρώπων, για να τους σώσει από τα χέρια του Αντίχριστου. Θα επιστρέψουν στο Χριστό και θα έρθει μια πνευματική γαλήνη σε όλην την οικουμένη για πολλά χρόνια”.
Ξεχάσαμε σαν Έλληνες το σημαντικότερο μήνυμα της 25ης Μαρτίου 1821. Το Έθνος δεν τιμά την Παλιγγενεσία του Έθνους την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου τυχαία.
Της Ελευθερώτριας Εκείνης Μητέρας που έλαβε το μήνυμα της λευτεριάς απ' τον Αρχάγγελο Γαβριήλ. Το μήνυμα της πραγματικής λευτεριάς δια του Σταυρού του Παντοτινού Ελευθερωτή Χριστού!
Πηγή: romfea.gr
Καί εἰσῆλθε πάλιν εἰς Καπερναοὺμ δι᾿ ἡμερῶν καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι.
καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον.
καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν παραλυτικὸν φέροντες, αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων.
καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον, ἐφ᾿ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο.
ἰδὼν δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ· τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου.
ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν·
τί οὗτος οὕτω λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός;
καὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ ᾿Ιησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως αὐτοὶ διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς, εἶπεν αὐτοῖς· τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;
τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει;
ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐπὶ τῆς γῆς ἁμαρτίας λέγει τῷ παραλυτικῷ.
σοὶ λέγω, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου.
καὶ ἠγέρθη εὐθέως, καὶ ἄρας τὸν κράβαττον ἐξῆλθεν ἐναντίον πάντων, ὥστε ἐξίστασθαι πάντας καὶ δοξάζειν τὸν Θεὸν λέγοντας ὅτι οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν.
Και όταν εισήλθε πάλι στην Καπερναούμ ύστερα από μερικές ημέρες, ακούστηκε ότι είναι μέσα σ’ έναν οίκο.
Και συνάχτηκαν πολλοί, ώστε να μη χωρούν πια μήτε στα μέρη μπροστά στη θύρα. και τους μιλούσε το λόγο του Θεού.
Και έρχονται φέρνοντας προς αυτόν έναν παράλυτο που τον σήκωναν τέσσερις.
Και επειδή δεν μπορούσαν να τον φέρουν προς αυτόν εξαιτίας του πλήθους, αφαίρεσαν τη στέγη της οικίας όπου ήταν και, αφού έκαναν άνοιγμα, κατεβάζουν το κρεβάτι όπου ο παράλυτος ήταν κατάκοιτος.
Και όταν είδε ο Ιησούς την πίστη τους, λέει στον παράλυτο: «Τέκνο μου, σου αφήνονται οι αμαρτίες».
Ήταν τότε μερικοί από τους γραμματείς εκεί, που κάθονταν και διαλογίζονταν μέσα στις καρδιές τους:
«Γιατί αυτός έτσι μιλάει; Βλαστημά. Ποιος δύναται να αφήνει αμαρτίες παρά μόνο ένας, ο Θεός;»
Και ευθύς, επειδή κατάλαβε καλά ο Ιησούς στο πνεύμα του ότι έτσι διαλογίζονται μέσα τους, τους λέει: «Γιατί διαλογίζεστε αυτά μέσα στις καρδιές σας;
Τι είναι ευκολότερο, να πω στον παράλυτο: Σου αφήνονται οι αμαρτίες, ή να πω: Σήκω και πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα;
Αλλά για να μάθετε ότι εξουσία έχει ο Υιός του ανθρώπου να αφήνει αμαρτίες πάνω στη γη» – λέει στον παράλυτο:
«Σου λέω, σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και πήγαινε στον οίκο σου».
Και εκείνος σηκώθηκε και ευθύς πήρε το κρεβάτι του και εξήλθε από την οικία μπροστά σε όλους, ώστε να μένουν εκστατικοί όλοι και να δοξάζουν το Θεό λέγοντας: «Έτσι δεν είδαμε ποτέ!»
ΠΗΓΗ:ΕΚΚΛΗΣΙΑ ON LINE
ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΔΡΩΜΕΝΟ *ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ Η ΜΑΝΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΚΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ!*
Από τα παιδιά της Ενορίας μας!!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ!!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ η Eνορία μας τιμώντας τα 200 ΧΡΟΝΙΑ από την Ελληνική Επανάσταση και τους Ήρωες του 1821!
Λίγο ΈΜΕΙΝΕ στις 20:00 μ.μ.και τιμάμαι τα 200 ΧΡΟΝΙΑ & τους Ήρωες του 21!!!
Περιμένουμε την Εγγραφή σας στο νέο κανάλι μας:
Στους εορτασμούς για τα 200 χρόνια της Επανάστασης διαφάνηκε από την αρχή μία προσπάθεια να υποβαθμιστεί ο ρόλος και η προσφορά της Εκκλησίας σε αυτήν.
Μέσα στην γενικότερη εκκοσμίκευση που χαρακτηρίζει την πατρίδα μας, ήταν αναμενόμενο ότι θα συνέβαινε και αυτό.
Εξάλλου εδώ και πολλές δεκαετίες μερίδα ιστορικών, ανάλογα με την ιδεολογία τους, προσπαθεί να αναδείξει την αρνητική στάση ορισμένων ιεραρχών στην Επανάσταση ή ορισμένες από τις «συντηρητικές» αντιλήψεις τους για την υποδούλωση των Ελλήνων στους Οθωμανούς, ώστε όχι μόνο να μειώσει τον ρόλο της Εκκλησίας, αλλά και να δείξει ότι η Εκκλησία στήριζε ιδεολογικά την δουλεία.
Δεν θα προσπαθήσουμε σε αυτές τις λίγες γραμμές να αναδείξουμε την έμπρακτη συμμετοχή της Εκκλησίας στην Επανάσταση του 1821, ούτε να εξηγήσουμε την όποια αρνητική στάση κάποιων ιεραρχών, ούτε θα μπούμε στην συζήτηση γιατί ο ιερομάρτυρας Γρηγόριος ο Ε´ αφόρισε την Επανάσταση του Υψηλάντη (όταν ήδη είχε αποτύχει) ούτε ποιος ο ρόλος του στην Επανάσταση ούτε γιατί τον σκότωσαν οι Τούρκοι.
Αυτό που θέλουμε να επισημάνουμε και πού δυστυχώς η πατρίδα μας λησμονεί σήμερα είναι ότι χωρίς την Εκκλησία δεν θα γινόταν η Επανάσταση του 1821.
Γιατί; Απλούστατα διότι δεν θα υπήρχε Ελληνισμός, θα είχαμε εξαφανιστεί σαν Έλληνες.
Η ειδοποιός διαφορά των Ελλήνων από τους Οθωμανούς, αυτό που εμπόδισε την αφομοίωσή τους από αυτούς ήταν ο χριστιανισμός, όπως βιώνεται μέσα στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Χωρίς τον Χριστό ήταν αδύνατον οι Έλληνες να αντέξουν 400 ή και 500 –σε ορισμένες περιοχές– χρόνια σκλαβιάς, κατά τα οποία εφαρμοζόταν από το κράτος τους ο ισλαμικός νόμος, η σαρία.
Αυτό που τους κράτησε ήταν η Ορθόδοξη Εκκλησία. Η Εκκλησία ως βίωμα και ως τρόπος ζωής.
Ασφαλώς απόδειξη για αυτό είναι ότι όσοι Έλληνες εξισλαμίστηκαν -και υπήρξαν και τέτοιοι δυστυχώς- όχι μόνο έχασαν την ελληνική τους ταυτότητα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις έγιναν πιο φανατικοί Τούρκοι και από τους ίδιους τους Τούρκους.
Μεμονωμένες, αλλά και μαζικές περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα οι οι Τουρκοπόντιοι, οι Βαλλαάδες στην Δυτική Μακεδονία, οι Τουρκοκρητικοί και άλλοι, αποδεικνύουν ότι απώλεια της χριστιανικής ταυτότητας σήμαινε επί τουρκοκρατίας και απώλεια της εθνικής ταυτότητας.
Για αυτό χωρίς Εκκλησία δεν θα υπήρχε σήμερα Ελληνικό Έθνος.
Για αυτό την Επανάσταση δεν την προετοίμασαν ούτε την έκαναν μόνο ο Ρήγας Φεραίος, ο Αδαμάντιος Κοραής, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Κωνσταντίνος Κανάρης και ο Παλαιών Πατρών Γερμανός.
Πρώτιστα την Επανάσταση την έκανε η μάνα και η γιαγιά που έπαιρνε τα παιδιά και τα πήγαινε στην Εκκλησία.
Που ζύμωνε τα πρόσφορα και του Σταυρού ή των Φώτων τα φούσκωνε με προζύμι χωρίς μαγιά, με μόνο τον αγιασμό.
Που στις γιορτές των παιδιών έκανε αρτοκλασία και μοίραζε το ύψωμα και το μέρασμα.
Πού τελούσε ευλαβικά και με ακρίβεια τα μνημόσυνα των κεκοιμημένων συγγενών.
Που δεν άφηνε τα παιδιά να κοιμούνται, όταν κτυπούσε η καμπάνα το πρωί.
Που άφηνε και την παραμικρή δουλειά που έκανε, όταν κτυπούσε η καμπάνα για τον εσπερινό του Σαββάτου ή των εορτών.
Που τηρούσε ευλαβικά τις νηστείες, που δεν έτρωγε ούτε έπινε τίποτε το τριήμερο της πρώτης εβδομάδας της Σαρακοστής και την Μεγάλη Παρασκευή.
Που στόλιζε τον επιτάφιο με λουλούδια που μάζευε μόνη της.
Που έβαφε τα κόκκινα αυγά.
Αυτή η μάνα ή η γιαγιά έκανε την Επανάσταση.
Αυτή ήταν η μεγαλύτερη επαναστάτρια από όλους, γιατί έκανε την Επανάσταση ειρηνικά, όπως δίδαξε ο Χριστός, μέσα στις καρδιές πρώτα.
Όσο ακόμη έχουμε τέτοιες μάνες ή γιαγιάδες, η Ελλάδα μας δεν θα παύσει να ελπίζει.
Ο λαός μας σήμερα έχει ανάγκη κυρίως από τέτοιες επαναστάτριες.
Δεν χρειάζεται τόσο γυναίκες βουλευτές, Δημάρχους, Υπουργούς, Πρωθυπουργούς ή Προέδρους της Δημοκρατίας, ικανές πολιτικούς, σιδερένιες δικαστίνες, πανέμορφες ηθοποιούς και τραγουδίστριες, ή κορυφαίες αθλήτριες.
Έχει ανἀγκη από την μάνα και την γιαγιά που τον κράτησαν 400 χρόνια πρώτα χριστιανό και μετά Έλληνα.
Αυτή θα τον κρατήσει και σήμερα.
Διότι μία τέτοια μάνα και μία τέτοια γιαγιά άνοιγε και ανοίγει στον Έλληνα ένα παράθυρο στην αιωνιότητα και τον ενώνει με το αιώνιο ρεύμα της παράδοσης, που ρέει εδώ και χιλιάδες χρόνια στις φλέβες του Ελληνισμού.
Κάτι έχουν να μας θυμίσουν,Τα παιδιά της Ενορίας μας !
Μητροπολίτης Πειραιώς: «ΟΥΦΟΛΟΓΙΑ». ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΟΣΗΡΟΥ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗΛΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ.
