ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΜΗΝΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!
Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2022
Άγιος Τρύφων ο Μάρτυρας(1 Φεβρουαρίου).
Γιορτή σήμερα: Τη μνήμη του Αγίου Τρύφωνος του Μάρτυρα τιμά σήμερα, 1 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία μας. O Άγιος Τρύφων καταγόταν από τη Λάμψακο της Φρυγίας και έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Γορδιανού (238-244), Φιλίππου (244-249) και Δεκίου (249-251).
Προερχόταν από φτωχή οικογένεια και στη παιδική του ηλικία, έβοσκε χήνες για να ζήσει. Συγχρόνως όμως μελετούσε με ζήλο την Αγία Γραφή και εκτελούσε με ευλάβεια τα θρησκευτικά του καθήκοντα. Έτσι, σιγά-σιγά ο Τρύφων με την ευσεβή φιλομάθεια του, κατόρθωσε όχι μόνο να διδαχθεί ο ίδιος, αλλά και να διδάσκει τις αιώνιες αλήθειες της πίστεως του. Γρήγορα η ευσεβής ψυχή του δέχθηκε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και ο Θεός αξίωσε τον Τρύφωνα να θαυματουργεί.
Όμως ο Άγιος θεράπευε όχι μόνο κάθε ασθένεια, αλλά και εξάγνιζε τις μολυσμένες από τα δαιμόνια ψυχές. Όταν ο αυτοκράτορας Γορδιανός, πληροφορήθηκε για τις θαυματουργικές ικανότητες τού Τρύφωνα, τον παρακάλεσε να θεραπεύσει την άρρωστη κόρη του. O αυτοκράτορας προσπάθησε να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του, προσφέροντας στον Άγιο αξιώματα και χρήματα, τα οποία όμως ο Τρύφων ευγενικά αρνήθηκε.
Όταν αυτοκράτορας έγινε ο Δέκιος, εξαπέλυσε άγριο διωγμό κατά των Χριστιανών. Το 250 μ.Χ. ο Άγιος, επειδή δεν λάτρευε τους θεούς της ειδωλολατρικής θρησκείας και ήταν Χριστιανός, συνελήφθη από κάποιον στρατιωτικό που ονομαζόταν Φρόντων (ή Φόρτων) και οδηγήθηκε ενώπιον των επάρχων της Ανατολής, Τιβέριου Γράγχου και Κλαυδίου Ακυλίνου στη Νίκαια της Βιθυνίας. Ο μάντης Πομπηϊανός τον παρουσίασε στους ηγεμόνες. Ο Άγιος Τρύφων ομολόγησε με θάρρος την πίστη του. Τότε υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια. Του κατατρύπησαν με σπαθιά όλο του το σώμα, έπειτα τον έδεσαν από τα πόδια σε άλογα και τον έσυραν, σε ώρες φοβερού ψύχους, σε δύσβατες και πετρώδεις τοποθεσίες. Εκείνος προσευχόταν και έλεγε: «Κύριε, μην τους καταλογίσεις αυτή την αμαρτία». Μετά το φρικτό μαρτύριο τον ρώτησαν αν σωφρονίσθηκε και ήθελε να θυσιάσει στα είδωλα.
Ο Μάρτυρας του Χριστού απάντησε τότε στον έπαρχο Ακυλίνο: «Ανόσιε και κακών αρχηγέ, είναι δυνατόν να είσαι σωφρονισμένος, όταν είσαι μεθυσμένος από τον διάβολο; Εγώ πάντοτε περνάω τον βίο μου με σωφροσύνη, γιατί έχω τον Χριστό βοηθό της ελπίδας μου».
Ύστερα από αυτό τον έκλεισαν στο δεσμωτήριο με σκοπό να του δώσουν διορία, για να απαλλαγεί από την «άνοια» αυτού και να αρνηθεί την πίστη του στον Χριστό.
Λίγες ημέρες μετά ο έπαρχος κάλεσε τον Άγιο και τον ρώτησε εάν το διάστημα του χρόνου και τα βασανιστήρια τον έπεισαν να θυσιάσει στους θεούς. Ο Άγιος και πάλι ομολόγησε με πνευματική ανδρεία το Όνομα του Θεού.
Τον έσυραν τότε γυμνό πάνω σε σιδερένια καρφιά, κατόπιν τον μαστίγωσαν και στη συνέχεια του έκαψαν με λαμπάδες τα πλευρά. Στο τέλος, μόλις ο Μάρτυρας παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό λέγοντας το «Κύριε Ιησού Χριστέ, δέξαι το πνεύμα μου», απέκοψαν την τίμια κεφαλή αυτού.
Οι Χριστιανοί παρέλαβαν το τίμιο λείψανο του Μάρτυρος και αφού το έχρισαν με πολύτιμα μύρα και το τύλιξαν σε σινδόνα, το κατέθεσαν σε λάρνακα και το απέστειλαν στην πόλη της Λαμψάκου κατά την επιθυμία του.
Η Σύναξη του Αγίου Μάρτυρος Τρύφωνος ετελείτο στο Μαρτύριό του, το οποίο βρισκόταν μέσα στο σεπτό Αποστολείο του Ιωάννου του Θεολόγου, πλησίον της Μεγάλης Εκκλησίας.
Ναό αφιερωμένο στον Άγιο Τρύφωνα έκτισε ο μέγας Ιουστινιανός (527-565 μ.Χ.) στην τοποθεσία του Πελαργού Κωνσταντινουπόλεως. Μονή του Αγίου Τρύφωνος αναφέρεται και μετά τα μέσα του 9ου αιώνος μ.Χ., παρακείμενη στη Μητρόπολη Χαλκηδόνος, στην οποία εκάρη μοναχός ο μετέπειτα Πατριάρχης Νικόλαος ο Μυστικός (901-907, 912-925 μ.Χ.).
Ιερά Λείψανα: Η Κάρα του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Ξενοφώντος Αγίου Όρους.
Μέρη της Κάρας του Αγίου βρίσκονται στη Μητρόπολη Άρτης και τις Μονές Μεγ. Σπηλαίου Καλαβρύτων και Ζωοδόχου Πηγής Άνδρου.
Η δεξιά (πλήν της παλάμης) του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Κωνσταμονίτου Αγίου Όρους.
Μέρος της δεξιάς του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Βατοπεδίου Αγίου Όρους.
Η δεξιά παλάμη του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Προυσού Εὐρυτανίας.
Τεμάχια της δεξιάς και 9 άλλα τεμάχια του Αγίου βρίσκονται στη Μονή Παντοκράτορος Αγίου Όρους.
Ένας βραχίονας του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Φρασινέϊ Ρουμανίας.
Μέρος χειρός του Αγίου βρίσκεται στη Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας.
Μία πτέρνα του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους.
Μέρος του αριστερού ποδός του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Παντελεήμονος Αγίου Όρους.
Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Κορνοφωλιάς Έβρου, Γουμένισσας Κιλκίς, Οσίου Διονυσίου Λιτοχώρου, Θεοτοκιού Άρτης, Κορώνας Καρδίτσας, Κοιμ. Θεοτόκου Λιγοβιτσίου Αιτωλοακαρνανίας, Αμπελακιώτισσας Ναυπακτίας, Σαγματά Βοιωτίας, Πεντέλης Αττικής, Νταού Πεντέλης, Οσίου Θεοδοσίου Άργους, Χρυσοπηγής Δίβρης Ηλείας, Βουλκάνου Μεσσηνίας, καθώς και Κουτλουμουσίου, Καρακάλου και Δοχειαρίου Αγίου Όρους.
Εορτολόγιο: Τρύφων, Τρύφωνας, Τρυφωνία. Φιλικητάτη, Φιλικήτη, Φιλικήτα.
Απολυτίκιον
Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Τρυφήν την ακήρατον, ιχνηλατών εκ παιδός, βασάνους υπήνεγκας, υπέρ Χριστού του Θεού, και ήθλησας άριστα όθεν την των θαυμάτων, κομισάμενος χάριν, λύτρωσαι πάσης βλάβης, και παντοίας ανάγκης, Τρύφων Μεγαλομάρτυς, τους σε μακαρίζοντας.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:
https://youtu.be/RlOXKADE2vo
ΠΗΓΗ:ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Κάνε την καρδιά σου κήπο αρετών και όχι έρημο παθών!
Η ευτυχία βρίσκεται μέσα στον ίδιο σας τον εαυτό και μακάριος είναι ο άνθρωπος που το κατάλαβε αυτό. Εξετάστε την καρδιά σας και δείτε την πνευματική της κατάσταση.
Μήπως έχασε την παρρησία της προς τον Θεό; Μήπως η συνείδηση διαμαρτύρεται για παράβαση των εντολών Του; Μήπως σας κατηγορεί για αδικίες, για ψέμματα, για παραμέληση των καθηκόντων προς τον Θεό και τον πλησίον;
Ερευνήστε μήπως κακίες και πάθη γέμισαν την καρδιά σας, μήπως γλίστρησε αυτή σε δρόμους στραβούς και δύσβατους;…
Δυστυχώς, εκείνος που παραμέλησε την καρδιά του, στερήθηκε όλα τα αγαθά κι έπεσε σε πλήθος κακών. Έδιωξε την χαρά και γέμισε με πίκρα, θλίψη και στενοχώρια. Έδιωξε την ειρήνη και απόκτησε άγχος, ταραχή και τρόμο.
Έδιωξε την αγάπη και δέχθηκε το μίσος. Έδιωξε, τέλος, όλα τα χαρίσματα και τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος που δέχθηκε με το Βάπτισμα και οικειώθηκε όλες τις κακίες εκείνες, που κάνουν τον άνθρωπο ελεεινό και τρισάθλιο.
Αδελφοί μου! Ο Πολυέλεος Θεός θέλει την ευτυχία όλων μας και σ’ αυτή και στην άλλη ζωή. Γι’ αυτό ίδρυσε την Αγία Του Εκκλησία. Για να μας καθαρίζει αυτή από την αμαρτία, να μας αγιάζει, να μας συμφιλιώνει μαζί Του, να μας χαρίζει τις ευλογίες του ουρανού.
Η Εκκλησία έχει ανοιχτή την αγκαλιά της, για να μας υποδεχθεί. Ας τρέξουμε γρήγορα όσοι έχουμε βαριά τη συνείδηση. Ας τρέξουμε και η Εκκλησία είναι έτοιμη να σηκώσει το βαρύ φορτίο μας, να μας χαρίσει την παρρησία προς τον Θεό, να γεμίσει την καρδιά μας με ευτυχία και μακαριότητα…
Κάνε την καρδιά σου κήπο αρετών και όχι έρημο παθών!
Αγ. Νεκτάριος Πενταπόλεως
Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2022
Οι Άγιοι Τρεις Ιεράρχες - Ακούστε παιδιά!
ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:
ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:
ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:
ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:
Σαν σήμερα 30 Ιανουαρίου βρέθηκε η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Τήνου.
ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΝΟΥ -Σαν αύριο 30 Ιανουαρίου το 1823, βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας, στην οποία αποδίδονται πολλά θαύματα, στο κτήμα Δοξαρά στην Τήνο. Στη θέση αυτή κτίσθηκε περικαλλής ναός, στον οποίο εναποτέθηκε η εικόνα, που απεικονίζει τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Ο Ναός της Ευαγγελίστριας στην Τήνο με το πέρασμ του χρόνου έγινε κέντρο πανελληνίου και πανορθοδόξου προσκυνήματος.
Πώς βρέθηκε η εικόνα;
Το 1821, στις αρχές της Ελληνικής Επανάστασης, εμφανίστηκε στον ύπνο ενός γέροντα, του Μιχάλη Πολυζώνη, η Παναγία και τον διέταξε να σκάψει στον αγρό του Αντώνη Δοξαρά, έξω από την πόλη της Τήνου για να ανεύρει την εικόνα της. Πράγματι, ο μπαρμπα-Μιχάλης εκτέλεσε το θέλημά της, αλλά η εικόνα δεν βρέθηκε.
Ένα χρόνο αργότερα, το καλοκαίρι του 1822, η μοναχή Πελαγία (κατά κόσμον Λουκία Νεγρεπόντη), που βρισκόταν στο ορθόδοξο μοναστήρι της Παναγίας Κεχροβουνίου, είδε επανειλημμένα στον ύπνο της την Παναγία, η οποία τη διέταξε να παρουσιασθεί στους πρόκριτους του νησιού και να τους πείσει να συνεχίσουν τις έρευνες και να αναγείρουν ένα μικρό ναό στο κτήμα Δοξαρά.
Οι έρευνες συνεχίστηκαν, αλλά το μόνο που βρέθηκε ήταν τα ερείπια ενός αρχαίου ναού κι ένα ξεροπήγαδο. Ύστερα από λίγο έπεσε επιδημία πανώλης στην Τήνο και προς εξιλέωση της Παναγίας αποφασίστηκε να κτισθεί μικρός ναός στον αγρό του Δοξαρά. Κατά τη διάρκεια της τελετής του θεμελίου λίθου, με έκπληξη οι παριστάμενοι είδαν το άλλοτε ξεροπήγαδο να είναι γεμάτο με δροσερό νερό. Το θεώρησαν θαύμα και με μεγαλύτερη ζέση συνέχισαν την αναζήτηση της εικόνας της Παναγίας. Εν τω μεταξύ, η πανώλη συνέχιζε το θανατηφόρο έργο της.
Ανήμερα της εορτής των Τριών Ιεραρχών κι ενώ οι εργασίες για την ανέγερση του ναΐσκου συνεχίζονταν με πυρετώδεις ρυθμούς, η αξίνα του εθελοντή οικοδόμου Εμμανουήλ Μάτσα ή Σπανού προσέκρουσε στην εικόνα της Παναγίας και την έσπασε στα δύο. Μόλις το αντελήφθη, μάζεψε τα σπασμένα κομμάτια της εικόνας κι ενώ επιχειρούσε να τα προσαρμόσει, αυτά κόλλησαν ως εκ θαύματος.
Το γεγονός διαδόθηκε αστραπιαία σ’ όλο το νησί και πλήθη λαού συνέρρευσαν στο σημείο για να προσκυνήσουν τη σεπτή εικόνα. Λίγες μέρες μετά εξαφανίστηκε και η πανώλη από το νησί.
Άγιοι Τρεις Ιεράρχες.
Γιορτή σήμερα: Τη μνήμη των Τριών Ιεραρχών τιμά σήμερα, 30 Ιανουαρίου, η Εκκλησία μας. Η αιτία για την εισαγωγή της εορτής των Τριών Ιεραρχών στην Εκκλησία είναι το εξής γεγονός:
Κατά τους χρόνους της βασιλείας του Αλεξίου του Κομνηνού (1081 – 1118 μ.Χ.), ο οποίος διαδέχθηκε στη βασιλική εξουσία τον Νικηφόρο Γ’ τον Βοτενειάτη (1078 – 1081 μ.Χ.), έγινε στην Κωνσταντινούπολη φιλονικία ανάμεσα σε λόγιους και ενάρετους άνδρες. Άλλοι θεωρούσαν ανώτερο τον Μέγα Βασίλειο, χαρακτηρίζοντάς τον μεγαλοφυΐα και υπέροχη φυσιογνωμία.
Άλλοι τοποθετούσαν ψηλά τον ιερό Χρυσόστομο και τον θεωρούσαν ανώτερο από τον Μέγα Βασίλειο και τον Γρηγόριο και, τέλος, άλλοι, προσκείμενοι στον Γρηγόριο τον Θεολόγο, θεωρούσαν αυτόν ανώτερο από τους δύο άλλους, δηλαδή από τον Βασίλειο και τον Χρυσόστομο. Η φιλονικία αυτή είχε σαν αποτέλεσμα να διαιρεθούν τα πλήθη των Χριστιανών και άλλοι ονομάζονταν «Ιωαννίτες», άλλοι «Βασιλείτες» και άλλοι «Γρηγορίτες».
Στην έριδα αυτή έθεσε τέλος ο Μητροπολίτης Ευχαΐτων, Ιωάννης ο Μαυρόπους. Αυτός, κατά την διήγηση του Συναξαριστή, είδε σε οπτασία τους μέγιστους αυτούς Ιεράρχες, πρώτα καθένα χωριστά και στη συνέχεια και τους τρεις μαζί. Αυτοί του είπαν: «Εμείς, όπως βλέπεις, είμαστε ένα κοντά στον Θεό και τίποτε δεν υπάρχει που να μας χωρίζει ή να μας κάνει να αντιδικούμε. Όμως, κάτω από τις ιδιαίτερες χρονικές συγκυρίες και περιστάσεις που βρέθηκε ο καθένας μας, κινούμενοι και καθοδηγούμενοι από το Άγιο Πνεύμα, γράψαμε σε συγγράμματα και με τον τρόπο του ο καθένας, διδασκαλίες που βοηθούν τους ανθρώπους να βρουν τον δρόμο της σωτηρίας.
Επίσης, τις βαθύτερες θείες αλήθειες, στις οποίες μπορέσαμε να διεισδύσουμε με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, τις συμπεριλάβαμε σε συγγράμματα που εκδώσαμε. Και ανάμεσά μας δεν υπάρχει ούτε πρώτος, ούτε δεύτερος, αλλά, αν πεις τον ένα, συμπορεύονται δίπλα του και οι δύο άλλοι. Σήκω, λοιπόν, και δώσε εντολή στους φιλονικούντες να σταματήσουν τις έριδες και να πάψουν να χωρίζονται για εμάς. Γιατί εμείς, και στην επίγεια ζωή που είμασταν και στην ουράνια που μεταβήκαμε, φροντίζαμε και φροντίζουμε να ειρηνεύουμε και να οδηγούμε σε ομόνοια τον κόσμο.
Τρεις Ιεράρχες: Πως καθιερώθηκε η εορτή τους
Και όρισε μία ημέρα να εορτάζεται από κοινού η μνήμη μας και καθώς είναι χρέος σου, να ενεργήσεις να εισαχθεί η εορτή στην Εκκλησία και να συνταχθεί η ιερή ακολουθία. Ακόμη ένα χρέος σου, να παραδόσεις στις μελλοντικές γενιές ότι εμείς είμαστε ένα για τον Θεό. Βεβαίως και εμείς θα συμπράξουμε για τη σωτηρία εκείνων που θα εορτάζουν τη μνήμη μας, γιατί έχουμε και εμείς παρρησία ενώπιον του Θεού».
Έτσι ο Επίσκοπος Ευχαΐτων Ιωάννης ανέλαβε τη συμφιλίωση των διαμαχόμενων μερίδων, συνέστησε την εορτή της 30ης Ιανουαρίου και συνέγραψε και κοινή Ακολουθία, αντάξια των τριών Μεγάλων Πατέρων.
Η εορτή αυτής της Συνάξεως του Μεγάλου Βασιλείου, του Γρηγορίου του Θεολόγου και του Ιωάννου του Χρυσοστόμου, αποτελεί το ορατό σύμβολο της ισότητας και της ενότητας των Μεγάλων Διδασκάλων, οι οποίοι δίδαξαν με τον άγιο βίο τους το Ευαγγέλιο του Χριστού.
Τρεις Ιεράρχες: Οι αντιεξουσιαστές
Είναι εκείνοι, οι οποίοι εξ’ αιτίας της ταπεινώσεώς τους μπροστά στην αλήθεια, έχουν λάβει το χάρισμα να εκφράζουν την καθολική συνείδηση της Εκκλησίας και ότι διδάσκουν δεν είναι απλώς δική τους σκέψη ή προσωπική τους πεποίθηση, αλλά είναι επιπλέον η ίδια η μαρτυρία της Εκκλησίας, γιατί μιλούν από το βάθος της καθολικής της πληρότητας.
Περί τις αρχές του 14ου αιώνα μ.Χ. ανεγέρθη ναός των Τριών Ιεραρχών κοντά στην Αγία Σοφία Κωνσταντινούπολης, δίπλα σχεδόν στη μονή της Παναχράντου.
Εορτολόγιο: Αρχοντής, Αρχοντίων, Αρχοντίωνας, Αρχοντία, Αρχοντή, Αρχοντούλα, Αρχόντισσα, Αρχόντω * Μαύρος, Μαυρουδής, Μαυροειδής, Μαυρέτα Χρυσή, Χρύσα, Χρυσαλία, Χρυσαυγή, Χρυσούλα, Σήλια, Χρυστάλλα, Χρυσταλλία * Αύρα.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’.
Τούς τρεῖς μεγίστους φωστῆρας τῆς Τρισηλίου θεότητος, τούς τήν οἰκουμένην ἀκτῖσι δογμάτων θείων πυρσεύσαντας, τούς μελιῤῥύτους ποταμούς τῆς σοφίας, τούς τήν κτίσιν πᾶσαν θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας, Βασίλειον τόν μέγαν, καί τόν Θεολόγον Γρηγόριον, σύν τῷ κλεινῷ Ἰωάννη, τῷ τήν γλῶτταν χρυσοῤῥήμονι, πάντες οἱ τῶν λόγων αὐτῶν ἐρασταί, συνελθόντες ὕμνοις τιμήσωμεν· αὐτοί γάρ τῇ Τριάδι, ὑπέρ ὑμῶν ἀεί πρεσβεύουσιν.
Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τούς ἀσφαλεῖς.
Τούς Ἱερούς καί θεοφθόγγους Κήρυκας, τήν κορυφήν τῶν Διδασκάλων Κύριε, προσελάβου εἰς ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν σου καί ἀνάπαυσιν· τούς πόνους γάρ ἐκείνων καί τόν κάματον, ἐδέξω ὑπέρ πᾶσαν ὁλοκάρπωσιν, ὁ μόνος δοξάζων τούς Ἁγίους σου.
Μεγαλυνάριον
Ρήτορες σοφίας θεοειδεῖς, στῦλοι Ἐκκλησίας, οὐρανίων μυσταγωγοί, Βασίλειε πάτερ, Γρηγόριε θεόφρον, καὶ θεῖε Ἰωάννη, κόσμῳ ἐδείχθητε.
Ὁ Οἶκος
Τὶς ἱκανὸς τὰ χείλη διᾶραι, καὶ κινῆσαι τὴν γλῶσσαν πρὸς τοὺς πνέοντας πῦρ, δυνάμει Λόγου καὶ Πνεύματος; ὅμως τοσοῦτον εἰπεῖν θαρρήσω, ὅτι πᾶσαν παρῆλθον τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν οἱ τρεῖς, τοῖς πολλοῖς καὶ μεγάλοις χαρίσμασι, καὶ ἐν πράξει καὶ θεωρίᾳ, τοὺς κατ᾿ ἄμφω λαμπροὺς ὑπεράραντες· διὸ μεγίστων δωρεῶν τούτους ἠξίωσας, ὡς πιστούς σου θεράποντας, ὁ μόνος δοξάζων τούς Ἁγίους σου.
Κάθισμα
Ἦχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον.
Τοὺς μεγάλους φωστῆρας τοὺς φεραυγεῖς, Ἐκκλησίας τοὺς πύργους τοὺς ἀρραγεῖς, συμφώνως αἰνέσωμεν, οἱ τῶν καλῶν ἀπολαύοντες, καὶ τῶν λόγων τούτων, ὁμοῦ καὶ τῆς χάριτος· τὸν σοφὸν Χρυσορρήμονα, καὶ τὸν μέγαν Βασίλειον, σὺν τῷ Γρηγορίῳ, τῷ λαμπρῷ θεολόγῳ· πρὸς οὓς καὶ βοήσωμεν, ἐκ καρδίας κραυγάζοντες· Ἱεράρχαι τρισμέγιστοι, πρεσβεύσατε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν Ἁγίαν μνήμην ὑμῶν.
Εόρτιο μήνυμα της Ιεράς Συνόδου προς τους μαθητές για τους Τρείς Ιεράρχες.
Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, επ’ ευκαιρία του εορτασμού της μνήμης των Προστατών των Ελληνικών Γραμμάτων και της Παιδείας, Τριών Ιεραρχών (Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου, Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου), απευθύνει και εφέτος Εόρτιο Μήνυμα προς τους μαθητές και τις μαθήτριες των Σχολείων της Πατρίδος μας, το οποίο με φροντίδα των κατά τόπους Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών, θα κοινοποιηθεί προς αυτούς με κάθε πρόσφορο μέσο και τρόπο.
Το περιεχόμενο του μηνύματος είναι το εξής:
Αγαπητά μας παιδιά,
Η Ορθόδοξη Εκκλησία ήδη από τον 11ο αιώνα έχει καθιερώσει να εορτάζονται από κοινού στις 30 Ιανουαρίου οι Τρεις Μέγιστοι Φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος, οι Τρεις Ιεράρχες: ο Άγιος Βασίλειος ο Μέγας, Επίσκοπος Καισαρείας, ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως.
Ο κοινός εορτασμός τους γίνεται κυρίως, για να προβληθεί η αγιότητά τους και το Χριστιανικό ήθος τους. Επίσης είναι μία ευκαιρία για να τιμηθεί η Ελληνορθόδοξη Παιδεία, να τιμηθούν οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές. Η εορτή τους γίνεται αφορμή για να αναλογισθούμε τους αγαθούς καρπούς μίας Παιδείας, η οποία βασίζεται στη Χριστιανική Πίστη και τη σκέψη των Αρχαίων Ελλήνων κλασικών. Μίας Παιδείας, η οποία δεν διδάσκει απλώς γνώσεις, αριθμούς, πειράματα, αλλά πρώτιστα μορφώνει, διαμορφώνει ανθρώπινους χαρακτήρες.
Οι Τρεις Ιεράρχες συνδύασαν τις γνώσεις και το ήθος, την Επιστήμη και την Πίστη, τον σεβασμό προς τον Θεό και την αγάπη για τον πάσχοντα συνάνθρωπο.
Το παράδειγμά τους καταδεικνύει ότι και σήμερα πρέπει να σεβόμαστε και να αξιοποιούμε τα πορίσματα της Επιστήμης. Η μαρτυρία τους αποδεικνύει ότι ο επιστήμονας και γενικότερα ο καλλιεργημένος άνθρωπος μπορεί κάλλιστα να είναι συγχρόνως πιστός Χριστιανός και ενάρετος άνθρωπος. Ειδικότερα, ο Μέγας Βασίλειος γνώριζε πολύ καλά την Ιατρική επιστήμη και την αξιοποίησε στο πλαίσιο του μεγάλου φιλανθρωπικού έργου του.
Οι Τρεις Ιεράρχες είχαν άριστη γνώση των αρχαίων ελληνικών κειμένων και προέτρεπαν τους νέους της εποχής τους να μελετούν τους Αρχαίους συγγραφείς επιλεκτικά, αποφεύγοντας ορισμένες θρησκευτικές δοξασίες.
αΤα κείμενά τους αποτελούν θησαυρό θεολογικών, παιδαγωγικών, ιατρικών και φυσιογνωστικών διδαχών. Πρόκειται επίσης για μνημεία του ελληνικού λόγου. Άλλωστε, ο Μέγας Βασίλειος και ο Άγιος Γρηγόριος σπούδασαν τα ελληνικά γράμματα στην Αθήνα.
Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι δύο από τους Τρεις Ιεράρχες, ο Μέγας Βασίλειος και ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Καππαδοκία της Μικράς Ασίας, θυμίζοντάς μας τη μακροχρόνια παρουσία της Εκκλησίας του Χριστού και του Ελληνισμού στην ιστορική Μικρασιατική γη. Χρήσιμη υπενθύμιση, αφού φέτος είναι έτος μνήμης για τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, τις θυσίες και τον βίαιο ξεριζωμό των Ελλήνων της Ανατολής.
Είθε οι Τρεις Ιεράρχες να αποτελούν πρότυπα προς μίμηση στις σπουδές και τη ζωή σας και με τη βοήθειά τους να έχετε καλή πρόοδο!
Μέ θερμές πατρικές ευχές
Ό Αρχιεπίσκοπος
+Ο Άθηνών ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ,Πρόεδρος
καί τα μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου
Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2022
ΚΥΡΙΑΚΗ 30 IΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2022
ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ(Ματθ. ε΄ 14-19) (Εβρ. ιγ΄ 7-16)
΄΄Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΟΝ ΛΑΟΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ΄΄
Οι φωστήρες της οικουμένης
«Ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων»
Οι τρεις μεγάλοι Ιεράρχες της Εκκλησίας μας, ο Μέγας Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, δεν εορτάζονται μόνο χωριστά, την ημέρα της μνήμης τους, αλλά και με κοινό εορτασμό στις 30 Ιανουαρίου κάθε έτους, ως προστάτες των Γραμμάτων και της Παιδείας.
Πέτυχαν και οι τρεις υπέροχο συνδυασμό λόγου και έργων, θεωρίας και πράξης και άφησαν πρότυπο παράδειγμα χριστιανού, άξιο για μίμηση από κληρικούς και λαϊκούς. Έδωσαν και δίνουν ουσιώδη μηνύματα και για το σύγχρονο άνθρωπο που κυκλώνεται από τόσα αδιέξοδα. Τα μηνύματα τους αποκρυπτογραφούνται μέσα από την μελιστάλακτη διδαχή, τα πνευματοφόρα βιώματα τους και το πολυσχιδές τους έργο.
Η διδαχή τους
Έσκυψαν και οι τρεις με προσοχή στο πνευματικό μεταλλείο της Αγίας Γραφής και άντλησαν από το χρυσάφι της, δηλαδή από το λόγο του Θεανθρώπου Ιησού. Αφομοίωσαν το περιεχόμενο, κατανόησαν τα θέματα, συνέλαβαν τα μηνύματα και τα μετουσίωσαν σε πράξη στη ζωή και τις διδαχές τους. Ο λόγος τους, γραπτός και προφορικός, δεν ήταν μόνο τότε, στην εποχή και στον τόπο τους, δυνατός και πειστικός, επίκαιρος και εκφραστικός, γλαφυρός και ελκυστικός. Παρέμεινε το ίδιο ζωντανός και γλαφυρός μέχρι σήμερα. Δρασκέλισε το «μανδρότοιχο» του αιώνα τους, διαπέρασε την αλυσίδα των δεκαεπτά μέχρι σήμερα αιώνων και παρουσιάζεται πάντοτε εύστοχος, κατατοπιστικός και διδακτικός.
Η πολυμερής και άρτια μόρφωσή τους, θύραθεν και χριστιανική, κατέστησε το λόγο τους σοφό, έγκυρο και υπεύθυνο, προσγειωμένο, ορθό και καθοδηγητικό. Τα συγγράμματά τους κατέχουν αναλλοίωτη αξία και είναι επίσημες και κλασσικές πηγές για πολλά θέματα της προσωπικής και κοινωνικής ζωής. Είναι ακόμα θαυμάσιο βοήθημα για τη γνώση του Θεού και τη σωτηρία της ψυχής κάθε ενδιαφερομένου. Φρονούσαν ότι «ουδέ εαυτώ μόνον αρκείν ο Θεός βούλεται τον χριστιανόν, αλλά και ετέρους οικοδομείν» (Ιω. Χρυσόστομος).
Τα βιώματά τους
Οι τρεις μεγάλοι διδάσκαλοι, οι φωστήρες της οικουμένης, δεν φρόντισαν μόνο για την ποιότητα του λόγου τους. Ασχολήθηκαν πρώτα με το «ένδον σκάπτε», δηλαδή με τον προσωπικό τους καταρτισμό και την κατά Θεόν πολιτεία τους. Γνώρισαν καλά τον εαυτό τους και απέκοψαν κάθε στοιχείο που δεν εναρμονιζόταν με τα του Θεού. Διακατέχονταν από το αξίωμα: «Καθαρθήναι δει πρώτον και είτα καθάραι, σοφισθήναι και είτα σοφίσαι, γενέσθαι φως και φωτίσαι, εγγίσαι Θεώ και προσαγαγείν άλλους αγιασθήναι και αγιάσαι» (Γρηγόριος ο Θεολόγος).
Δούλεψαν επίμονα, για να αυξηθεί καθένας τους «εις άνδρα τέλειον», ώστε να μπορεί να αναμεταδίδει «έργω και λόγω» πάντοτε «φως Χριστού». Καλλιέργησαν τις χριστιανικές αρετές και πέτυχαν το βίωμα της πίστεως, όχι βέβαια περιστασιακά αλλά σε συνεχή και αδιάκοπη διάρκεια, «εν παντί καιρώ και τόπω». Έγιναν πρώτα οι ίδιοι ποιητές του νόμου του Θεού, ώστε με τις εμπειρίες τους να μπορούν να εμπνέουν τους γύρω, να τους υποκινούν και να τους προτρέπουν αποτελεσματικά στο να βιώνουν την πίστη και να αποφεύγουν την «ευπερίστατον» (στην οποία εύκολα κανείς παρασύρεται) αμαρτία.
Η επιτυχία τους αυτή φέρνει στο μυαλό μας την εξής διατύπωση του οσίου Μαξίμου του Ομολογητή: «Ουκ έστιν ούτε πράξις ασφαλής θεωρίας εκτός, ούτε θεωρία αληθής πράξεως άνευ». Και προσθέτει: «είναι ανάγκη η πράξη να είναι αξιόλογη και η θεωρία έμπρακτη, ώστε με τη μια να καθίσταται ανίσχυρη η κακία και με την άλλη κατορθωτή η αρετή».
Η πράξη τους
Όταν οι τρεις «ρήτορες του Λόγου» επιστρατεύθηκαν για να υπηρετήσουν την Εκκλησία από την ανώτατη έπαλξη, δόθηκαν στην πολύπλευρη αποστολή τους με όλες τους τις δυνάμεις. Επεκτάθηκαν σε πολλές δραστηριότητες με κόπο και μόχθο, με αυταπάρνηση και αυτοθυσία, με στερήσεις και με περιπέτειες. Σημείωσαν μάλιστα μεγάλες επιτυχίες, με τις οποίες βοηθήθηκαν οι πιστοί και τιμήθηκε η Εκκλησία και η Ορθοδοξία. Έδωσαν προτεραιότητα στο θέμα της αγάπης.. Εμπνεόμενοι από την φιλανθρωπία του θείου Διδασκάλου, ο οποίος «διήλθεν ευεργετών και ιώμενος πάντας», αλλά και από τον κατηγορηματικό λόγο του αποστόλου Παύλου «αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμι», εργάστηκαν με κάθε τρόπο για την προσφορά του χρέους της αρετής αυτής.
Ονομάστηκαν μεγάλοι όχι τόσο επειδή ήταν σοφοί και χαρισματικοί, αλλά διότι συνδύασαν στη ζωή τους το λόγο με την πράξη. Δεν ήταν μεγάλοι μόνο εδώ στη γη, αλλά παραμένουν και στην αιωνιότητα, όπως βεβαιώνει ο λόγος του θείου Διδασκάλου: «ός δ’ αν ποιήσει και διδάξη, ούτος μέγας κληθήσεται εν τη βασιλεία των ουρανών».
Αγαπητοί αδελφοί, το ισχυρό παράδειγμα των Τριών Ιεραρχών άς καθοδηγεί και τα δικά μας βήματα για να μπορέσουμε κι εμείς ν’ ατενίσουμε τις υψηλές πνευματικές κορφές, στις οποίες εκείνοι στερεώθηκαν. Οι χρυσοποίκιλτες αρετές τους ας κοσμούν και τη δική μας ύπαρξη και ας αφήσουμε τα δικά τους φώτα να διαλύουν τα σκοτάδια στα οποία καθημερινά βυθιζόμαστε.
Χριστάκης Ευσταθίου,
Θεολόγος
ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 30ής ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
(ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ).
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (Ματθ. 5, 14-19)
Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ Μαθηταῖς· Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. Οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασι αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι, ἀλλὰ πληρῶσαι. Ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται. Ὅς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ’ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.
ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ
Εἶπε ὁ Κύριος στούς μαθητές του: «Ἐσεῖς εἶστε τό φῶς γιά τόν κόσμο· μιά πόλη χτισμένη ψηλά στό βουνό, δέν μπορεῖ νά κρυφτεῖ. Οἱ ἄνθρωποι, ὅταν ἀνάψουν τό λυχνάρι, δέν τό βάζουν κάτω ἀπό τό δοχεῖο μέ τό ὁποῖο μετροῦν τό σιτάρι, ἀλλά τό τοποθετοῦν στό λυχνοστάτη, γιά νά φωτίζει ὅλους τούς ἀνθρώπους τοῦ σπιτιοῦ. Ἔτσι νά λάμψει καί τό δικό σας φῶς μπροστά στούς ἀνθρώπους, γιά νά δοῦν τά καλά σας ἔργα καί νά δοξολογήσουν τόν οὐράνιο Πατέρα σας. Μή νομίσετε πώς ἦρθα γιά νά καταργήσω τό νόμο ἤ τούς προφῆτες. Δέν ἦρθα γιά νά τά καταργήσω, ἀλλά γιά νά τά πραγματοποιήσω. Σᾶς βεβαιώνω πώς ὅσο ὑπάρχει ὁ κόσμος, ἕως τή συντέλειά του, δέ θά πάψει νά ἰσχύει οὔτε ἕνα γιώτα ἤ μία ὀξεία ἀπό τό νόμο. Ὅποιος, λοιπόν, καταργήσει ἀκόμα καί μία ἀπό τίς πιό μικρές ἐντολές αὐτοῦ τοῦ νόμου καί διδάξει ἔτσι τούς ἄλλους, θά θεωρηθεῖ ἐλάχιστος στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἐνῶ ὅποιος τίς τηρήσει ὅλες καί διδάξει ἔτσι καί τούς ἄλλους, αὐτός θά θεωρηθεῖ μεγάλος στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ».
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (Τῶν ἁγίων) (Ἑβρ. 13, 7-16)
Ἀδελφοί, μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν. Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. Διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε· καλὸν γὰρ χάριτι βεβαιοῦσθαι τὴν καρδίαν, οὐ βρώμασιν, ἐν οἷς οὐκ ὠφελήθησαν οἱ περιπατήσαντες. Ἔχομεν θυσιαστήριον ἐξ οὗ φαγεῖν οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ τῇ σκηνῇ λατρεύοντες· ὧν γὰρ εἰσφέρεται ζῴων τὸ αἷμα περὶ ἁμαρτίας εἰς τὰ Ἅγια διὰ τοῦ ἀρχιερέως, τούτων τὰ σώματα κατακαίεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς· διὸ καὶ Ἰησοῦς, ἵνα ἁγιάσῃ διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος τὸν λαόν, ἔξω τῆς πύλης ἔπαθε. Τοίνυν ἐξερχώμεθα πρὸς αὐτὸν ἔξω τῆς παρεμβολῆς τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντες· οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν. Δι' αὐτοῦ οὖν ἀναφέρωμεν θυσίαν αἰνέσεως διὰ παντὸς τῷ Θεῷ, τοῦτ' ἔστι καρπὸν χειλέων ὁμολογούντων τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. Τῆς δὲ εὐποιΐας καὶ κοινωνίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε· τοιαύταις γὰρ θυσίαις εὐαρεστεῖται ὁ Θεός.
ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ
Ἀδελφοί, νά θυμάστε τούς ἐκκλησιαστικούς ἡγέτες σας, πού σᾶς μετέδωσαν τό λόγο τοῦ Θεοῦ· νά βλέπετε πῶς τέλειωσαν τή ζωή τους καί ν' ἀκολουθεῖτε τό παράδειγμα τῆς πίστης τους. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ὁ ἴδιος χτές, σήμερα καί γιά πάντα. Μήν παρασύρεστε ἀπό διάφορες ξένες διδασκαλίες. Εἶναι προτιμότερο νά στηρίζετε τήν καρδιά σας στή χάρη τοῦ Θεοῦ παρά σέ φαγητά. Ὅσοι βασίστηκαν σ' αὐτά, δέν εἶδαν καμιά ὠφέλεια. Ἐμεῖς ἔχουμε ἕνα θυσιαστήριο ἀπό τό ὁποῖο δέν ἔχουν τό δικαίωμα νά φᾶνε ὅσοι συνεχίζουν νά λατρεύουν τό Θεό στή σκηνή. Τά σώματα τῶν ζώων, πού τό αἷμα τους εἰσάγεται ἀπό τόν ἀρχιερέα στά ἅγια τῶν ἁγίων γιά τή συγχώρηση τῶν ἁμαρτιῶν, καίγονται ἔξω ἀπό τό στρατόπεδο. Γι' αὐτό κι ὁ Ἰησοῦς, γιά νά ἐξαγνίσει τόν λαό του μέ τό ἴδιο του τό αἷμα, θανατώθηκε ἔξω ἀπό τήν πύλη. Ἅς πᾶμε, λοιπόν, κι ἐμεῖς ἔξω ἀπό τό στρατόπεδο κοντά του, κι ἅς ὑποστοῦμε τόν ἴδιο μ' αὐτόν ἐξευτελισμό. Γιατί δέν ἔχουμε ἐδῶ μόνιμη πολιτεία, ἀλλά λαχταροῦμε τή μελλοντική. Ἅς προσφέρουμε, λοιπόν, συνεχῶς στό Θεό διά τοῦ Ἰησοῦ σάν θυσία τόν ὕμνο μας, δηλαδή τόν καρπό τῶν χειλιῶν μας, πού ὁμολογοῦν τό μεγαλεῖο του. Μήν ξεχνᾶτε ἀκόμα νά κάνετε τό καλό καί νά μοιράζεστε μέ τούς ἄλλους ὅ,τι ἔχετε. Μέ τέτοιες θυσίες εὐχαριστεῖται ὁ Θεός.
ΙΔΙΟΙ Μ’ ΑΥΤΟ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ!
Σ’ έκλεισε στην αγκάλη Του
κι είπε στους μαθητές Του:
«Ίδιοι μ’ αυτό να γίνετε,
να δείτε τον Θεό σας»!
Στάξαν τα μάτια Του βροχή
και χάρηκ’ η καρδιά Του.
Σ’ έβλεπε πάντα ως Θεός
σ’ είδε Αδάμ πια τώρα.
Σου χάιδεψε τους βόστρυχους
και το φιλί Του πάνω
άφησε ’ν’ άστρο φωτεινό.
Μια… χρυσοκόκκινη σκιά
πόνεσε τη μορφή Του.
Νύχια που μπήχτηκαν βαθιά
στο γέρικο το σώμα
- ίδια μια μάνα σε κρατεί.
Στο 'κανε το χατίρι κι άφησε
- πώς ν’ αρνηθεί τον πόθο σου; -
τον βασιλιά που 'μέρεψες
στα δόντια να σ’ αλέσει.
Γλυκό ψωμί Τού ’γίνηκες
και λάμπεις σαν τον ήλιο.
Είσαι φωτιά που σου 'δωσε
η φλόγα η δικιά Του.
Στη ζωντανή τη μνήμη σου ζητώ
να βρω κι εγώ μια ζέστα
απ’ την πυρφόρα σου καρδιά
που λιώνει κάθε πάγο.
ΠΗΓΗ:Ι.Ν.ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ Ν.ΚΑΛΛΙΠΟΛΕΩΣ
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς ενημερώνει: «ΟΥΦΟΛΟΓΙΑ». ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΟΣΗΡΟΥ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗΛΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ
Μητροπολίτης Πειραιώς: «ΟΥΦΟΛΟΓΙΑ». ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΟΣΗΡΟΥ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗΛΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ.
-
Με τις δέουσες εκκλησιαστικές τιμές ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, επικεφαλής κλήρου και λαού της τοπικής μας Εκκλησ...
-
"Ο Λόγος του Θεού στον Λαό του Θεού". Κατά πάντα και οι δύο «μιμηταί Χριστού». Αγαπητοί αδελφοί, Σήμερα, η αγία μας Εκκλη...