Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 13 Φεβρουαρίου 2022, Τελώνου καὶ Φαρισαίου (Λουκ. ιη΄ 10-14)
10 ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι, ὁ εἷς Φαρισαῖος καὶ ὁ ἕτερος τελώνης. 11 ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο· ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης· 12 νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι. 13 καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλ᾿ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων· ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ. 14 λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ γὰρ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
10 Δύο ἄνθρωποι ἀνέβηκαν στό ἱερό γιά νά προσευχηθοῦν· ὁ ἕνας ἦταν Φαρισαῖος καί ὁ ἄλλος τελώνης. 11 Ὁ Φαρισαῖος στάθηκε ὄρθιος, γιά νά φαίνεται καλά, καί προσευχόταν πρός τόν ἑαυτό του καί γιά τόν ἑαυτό του μέ τά ἑξῆς λόγια: Σ’ εὐχαριστῶ, Θεέ μου, διότι δέν εἶμαι σάν τούς ἄλλους ἀνθρώπους, πού εἶναι ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἤ καί σάν αὐτόν ἐκεῖ τόν τελώνη. Ἐνῶ δηλαδή ὅλοι οἱ ἄλλοι εἶναι ἔνοχοι καί ἀξιοκατάκριτοι, ἐγώ εἶμαι ὁ μόνος ἀνένοχος. Σ’ εὐχαριστῶ λοιπόν, διότι δέν βλέπω στόν ἑαυτό μου τίς τόσες κακίες πού ἔχουν οἱ ἄλλοι. 12 Ἔχω ὅμως καί ἀρετές: Νηστεύω δύο φορές τήν ἑβδομάδα, κάθε Δευτέρα καί Πέμπτη. Δίνω τό ἕνα δέκατο ἀπ’ ὅλα ἐκεῖνα πού ἀποκτῶ, ἀκόμη κι ἀπό τά πιό μικρά καί τιποτένια, γιά τά ὁποῖα δέν ἐπιβάλλει ὁ νόμος τή «δεκάτη». 13 Ὁ τελώνης, ἀντίθετα, στεκόταν μακριά ἀπό τό θυσιαστήριο ὅπου καίγονταν οἱ θυσίες, καί δέν εἶχε τήν τόλμη ὄχι μόνο τά χέρια του ἀλλά οὔτε τά μάτια του νά σηκώσει ἐπάνω πρός τόν οὐρανό. Ἀλλά χτυποῦσε συνεχῶς τό στῆθος του, πού περιέκλειε τήν ἁμαρτωλή καί ἀκάθαρτη καρδιά του, καί ἔλεγε: Κύριε καί Θεέ, σπλαχνίσου με καί συγχώρησέ με τόν ἁμαρτωλό. 14 Σᾶς βεβαιώνω ὅτι αὐτός ὁ περιφρονημένος τελώνης κατέβηκε ἀπό τό ἱερό καί πῆγε στό σπίτι του ἀθωωμένος καί δικαιωμένος ἀπό τόν Θεό καί ὄχι ὁ Φαρισαῖος ἐκεῖνος. Δικαιώθηκε λοιπόν ὁ τελώνης καί κατακρίθηκε ὁ Φαρισαῖος, διότι ὅποιος ὑψώνει τόν ἑαυτό του θά ταπεινωθεῖ ἀπό τόν Θεό καί θά κατακριθεῖ. Ἀντίθετα ὅποιος ταπεινώνει τόν ἑαυτό του θά ὑψωθεῖ καί θά τιμηθεῖ ἀπό τόν Θεό.
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 13 Φεβρουαρίου 2022, Τελώνου καὶ Φαρισαίου (Β΄ Τιμ. γ΄ 10-15)
Τέκνον Τιμόθεε, παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ ἀγωγῇ, τῇ προθέσει, τῇ πίστει, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ, τοῖς διωγμοῖς, τοῖς παθήμασιν, οἷά μοι ἐγένοντο ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἐν Ἰκονίῳ, ἐν Λύστροις. οἵους διωγμοὺς ὑπήνεγκα! καὶ ἐκ πάντων με ἐρρύσατο ὁ Κύριος. καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται· πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι. σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης, εἰδὼς παρὰ τίνος ἔμαθες, καὶ ὅτι ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας, τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.
Ἀνοίγει ἡ πύλη τῆς μετανοίας
Μὲ τὴ σημερινὴ Κυριακὴ τοῦ Τελώνου καὶ τοῦ Φαρισαίου ἀνοίγει ἡ πύλη τῆς μετανοίας, τὸ κατανυκτικὸ Τριώδιο, ἡ μακρὰ αὐτὴ περίοδος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, ποὺ φθάνει μέχρι τὸ Μέγα Σάββατο καὶ μὲ τὰ ἱερὰ ἀναγνώσματα καὶ τοὺς ὑπέροχους ὕμνους του μᾶς βοηθεῖ νὰ στρέψουμε τὰ μάτια τῆς ψυχῆς μας στὸν ἐσωτερικό μας κόσμο, νὰ ἐξετάσουμε τὸν ἑαυτό μας, νὰ μετανοήσουμε γιὰ τὰ ἁμαρτήματά μας καὶ νὰ ζητήσουμε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ.
1. Οἱ διωγμοὶ τῶν πιστῶν
Σὲ αὐτὸ τὸν ἐντονότερο πνευματικὸ ἀγώνα μᾶς προτρέπει καὶ τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα ποὺ ἀκούσαμε σήμερα. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος, δέσμιος στὴ φυλακὴ τῆς Ρώμης, λίγο πρὶν ἀπὸ τὸ μαρτυρικό του τέλος, γράφει στὸν ἀγαπητὸ μαθητή του Τιμόθεο καὶ τοῦ ἀπευθύνει πολύτιμες νουθεσίες.
Παιδί μου Τιμόθεε, τοῦ γράφει, ἔχεις παρακολουθήσει ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια τὴ διδασκαλία μου, τὴ γενικότερη συμπεριφορά μου, τὶς προθέσεις μου, τὴν πίστη μου, τὴ μακροθυμία μου, τὴν ἀγάπη μου, τὴν ὑπομονή μου. Γνωρίζεις τοὺς διωγμούς μου, τὰ παθήματά μου, σὰν αὐτὰ ποὺ ὑπέμεινα στὴν Ἀντιόχεια, στὸ Ἰκόνιο, στὰ Λύστρα. Ἀλήθεια, τί φοβεροὺς διωγμοὺς ὑπέφερα! Καὶ ὅμως ἀπὸ ὅλους μὲ γλύτωσε ὁ Κύριος. Νὰ γνωρίζεις δὲ ὅτι ὄχι μόνο ἐγώ, ἀλλὰ «καὶ πάντες οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται». Δηλαδή, ὅλοι ὅσοι θέλουν νὰ ζοῦν μὲ εὐσέβεια, ὅπως ἁρμόζει στοὺς πιστοὺς ποὺ εἶναι ἑνωμένοι μὲ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, θὰ καταδιωχθοῦν.
Ἀκούγεται ὁπωσδήποτε ἀπόλυτος ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ θείου Ἀποστόλου. Δὲν λέει ὅτι πιθανῶς ὁρισμένοι πιστοὶ νὰ ὑποστοῦν κάποιους διωγμούς, ἀλλὰ ὁμιλεῖ μὲ βεβαιότητα καὶ τονίζει ὅτι ὅλοι ὅσοι πιστεύουν στὸν Ἰησοῦ Χριστό, θὰ διωχθοῦν, θὰ ἀντιμετωπίσουν περιφρονήσεις καὶ συκοφαντίες ἀπὸ τὸ περιβάλλον τους, θὰ συναντήσουν θλίψεις καὶ ἐμπόδια ἀπὸ τὸν μισάνθρωπο διάβολο καὶ τὰ ὄργανά του.
Ἐπιβεβαιώνεται ὡστόσο αἰῶνες τώρα ὁ θεόπνευστος λόγος τοῦ Ἀποστόλου: Ὅπως τὸ σκοτάδι δὲν μπορεῖ νὰ ἀντέξει τὸ φῶς, ἔτσι καὶ ὁ ἄνθρωπος ποὺ ζεῖ στὴν ἁμαρτία δὲν ἀνέχεται τὴν καθαρότητα τοῦ ἁγίου καὶ ἐναρέτου· τὸν τυφλώνει ἡ ἀκτινοβολία τῆς ἀρετῆς του. Ἐξαχρειώνεται, ἀποθηριώνεται καὶ ζητεῖ νὰ τὸν ἀφανίσει, ὅπως ἔγινε μὲ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Πρόδρομο καὶ μὲ ἀναρίθμητους ἀκόμη Ἁγίους καὶ Μάρτυρες μέσα στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ἂν θέλουμε λοιπὸν νὰ εἴμαστε ἀκόλουθοι τοῦ ἐσταυρωμένου Κυρίου μας, ἂς εἴμαστε βέβαιοι ὅτι θὰ δεχθοῦμε διωγμούς, ἀδικίες καὶ χλευασμούς, ὅπως ὑπέστη Ἐκεῖνος. Ἂς μὴ μᾶς φοβίζει ὅμως ἡ ἀλήθεια αὐτή, διότι δίπλα μας θὰ στέκει πάντοτε ὁ παντοδύναμος Χριστός· Ἐκεῖνος ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς λυτρώσει ἀπὸ κάθε δοκιμασία, ὅπως ἔκανε καὶ μὲ τὸν θεῖο Ἀπόστολο.
2. Ἀπὸ μικρὸ παιδὶ
Ἀντίθετα μὲ τοὺς εὐσεβεῖς, οἱ ἀσεβεῖς καὶ ἀπατεῶνες θὰ προχωροῦν ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο. Θὰ πλανοῦν καὶ θὰ ἐξαπατοῦν τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι θὰ πλανῶνται ἀπὸ τὸν διάβολο, ὅπως ὑπογραμμίζει στὴ συνέχεια τῆς περικοπῆς ὁ ἀπόστολος Παῦλος:
Ἐσὺ ὅμως, Τιμόθεε, μένε ἀκλόνητος σ᾿ ἐκεῖνα ποὺ ἔμαθες καὶ βεβαιώθηκες γιὰ τὴν ἀλήθειά τους ἀπὸ τὴν προσωπική σου πείρα, διότι ξέρεις καλὰ ἀπὸ ποιὸν δάσκαλο τὰ ἔμαθες. Αὐτὸ νὰ μὴν τὸ ξεχνᾶς ποτέ. Νὰ θυμᾶσαι δὲ ὅτι ἀπὸ μικρὸ παιδὶ γνωρίζεις τὶς Ἅγιες Γραφές, οἱ ὁποῖες μποροῦν νὰ σοῦ μεταδώσουν τὴν ἀληθινὴ σοφία, ποὺ ὁδηγεῖ στὴ σωτηρία μὲ τὴν πίστη στὸν Ἰησοῦ Χριστό. «Ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας», τονίζει ὁ Ἀπόστολος.
Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ Τιμόθεος γνώριζε τὶς θεῖες Γραφὲς ἀπὸ τὴν παιδική του ἡλικία. Τὸ εἶχε διαπιστώσει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ὅταν εἶχε ἐπισκεφθεῖ τὰ Λύστρα κατὰ τὴν πρώτη ἀποστολικὴ περιοδεία του καὶ εἶχε δεῖ τότε μὲ τί εὐλάβεια τὸν ἀνέτρεφαν ἡ πιστὴ μητέρα του, ἡ Εὐνίκη, καὶ ἡ εὐσεβὴς γιαγιά του, ἡ Λωίδα. Περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη γνώση προέκριναν τὴ γνώση τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ στὸν μικρὸ τότε Τιμόθεο.
Στὶς ἡμέρες μας, σπάνια δυστυχῶς τὰ μικρὰ παιδιὰ διδάσκονται τὴν εὐλάβεια, τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ, τὸ θεῖο θέλημά του, ποὺ βρίσκεται θησαυρισμένο μέσα στὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο. Οἱ γονεῖς συνήθως θεωροῦν προτιμότερο νὰ μάθουν στὰ παιδιά τους ξένες γλῶσσες, γνώσεις ποικίλες, ὥστε νὰ γίνουν καλοὶ ἐπιστήμονες.Κάποτε τὰ ἐγκαταλείπουν μπροστὰ στὴν ὀθόνη τῆς τηλεοράσεως ἢ τοῦ διαδικτύου καὶ διδάσκονται ἔτσι οἱ ἀθῶες παιδικὲς ψυχὲς κάθε αἰσχρότητα. Ἐσχάτως καὶ τὸ σχολεῖο, ἀντὶ νὰ μορφώνει τὸ παιδὶ μὲ τὸν αἰώνιο λόγο τοῦ Θεοῦ, τὸ παραμορφώνει μὲ τὴ διδασκαλία τῆς διαστροφῆς καὶ μάλιστα «ἀπὸ βρέφους»!
Οἱ εὐσεβεῖς μητέρες καὶ γιαγιάδες, λοιπόν, καλοῦνται καὶ πάλι νὰ ἀναλάβουν τὴν κατὰ Θεὸν ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν τῆς πατρίδος μας. Νὰ τοὺς διδάξουν τὸν αἰώνιο λόγο τοῦ Θεοῦ, τὸ θεῖο θέλημά του, ποὺ εἶναι τὸ πιὸ ἀπαραίτητο ἐφόδιο γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὴ σωτηρία τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου