«Δεύρο ακολούθει μοι» - Η σωτήρια υπόδειξη!
Αρχιμανδρίτης Δημήτριος Πολιτάκης
Ιεροκήρυκας
Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης
Κυριακή ΙΓ΄ Λουκά
( Λουκά ιη΄18 - 27 )
Στην Ευαγγελική περικοπή που μας παρουσιάζει σήμερα ο Ευαγγελιστής Λουκάς, παρακολουθήσαμε ένα διάλογο μεταξύ του Ιησού και ενός πλούσιου άρχοντα.
Αυτός ο πλούσιος άνθρωπος πλησίασε τον Ιησού και προσπάθησε να τον «πειράξει», να τον ειρωνευτεί, υποβάλλοντάς του ένα ερώτημα υπαρξιακό, σχετικά με τη σωτηρία του, δηλαδή πως θα μπορέσει να οδηγηθεί, να κληρονομήσει την αιώνια ζωή.
«Διδάσκαλε αγαθέ, τί ποιήσω ίνα ζωήν αιώνιον κληρονομήσω;»
Διδάσκαλε, του λέγει, τι πρέπει να πράξω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;
Και ο Κύριος του απαντάει: Γνωρίζεις τις εντολές! Να μη μοιχεύεις, να μη φονεύσεις, να μην κλέψεις, να μην ψευδομαρτυρήσεις, να τιμάς τον πατέρα και την μητέρα σου.
Ο πλούσιος άρχοντας, ακούγοντας από το στόμα του Ιησού αυτούς τους λόγους, είπε με περισσή αφέλεια, πως όλα αυτά που μου λέγεις τα έχω φυλάξει από τότε που ήμουν νέος.
Ο Κύριος όμως, γνωρίζοντας ως παντογνώστης τα κρύφια της καρδίας αυτού, δε σταμάτησε εκεί ... συνέχισε, λέγοντάς του: ένα σου λείπει ακόμη!
Να πουλήσεις όλα όσα έχεις στην κατοχή σου και να τα διανείμεις στους φτωχούς, με αυτό τον τρόπο θα αποκτήσεις αληθινό θησαυρό στον ουρανό, επιπλέον δε, να με ακολουθήσεις ως μαθητής μου, συμμορφούμενος πάντοτε προς όσα το παράδειγμά μου και η διδασκαλία μου θα σε διδάσκουν.
Τα παραπάνω λόγια του Κυρίου, λύπησαν τρομερά τον άνθρωπο εκείνο που επιθυμούσε με λάθος τρόπο, να αποκτήσει όπως έλεγε και πίστευε, την αιώνια, την αληθινή ζωή.
Ήταν αρκετά πλούσιος σε υλικά αγαθά και σε καμία περίπτωση δεν επιθυμούσε να αποχωρισθεί τα υπάρχοντά του και έτσι απομακρύνθηκε, διότι δεν μπορούσε να ακολουθήσει τις υποδείξεις του Μεγάλου Διδασκάλου.
Ο άνθρωπος αυτός, τηρούσε ορισμένες από τις εντολές του Νόμου και είχε τη βεβαιότητα ότι θα κατακτούσε την αιώνια ζωή, όμως ήταν πνευματικά φτωχός, δεν ήταν έτοιμος να θυσιάσει τα υλικά, τα φθαρτά, τα πρόσκαιρα, τα απατηλά και πολύ περισσότερο δεν είχε τη δύναμη να αυτοπαραδοθεί στον Θεό ολοκληρωτικά.
Πίστευε ότι η σωτηρία που αναζητούσε, θα ήταν απλά το αποτέλεσμα ορισμένων καλών εξωτερικών πράξεων και προσέγγισε τον Ιησού για να λάβει συγκεκριμένες οδηγίες καλής συμπεριφοράς, άσχετα εάν συμφωνούσε, με αυτούς τους ηθικούς κανόνες.
Νόμιζε πως η τυπική εφαρμογή αυτών των κανόνων στη ζωή του, θα τον έκανε ανώτερο άνθρωπο, ξεχωριστό ενώπιον του Θεού και των συνανθρώπων του.
Δυστυχώς όμως, ο ίδιος ζούσε σε μια κατάσταση πνευματικής ψευδαισθησίας, οι επιδιώξεις του ήταν καθαρά εγωκεντρικές.
Επιθυμούσε να αποκτήσει την αιωνιότητα μόνο για να απολαύσει τα αγαθά που είχε στη γη και όχι για την ουσιαστική σωτηρία του.
Ήταν ένας άνθρωπος εξωτερικά νομοταγής, όμως ανώριμος πνευματικά, μέσα του ήταν γεμάτος από επιθυμίες και πάθη.
Τον χαρακτήριζε μια εξωτερική θρησκευτικότητα γι’ αυτό και στην κρίσιμη στιγμή που ο Χριστός τον καλεί να επιλέξει και να πράξει, αυτός απομακρύνεται, εξαφανίζεται ... και μάλιστα περίλυπος.
Ο Θεός επιθυμεί τη σωτηρία όλων και αυτό πραγματοποιείται μόνο όταν ο άνθρωπος καλλιεργήσει μία σχέση αληθινή με Αυτόν.
Να πορευθεί προς τον Θεό και να συμπορευθεί μαζί Του, γι’ αυτό του τονίζει « δεύρο ακολούθει μοι !», επιθυμεί δηλαδή να γίνουμε μαθητές, φίλοι, αδελφοί και συνοδοιπόροι μαζί Του.
Η σωτηρία δεν επιτυγχάνεται από καλές συμπεριφορές, που τις περισσότερες φορές είναι υποκριτικές, αλλά με την ειλικρινή σχέση που ο άνθρωπος έχει με τον Θεό.
Σχέση αγαπητική αλλά και θυσιαστική! Άλλωστε, το παράδειγμα του Κυρίου είναι μοναδικό στην ιστορία του κόσμου.
Αυτό που τον οδήγησε στο εκούσιο μαρτύριο, είναι η αμέτρητη αγάπη του προς τον άνθρωπο, αυτή την έννοια έχει η αγάπη, έχει μέσα της τη θυσία.
Ο άνθρωπος για να προκόψει πνευματικά και να σωθεί, δεν αρκεί να ακούει το λόγο του Θεού και να εφαρμόζει ορισμένες από τις εντολές.
Χρειάζεται να βιώσει την «καλή αλλοίωση», να αλλάξει σκέψη και τρόπο ζωής, να μεταβληθεί σε γρηγορούντα και ανησυχούντα άνθρωπο και αυτό θα το καταφέρει μόνο όταν αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Θεό.
Ας προσέξουμε λοιπόν τι θα επιλέξουμε. Αξίζει να ακολουθήσουμε τον Ιησού στην ευλογημένη υπόδειξή Του « δεύρο ακολούθει μοι !»
Γνωρίζοντας ασφαλώς πως αυτή η συμπόρευση μετά του Κυρίου είναι μυστηριακή, μέσα σε ένα πνευματικό αγώνα και σε μία καθημερινή πορεία μετανοίας, με προορισμό ... την ποθούμενη από όλους λύτρωση και σωτηρία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου