Η ελευθερία σε θείες συχνότητες
«Τί ημίν και σοί, Ιησού, Υιέ του Θεού;»
Η εποχή μας σήμερα χαρακτηρίζεται από την έντονη παρουσία των δυνάμεων του κακού και του σκότους, η οποία εκφράζεται σε όλα σχεδόν τα επίπεδα του σύγχρονου τρόπου ζωής. Η επήρεια των αρνητικών αυτών δυνάμεων ξεπροβάλλει μέσα από τις ποικίλες δράσεις του ανθρώπου, ο οποίος βιώνει την εκτροπή από την πορεία της αγάπης και την κοινωνία του με τον Θεό σε φάση πνευματικής έκπτωσης , που τον αφήνει να αισθάνεται ως μια τραγική ύπαρξη.
Σ’ αυτή, λοιπόν, τη διάσταση της τραγικότητας του ανθρώπου, ο ευαγγελικός λόγος παρεμβάλλεται λυτρωτικά και τον στηρίζει για να ξαναβρεί τον χαμένο αυθεντικό του εαυτό. Χαρακτηριστική είναι η διήγηση της περικοπής του ευαγγελίου, η οποία αναφέρεται στο περιστατικό της συνάντησης του Κυρίου με δύο δαιμονιζόμενους, οι οποίοι παρουσιάζονται να ζουν υπό την επήρεια των σατανικών δυνάμεων και να διαμένουν σε μνημεία, αποκομμένοι εντελώς από την κοινωνική. πραγματικότητα, αλλά και από τους συνανθρώπους τους.
Πραγματικά η κατάστασή τους, όπως την ακούσαμε σήμερα να την περιγράφει ο ιερός ευαγγελιστής, ήταν τραγική. Οι δυστυχισμένες αυτές υπάρξεις δεν κατοικούσαν στα σπίτια τους και δεν έμεναν μαζί με τις οικογένειές τους.
Τριγυρνούσαν σαν περιπλανώμενες σκιές από τόπο σε τόπο και πουθενά δεν μπορούσε να βρει ανάπαυση η ψυχή τους. Γι’ αυτό το λόγο και επέλεγαν τους χώρους των μνημείων και τους μετέτρεπαν στον τόπο κατοικίας τους. Η φοβερή αυτή κατάντια τους, εκφράζει ακριβώς πόσο καταστροφική μπορεί ν’ αποβεί η κυριαρχία του διαβόλου πάνω στον άνθρωπο, όταν ο τελευταίος απομακρυνθεί από την αγάπη του Κυρίου του και αφήνει τον εαυτό του έρμαιο και απροστάτευτο απέναντι στις σκοτεινές εκείνες δυνάμεις.
Και όμως είναι αδύναμος
Ένα ισχυρό μήνυμα που βγαίνει από την απελευθέρωση και θεραπεία των τραγικών υπάρξεων που παρουσιάζει η σημερινή ευαγγελική περικοπή, είναι ότι χάρη στη συνάντηση που είχαν με τον Κύριο, ο διάβολος εμφανίζεται και αποδεικνύεται να είναι εντελώς αδύναμος και ανίσχυρος. Η αγάπη του Κυρίου φυγαδεύει και ακυρώνει τα τεχνάσματα, τους μηχανισμούς και τις ραδιουργίες που αδίστακτα επιστρατεύει για να παγιδεύει κάθε φορά τον άνθρωπο σε διάφορα επίπεδα και γενικότερα στα πλοκάμια του.
Πιο πολύ όμως, η κυριαρχία του εκμηδενίζεται και εξαφανίζεται όταν βρίσκεται μπροστά στον Εσταυρωμένο ή τον Σταυρό. Ο διάβολος αναγνωρίζει την παντοδυναμία και την εξουσία του Χριστού. Αυτό το είδαμε και στην περίπτωση των δύο δαιμονισμένων.
Μόλις αντίκρισαν τον Χριστό «έκραξαν, λέγοντες, τί ημίν και σοί, Ιησού, Υιέ του Θεού; ήλθες ώδε προ καιρού βασανίσαι ημάς;» Η φωνή βέβαια μπορεί να έβγαινε από το στόμα των ανθρώπων εκείνων, αλλά τα λόγια δεν ήταν δικά τους. Τα υπαγόρευαν οι δαιμονικές δυνάμεις που βρίσκονταν μέσα τους. Αυτό επιβεβαιώνει και η ικεσία τους προς τον Χριστό: «Ει εκβάλλεις ημάς, επίτρεψον ημίν απελθείν εις την αγέλην των χοίρων.»
Ο Χριστός που είναι ο Θεάνθρωπος Κύριός μας, είναι εκείνος ο οποίος έχει εξουσία: «Εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης» . Ιδιαίτερα μετά την Ανάστασή Του συνέτριψε το κράτος του διαβόλου και έστειλε το πιο αισιόδοξο μήνυμα στον άνθρωπο: Μέσα από την αγάπη του καταργείται η εξουσία του σατανά και ο καθένας μας γνωρίζει την πραγματική ελευθερία, την οποία μπορεί να βιώσει στην πιο αυθεντική της μορφή μέσα από τις αγκάλες της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας.
Αγαπητοί, ο σημερινός άνθρωπος αντιμετωπίζει πολλούς κινδύνους ακόμα και μέσα από τον καλούμενο πολιτισμό που προσπαθεί ο ίδιος να διαμορφώσει στη βάση της ικανοποίησης των δικών του επιθυμιών και ιεραρχικών αξιών αλλά και της φιλαυτίας του. Ο λόγος του Θεού προσφέρει την αισιοδοξία και την ελπίδα με τη θαυματουργή θεραπεία από τον Κύριο των δαιμονιζόμενων της περικοπής.
Ζώντας μέσα στην αγάπη της Ορθόδοξης Εκκλησίας ο άνθρωπος όχι μόνο μπορεί να αντιστέκεται στα έργα του διαβόλου, αλλά και να ζει στην αγάπη του Κυρίου του, που τον απεγκλωβίζει από τα πλοκάμια των δυνάμεων του σκότους και τον καταξιώνει να γευτεί την ελευθερία σε θείες συχνότητες. Αυτή την πορεία ακολούθησαν και όλες οι αγιασμένες μορφές που κοσμούν το οικοδόμημα της Εκκλησίας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι σήμερα τιμούμε τη μνήμη του οσίου Αθανασίου του εν Άθω. Ο δικός του αγιασμένος δρόμος στη ζωή αποτελεί φωτεινό φάρο και της δικής μας πορείας που καλούμαστε ν’ ακολουθήσουμε. Γένοιτο.
Χριστάκης Ευσταθίου,
Θεολόγος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου