Ιατρός ουράνιος και οικουμένης ευαγγελιστής
«Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ»
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Σήμερα η αγία μας Εκκλησία τιμά και γεραίρει τη μνήμη του αγίου ευαγγελιστού και αποστόλου Λουκά. Του θεόπνευστου συγγραφέως του τρίτου Ευαγγελίου και των Πράξεων των Αποστόλων, του επιστήθιου φίλου και συνεργάτη του αποστόλου Παύλου, του «ιατρού του αγαπητού» (Κολ. δ’ 14).
Ταυτόχρονα, η σημερινή μέρα μάς φέρνει ενώπιον δύο θεόπνευστων αγιογραφικών κειμένων, μέσα από τα οποία αποκρυπτογραφούμε βαθύτερα νοήματα και μηνύματα της χριστιανικής αποστολής και της ουράνιας κλήσεως του κάθε πιστού μέσα στον κόσμο.
Στο ευαγγελικό ανάγνωσμα, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός απευθύνεται προς τους Εβδομήκοντα Μαθητές, τους οποίους απέστειλε «ανά δύο προ προσώπου αυτού εις πάσαν πόλιν και τόπον» (Λουκ. ι΄ 1). Μετά την επιστροφή τους, οι Μαθητές είναι πλημμυρισμένοι από αισθήματα χαράς επειδή ακόμη και τα δαιμόνια υποτάσσονται στο Όνομά Του. Ο Κύριος όμως βλέπουμε να μετατοπίζει το κέντρο της χαράς τους από τα εντυπωσιακά θαυμαστά σημεία στην ουσία της σωτήριας αλήθειας του: «Μη χαίρετε ότι τα πνεύματα υμίν υποτάσσεται· χαίρετε δε ότι τα ονόματα υμών εγράφη εν τοις ουρανοίς» (Λουκ. ι΄ 20).
Εδώ είναι που εστιάζει η μεγάλη ευλογία και η πραγματική χαρά. Όχι σε πρόσκαιρες και κατευθύνσεις και δυνάμεις που αναδεικνύονται σε μια επίγεια αναγνώριση, αλλά η εγγραφή της ύπαρξής μας στο Βιβλίο της Ζωής. Αμέσως μετά, ο Κύριος αγαλλιάται των Πνεύματι και ευχαριστεί τον Πατέρα, διότι απέκρυψε τα μυστήρια της Βασιλείας από τους «σοφούς και συνετούς» του κόσμου τούτου και τα απεκάλυψε στα «νήπια» (Λουκ. ι΄ 21), δηλαδή στους ταπεινούς, τους καθαρούς στην καρδιά και δεκτικούς της Χάριτος.
Ο Λουκάς
Ο Ευαγγελιστής Λουκάς υπήρξε ακριβώς ένα τέτοιο «νήπιο» της Θείας Χάριτος, παρότι κατείχε την υψηλή παιδεία της εποχής του, ακόμα και την ιατρική επιστήμη. Κατόρθωσε όμως να υποτάξει την σοφία του στην απλότητα της πίστεως και να καταστεί δοχείο της Θείας Αποκαλύψεως.
Στο αποστολικό ανάγνωσμα που ακούσαμε σήμερα, ο απόστολος Παύλος, γράφοντας προς τους Κολασσαείς, αποκαλύπτει την πρακτική εφαρμογή αυτής της ουράνιας κλήσεως. Μας προτρέπει λοιπόν τόσο ξεκάθαρα: «Εν σοφία περιπατείτε προς τους έξω, τον καιρόν εξαγοραζόμενοι» (Κολ. δ΄ 5). Μας ζητά επομένως να συμπεριφερόμαστε με διακριτικότητα και σύνεση απέναντι στους ανθρώπους που δεν είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τον Χριστό, αξιοποιώντας κάθε ευκαιρία που προσφέρεται στην παρούσα ζωή για να μαρτυρούμε την αιώνια αλήθεια.
Προχωρεί ακόμα πιο πέρα ο μεγάλος απόστολος: «Ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος» (Κολ. δ΄ 6). Ο λόγος του χριστιανού, του κάθε μέλους της Εκκλησίας θα πρέπει να έχει τη δρόσο και την ευγένεια της Χάριτος, να είναι «αλατισμένος» με την πνευματική και όχι την κοσμική σοφία. Σε αυτή τη διάσταση επενεργεί θεραπευτικά και προστατευτικά απέναντι στην πνευματική σήψη, δίνοντας απάντηση «ἑκάστῳ πῶς δεῖ ὑμᾶς ἀποκρίνεσθαι».
Αυτόν τον «εν χάριτι λόγον» εξέφερε πιστά ο Ευαγγελιστής Λουκάς. Με την γλαφυρή και πνευματική γραφίδα του μάς διέσωσε παραβολές ανεκτίμητης αξίας – όπως εκείνες του Καλού Σαμαρείτη και του Φιλεύσπλαχνου Πατέρα – αποτύπωσε κατ’ εξοχήν την αξία της προσευχής και της μετάνοιας και ιστόρησε με μοναδικό τρόπο τη μορφή της Υπεραγίας Θεοτόκου, τόσο με το λόγο του όσο και με την εικονογραφική τέχνη, καθώς η Παράδοση τον φέρει ως τον πρώτο αγιογράφο της Παναγίας μας, την οποία τόσο ευλαβούμαστε και εδώ στην Κύπρο.
Μέσα στο σκοτάδι της φυλακής της Ρώμης, όταν όλοι εγκατέλειψαν τον απόστολο Παύλο, εκείνος δεν παραλείπει να γράψει με μεγάλη συγκίνηση: «Λουκᾶς ἐστι μόνος μετ’ ἐμοῦ» (Β΄ Τιμ. δ΄ 11). Με την όλη βιωτή του, ο Λουκάς δεν ήταν μόνο ιατρός των σωμάτων, αλλά και ο πιστός και ανιδιοτελής συνεργός στο Ευαγγέλιο του Χριστού.
Αγαπητοί αδελφοί, σήμερα καθώς τιμούμε τη μεγάλη μορφή του αγίου και ευαγγελιστού Λουκά, καλούμαστε να αξιολογήσουμε και να επαναπροσδιορίσουμε και τη δική μας πορεία μέσα στην Εκκλησία. Κάποια ερωτήματα προβάλλουν τόσο ξεκάθαρα: Μπορούμε και εμείς να γευθούμε την χαρά της εγγραφής του ονόματός μας στους ουρανούς ή αναζητούμε μόνο τις επίγειες δόξες;
Είναι ο λόγος μας «ἐν χάριτι καὶ ἅλατι ἠρτυμένος», γεμάτος αγάπη, επιείκεια και παράκληση, ή βρίθει από κατακρίσεις και εγωισμούς; Είμαστε πρόθυμοι ακόμα να είμαστε δίπλα στους αδελφούς μας και στον Χριστό, όπως ο Λουκάς δίπλα στον Παύλο, ακόμα και στις πιο δύσκολες ώρες της δοκιμασίας;
Ας παρακαλέσουμε τον άγιο και ευαγγελιστή Λουκά να πρεσβεύει στον Κύριο για την επούλωση των τραυμάτων της ψυχής και του σώματός μας, ώστε με ταπεινό και «νήπιο» φρόνημα, να αξιωθούμε κι εμείς της ουράνιας Βασιλείας. Αμήν.
Χριστάκης Ευσταθίου,
Θεολόγος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου